22η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης - 22nd Thessaloniki International Book Fair

This year,TBF focus theme is ‘’GeneReaders/BookGenerators’’ and Bulgaria will be the country Guest of Honour.

Thessaloniki Book Fair Events Programme 👉📘 📕 📘

Find out about the scheduled events of the 22nd TBF. The programme brings together a wide range of events covering contemporary publishing and intellectual production. Book presentations, discussions, tributes and activities for different audiences compose a complete picture of the exhibition. Explore the sections and discover the events that interest you.  

         Exhibitors of the 22nd TBF  👉📙 📙 📙

Biography of Thessalonike,Queen of Macedon

 

Introduction

Thessalonike (Θεσσαλονίκη) was one of the most significant royal women of the early Hellenistic age. A daughter of Philip II of Macedon and Nicesipolis of Pherae, she belonged to two powerful lineages: the Argead dynasty on her father’s side and the ruling family of Thessalian Pherae on her mother’s.

Birth and Family Origins

Thessalonike was born around 345/4 BC, shortly after Philip II asserted control over Pherae (346 BC). Her mother Nicesipolis died just twenty days after giving birth, as recorded in the Suda (StByz 715).

This early loss meant that Thessalonike was raised under the protection of Olympias, mother of Alexander the Great. Olympias seems to have acted as her guardian—a fact that later placed Thessalonike in the center of court politics.

Thessalonike was also the niece of Jason of Pherae, a powerful Thessalian ruler whose lineage added to her prestige.

During the Turmoil After Alexander’s Death

Nothing specific is recorded about her childhood or youth until the turbulent period following Alexander’s death. In 316/315 BC, during the siege of Pydna, Thessalonike was found in the company of Olympias. Their presence together reinforces the evidence of a long-standing familial connection and shared political fate.

Marriage to Cassander

In 315 BC, Thessalonike was compelled to marry Cassander, the son of Antipater and one of the leading Diadochi. This marriage was not a romantic alliance but a political consolidation: by marrying Philip II’s daughter, Cassander legitimized his claim to Macedonia.

Thessalonike bore him three sons:

• Philip
• Alexander
• Antipater

These sons later became embroiled in deadly succession struggles.

The Founding of the City of Thessaloniki

Cassander honored his wife by founding a city in her name: Thessalonike (modern Thessaloniki).

The city, created by merging several settlements around the Thermaic Gulf, became one of the most important urban centers in the Hellenistic and Roman worlds.

The Tragic End

Thessalonike’s life ended violently during a dynastic conflict. Around 296 BC, she was murdered by her own son, Antipater, who felt she favored his younger brother, Alexander, in their struggle for control of the kingdom.

This fratricidal crisis drew outside intervention and contributed to the collapse of Cassander’s dynasty.

Legacy

Thessalonike’s historical importance rests on three pillars:

1. Her royal lineage as daughter of Philip II, linking her to the central Argead line.
2. Her role in Hellenistic dynastic politics, especially during the succession battles after Cassander’s death.
3. Her immortalization in the name of one of Greece’s greatest cities, Thessaloniki.

Her life reflects both the brutal nature of Hellenistic politics and the enduring prestige of Macedonian royal women.

The Legend of Alexander the Great and the Immortal Mermaid Sister

 

Did you know that the legacy of Alexander the Great lives on not just in history books, but in the depths of the Aegean Sea? According to Greek folklore, the great conqueror’s quest for eternal life didn't end with his death in Babylon; it began a haunting legend involving his sister, Thessalonike of Macedon, and the mythical "Water of Immortality."

The Quest for the Water of Immortality

Ancient tales from the Alexander Romance suggest that during his vast campaigns, Alexander sought out the Fountain of Youth. After a perilous journey to the "Land of the Blessed," he allegedly secured a flask of the "Immortal Water."

The legend takes a tragic turn upon his return. In some versions, Alexander used the water to wash his sister’s hair to grant her eternal beauty. In others, Thessalonike unknowingly consumed the water or used it to nourish a plant. Regardless of the method, the water’s power ensured she would never know the peace of death.

The Transformation into a Mermaid

When news of Alexander’s untimely death reached the Macedonian court, Thessalonike was consumed by inconsolable grief. Unable to bear a world without her brother, she threw herself into the sea to end her life. However, because of the enchanted water, she could not drown. Instead, she was transformed into a Gorgon—a mermaid-like creature with the upper body of a woman and the tail of a fish.

"Is King Alexander Still Alive?"

For centuries, sailors in the Aegean have shared stories of encountering this restless spirit. The mermaid is said to stop passing ships and pose a single, chilling question:

"Is King Alexander still alive?"

There is only one correct answer that ensures a safe voyage. The sailors must reply:

"He lives and reigns and conquers the world!"

Upon hearing this, the mermaid calms the waves and allows the ship to pass. However, any other answer—especially the truth of his death—enrages her. In her fury, she transforms into a terrifying monster, whipping up a storm to drag the vessel and its crew to the bottom of the sea.

The Legacy of Thessaloniki

This myth is deeply intertwined with the identity of northern Greece. The city of Thessaloniki, founded by King Cassander, was named in her honor. Today, she remains a symbol of the eternal bond between the Macedonian dynasty and the Greek spirit, proving that in the world of myth, Alexander the Great truly does live and reign forever.

historyofmacedonia.wordpress.com

Μακεδονία:Η Ιστορία του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης

 

Η ιστορία του ΑρχαιολογικούΜουσείου Θεσσαλονίκης (ΑΜΘ) παρακολουθεί τη διαδρομή της νεότερης ιστορίας της πόλης. Η Εφορεία Αρχαιοτήτων «παρά τη Γενική Διοικήσει Μακεδονίας» ήταν η πρώτη υπηρεσία που ιδρύθηκε, τον Νοέμβριο του 1912, δεκαπέντε μόλις μέρες μετά την υπογραφή παράδοσης της πόλης στο Ελληνικό Κράτος.

Μέχρι το 1925 τόπος συγκέντρωσης των αρχαιοτήτων της Μακεδονίας ήταν το Διοικητήριο (το σημερινό κτίριο του Υπουργείου Μακεδονίας και Θράκης), καθώς και η Οθωμανική Σχολή Ιδαδιέ, το κτίριο που στέγασε τη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου. Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου, συγκεντρώνονται αρχαιότητες από τον γαλλικό στρατό της Ανατολής (Armée Françcaise d’ Orient) αρχικά στο Καραμπουρνάκι και στη συνέχεια στη Ροτόντα, ενώ τα ευρήματα από τις έρευνες των Άγγλων συγκεντρώνονται στον Λευκό Πύργο.

Το 1925 παραχωρείται στην Αρχαιολογική Υπηρεσία το Γενή Τζαμί, «το νεότερο τζαμί», τζαμί των Ντονμέδων (εξισλαμισμένων Εβραίων), της άλλοτε τουρκοκρατούμενης Θεσσαλονίκης. Το Γενί Τζαμί θα αποτελέσει το πρώτο μουσείο της πόλης, όπως το δηλώνει και η επιγραφή που έχει απομείνει στην προμετωπίδα του. Το 1940 πολλές αρχαιότητες, κυρίως γλυπτά, θάφτηκαν σε ορύγματα προκειμένου να διασωθούν από τη λαίλαπα του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Οι αρχαιότητες ξεθάφτηκαν το 1951 και για πρώτη φορά εκτέθηκαν στην κεντρική αίθουσα του Αρχαιολογικού Μουσείου (Γενί Τζαμί), το 1953.

Το 1950 παραχωρήθηκε ένα μεγάλο οικόπεδο σε κεντρικό σημείο της Θεσσαλονίκης, στην Πλατεία Χ.Α.Ν.Θ. σε άμεση γειτνίαση με τη μεγάλη έκταση όπου οργανωνόταν η Διεθνής Έκθεση. Ο σχεδιασμός του νέου μουσείου ανατέθηκε στον επιφανή Έλληνα αρχιτέκτονα Πάτροκλο Καραντινό, σημαντικό εκπρόσωπο του μοντερνισμού στην Ελλάδα.

Το νέο μουσείο εγκαινιάστηκε το 1962 με κάθε επισημότητα, μαζί με τις γιορτές για την επέτειο των πενήντα χρόνων από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, με έκθεση των εντυπωσιακών ευρημάτων των τάφων του Δερβενίου που είχαν αποκαλυφθεί την ίδια χρονιά. Στη συνέχεια οργανώθηκε έκθεση γλυπτικής, από τους αρχαϊκούς έως τους ρωμαϊκούς χρόνους, από τον ομότιμο καθηγητή Αρχαιολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Γιώργο Δεσπίνη.

Τα λαμπρά ευρήματα του καθηγητή Μανόλη Ανδρόνικου από την ανασκαφή των βασιλικών τάφων των Αιγών στη Βεργίνα, τα οποία μεταφέρθηκαν για φύλαξη και συντήρηση στο μουσείο αμέσως μετά την ανεύρεσή τους, επέβαλλαν την οργάνωση νέου τρόπου έκθεσης και κατέδειξαν την ανάγκη μιας κτιριακής επέκτασης. Το 1982 οργανώθηκε μια νέα έκθεση, αυτής των ταφικών ανασκαφικών συνόλων από τη Σίνδο. Η ανασκαφή και η έκθεση πραγματοποιήθηκαν με την εποπτεία και επιμέλεια της εφόρου αρχαιοτήτων Αικατερίνης Δεσποίνη. Το 1985, επετειακό έτος για τα 2.300 χρόνια από την ίδρυση της Θεσσαλονίκης από τον Κάσσανδρο το 315 π.Χ., οργανώθηκε η πρώτη μεγάλη έκθεση αφιερωμένη στην ιστορία και αρχαιολογία της πόλης, με την επιμέλεια της τότε διευθύντριας του Μουσείου Ιουλίας Βοκοτοπούλου.

 

Το 1996 έγινε η πρώτη εκτεταμένη έκθεση για την προϊστορική Μακεδονία στον ημιυπόγειο χώρο κάτω από την έκθεση της Βεργίνας, στο καινούργιο κτίριο του Α. Βογιατζή του 1980, με εποπτεία του τότε διευθυντή του Μουσείου Δημήτρη Γραμμένου και επιμέλεια της αρχαιολόγου Μαρίας Παππά. Το 1998, μετά από τη μεταφορά των ευρημάτων των Αιγών από το Μουσείο Θεσσαλονίκης στη Βεργίνα και την έκθεσή τους στο μουσειακό οικοδόμημα που ανέπλαθε τον μεγάλο ταφικό τύμβο των βασιλικών τάφων, οργανώθηκε στο Μουσείο έκθεση με θέμα ο «Χρυσός των Μακεδόνων», υπό την εποπτεία του τότε διευθυντού Δημήτρη Γραμμένου και επιμέλεια των αρχαιολόγων Μπετίνας Τσιγαρίδα και Δέσποινας Ιγνατιάδου, προκειμένου να καλυφτεί το «κενό» που άφησε στη συνείδηση του κοινού η έλλειψη των εντυπωσιακών βασιλικών κτερισμάτων.

Το 2001 με σχετικό Προεδρικό Διάταγμα [Π.Δ. 401/2001, ΦΕΚ 286/Α’/20.12.2001] το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης γίνεται ανεξάρτητη περιφερειακή μονάδα του Υπουργείου Πολιτισμού. Η επιτακτική ανάγκη ανακαίνισης του κτιρίοου του Καραντινού και του Βογιατζή και οι σύγχρονες μουσειολογικές επιταγές, οδήγησαν στην απόφαση μιας ριζικής μετασκευής του Μουσείου στην αυγή του 21ου αιώνα που πραγματοποιήθηκε σε σχέδια του αρχιτέκτονα Νίκου Φυντικάκη.

Μετά από μία μακρά περίοδο εργασιών απαραίτητων για την αναδιοργάνωση των χώρων έκθεσης, αποθήκευσης, συντήρησης και διοίκησης, το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης άνοιξε τις πύλες του στο κοινό τον Σεπτέμβριο του 2006. Στο διάστημα που προηγήθηκε, εκτός από την κτιριακή επέκταση ολοκληρώθηκε και το σημαντικότερο και ουσιαστικότερο μέρος της προσπάθειάς μας: σχεδιάστηκε και πραγματοποιήθηκε η επανέκθεση των συλλογών του Μουσείου με τρόπο που να καλύπτει τις ανάγκες του σύγχρονου επισκέπτη.

Το ανακαινισμένο πλέον Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης λειτουργεί από το 2006 με πέντε νέες θεματικές εκθέσεις, που πραγματοποιήθηκαν υπό την εποπτεία του Δ. Γραμμένου και μεγάλου επιτελείου πολλών ειδικοτήτων. Η έκθεση, απολύτως ανθρωποκεντρική, έχει έντονο διδακτικό χαρακτήρα, εστιάζοντας πάντα στον άνθρωπο, τόσο ως δημιουργό των τεχνουργημάτων, όσο και ως σύγχρονο θεατή-επισκέπτη. Το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης είναι ένας χώρος πολιτισμού και μάθησης, ανοιχτός σε όλους.

ΜΟΝΙΜΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ

👉ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΗ ΜAΚΕΔΟΝIA  

👉ΠΡΟΣ ΤΗ ΓEΝΕΣΗ ΤΩΝ ΠOΛΕΩΝ

👉ΣΤΗ ΜAΚΕΔΟΝIA AΠO ΤΟΝ 7o AΙ. Π.Χ. ΩΣ ΤΗΝ YΣΤΕΡΗ AΡΧAΙOΤΗΤA

👉ΘΕΣΣAΛΟΝIΚΗ,ΜAΚΕΔΟΝIAΣ ΜΗΤΡOΠΟΛΙΣ

👉Ο ΧΡΥΣOΣ ΤΩΝ ΜAΚΕΔOΝΩΝ

👉ΑΓΡOΣ,ΟΙΚIA,ΚΗΠΟΣ ΤOΠΟΣ

👉ΜΝΗΜΗ ΚAΙ... ΛIΘΟΙ

👉ΜAΚΕΔΟΝIA.ΑΠO ΤΙΣ ΨΗΦIΔΕΣ ΣΤA pixels

Macedonia:The Story of the Archaeological Museum of Thessaloniki

 

The story of the Archaeological Museum of Thessaloniki is similar to the city's recent history. The Ephorate of Antiquities "by the General Directorate of Macedonia" was the first service to be founded, on November 1912, only a fortnight after the city was incorporated into the Greek State.

Until 1925, all antiquities found in Macedonia were gathered at the Residency (Dioikitirion- the modern-day building of the Ministry of Macedonia-Thrace) as well as the Ottoman Idadie School, which housed the Faculty of Philosophy of the Aristotle University. During World War I, the French Army (Armee Francaise d’ Orient) was gathering antiquities initially at Karabournaki and later on at Rotonda, while the British Army would gather the antiquities they uncovered at the White Tower.

In 1925, the Yeni Cami, the new mosque, the centre of worship for the Donmeh population of the Ottoman-occupied Thessaloniki, was given to the Archaeological Service. The Yeni Cami would become the city's first Museum, as the inscription still in place on its facade indicates. In 1940 many antiquities, mainly sculptures, were buried in trenches in order to be protected from war raids. They were unearthed in 1951 and displayed for the first time in the main hall of the Archaeological Museum (Yeni Cami) in 1953.

In 1950 a large plot was designated for the erection of a new Museum, in the heart of the city, on Y.M.C.A. Square, next to the grounds of the International Fair. The project was assigned to Patroklos Karantinos, an notable Greek modernist architect.

The new Museum was inaugurated in 1962 in a grand ceremony, as part of the celebrations for the completion of 50 years since Thessaloniki's liberation, exhibiting the impressive finds from the Derveni tombs, which had been found in the same year. An exhibition of sculptures from the Archaic to the Roman era followed, designed by Giorgos Despinis, professor of Archaeology at the Aristotle University of Thessaloniki.

The impressive finds of the Royal Tombs at Vergina revealed by professor Manolis Andronikos, which were transferred to the Museum for storage and conservation as soon as they were found, necessitated a new display pattern and required the construction of a building extension. In 1982 a new exhibition was designed to display the finds from the cemetery of Sindos. The ephor of antiquities, Aikaterini Despini was responsible for both the excavation and the exhibition. In 1985, with the completion of 2300 years since the foundation of Thessaloniki by Cassander in 315 BC, the then director of the Museum, Julia Vokotopoulou organised the first major exhibition dedicated to the city's history and archaeology.

 

In 1996 the first large-scale exhibition on Prehistoric Macedonia took place at the Museum, below the Vergina Hall, at the new building extension (by Vogiatzis) completed in 1980. This exhibition was organised by the then director Dimitrios Grammenos and the archaeologist Maria Pappa. In 1998, when the Vergina finds were transferred back to their place of discovery to be displayed in a new museum that simulated the large burial mound of the Royal Tombs, a new exhibition was organised at the Museum of Thessaloniki, entitled "The Gold of Macedon" by Dimitrios Grammenos and the archaeologists Betina Tsigarida and Despina Ignatiadou, in order to fill the gap of the remarkable royal burial assemblages.

In 2002, through a Presidential Decree (401/2001), the Archaeological Museum of Thessaloniki became a separate Special Regional Service of the Ministry of Culture. At the dawn of the 21st century, modern museological needs led to an extensive renovation of the building. The Museum became accessible to the public again in 2004 with new permanent exhibitions. On September, 2006, the renovated Archaeological Museum was officially reopened with five new thematic exhibitions, under D.Grammenos and a large team of specialists. The new exhibitions, completely anthropocentric, bypassing the thread of time, has acquired a strong didactic character.

After a long period of work for the renovation of the exhibition, storage, preservation and management spaces, the Archaeological Museum of Thessaloniki opened for the public on September 2006. In the time before the opening, apart from the expansion of the building, the most important and vital part of our efforts was completed: the exhibitions of the museum were redesigned in a way that responds to the needs of the modern visitor.

Our intention was to shed light on the different sides of the culture that was created in Macedonia, mainly in Thessaloniki and the adjacent municipalities: from the beginning of prehistoric times up until the late antiquity, meaning the beginning of the Christian era.

We welcome you to visit the Museum. Immense yourself in the stories that it has to tell you, see and listen to how an object can “make” history. In addition, come to experience and enjoy all that a modern museum can offer: educational programs, exhibitions of ancient and modern culture, workshops, academic talks, seminars and recreational activities.

  The Archaeological Museum of Thessaloniki is a space of culture and learning, open for everyone.

 

Permanent Exhibitions 

💥Prehistoric Macedonia

💥Towards the birth of cities 

💥In Macedonia from the 7th century BC until the late antiquity

💥Thessaloniki,the Metropolis of Macedonia

💥The Gold of Macedon 

💥Field,House,Garden,Grave 

💥Memory in Stone 

💥Macedonia.From fragments to pixels 

Η Μακεδονία είναι Ελλάδα

 

Του Θανάση Κ.

Σήμερα θα σας πω μια μικρή ιστορία – παλιά, αλλά πολύ επίκαιρη συνάμα…

Μου τη διηγήθηκε κάποιος που συμμετείχε ενεργά στην διαπραγμάτευση της πρώτης φάσης του Σκοπιανού, το 1991-3, αλλά και στη συνέχεια, μέχρι πολύ πρόσφατα…

Όταν διαλυόταν η Γιουγκοσλαβία λοιπόν, η Ελλάδα ξύπνησε ένα πρωί και διαπίστωσε πως είχε αφήσει να δημιουργηθεί ένα… «τέρας» δίπλα της!

Επί 41 χρόνια (από το 1949 ως το 1990) η Μακεδονική προπαγάνδα του Τιτοϊκού καθεστώτος έμενε αναπάντητη από ελληνικής πλευράς κι είχε «πείσει τους πάντες» διεθνώς για ένα πελώριο ψέμα:

Ότι υπήρχε ένας «Μακεδονικός» λαός που «διαμελίστηκε» στις αρχές του 20ου αιώνα ανάμεσα σε τρία γειτονικά κράτη της Βαλκανικής: την Ελλάδα, τη Γιουγκοσλαβία και τη Βουλγαρία. Κι ότι ο λαός αυτός είχε δική του – «απαράγραπτη» – ξεχωριστή εθνική ταυτότητα και δική του ξεχωριστή γλώσσα.

Έτσι, με τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και την απόσχιση των Σκοπίων, οι «Μακεδόνες» ασκούσαν για πρώτη φορά στην Ιστορία το αναφαίρετο δικαίωμά τους στην «Αυτοδιάθεση» και διακήρυσσαν ότι επιδίωκαν να απελευθερώσουν τους «αδελφούς» τους στην «Μακεδονία του Αιγαίου» (από την Ελλάδα) και στη «Μακεδονία του Πιρίν» (από την Βουλγαρία) και να δημιουργήσουν όλοι μαζί τη «Μεγάλη Μακεδονική πατρίδα».

Αυτά, όμως, τα διακήρυσσε η προπαγάνδα της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας επί 41 χρόνια…

Και σε αυτά ΔΕΝ είχε απαντήσει συστηματικά η επίσημη Ελλάδα!

Παρά το γεγονός ότι ήδη από το 1944, ο τότε αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Έντουαρντ Στετίνιους το είχε ξεκόψει:

«Η (αμερικανική) Κυβέρνηση θεωρεί ότι αναφορές του τύπου μακεδονικό «έθνος», μακεδονική «Μητέρα Πατρίδα» ή μακεδονική «εθνική συνείδηση» αποτελούν αδικαιολόγητη δημαγωγία που δεν αντικατοπτρίζει καμία πολιτική πραγματικότητα και βλέπει σε αυτές την αναγέννηση ενός πιθανού μανδύα που θα υποκρύπτει επιθετικές βλέψεις εναντίον της Ελλάδος».Πολιτική

Τότε, το Δεκέμβριο του 1944!

Γιατί τότε; Διότι λίγες μέρες πριν ο Γιουγκοσλάβος ηγέτης Τίτο, διακήρυσσε τη μετατροπή της προπολεμικής «Επαρχίας Βαρδαρίου» στη Νότιο Σερβία, σε «Ομόσπονδη Δημοκρατία της Μακεδονίας».

Πριν προλάβει να αντιδράσει η επίσημη Ελλάδα – που μόλις είχε απελευθερωθεί από τους Ναζί – και που εκείνες τις μέρες αιματοκυλούνταν από τα «Δεκεμβριανά» – ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών «είδε το κακό το όνειρο», κατάλαβε «τι ψηνόταν» κι έβαλε τα πράγματα στη θέση τους.

 

Τι έγινε όμως στη συνέχεια;

Μετά το 1949 ο Τίτο –καίτοι κομμουνιστής ο ίδιος – τσακώθηκε με το Στάλιν, αλλά και με την Κομμουνιστική Βουλγαρία του Δημητρόφ που παρέμεινε πιστή στο Στάλιν και στην ΕΣΣΔ μέχρι τέλους…

Κι από το 1949 και μετά, οι ΗΠΑ ζήτησαν από την Ελλάδα να μην εναντιώνεται ευθέως στη Τιτοϊκή προπαγάνδα. Κι από κοντά και οι Βρετανοί και όλοι οι Νατοϊκοί…

Έτσι, επί 41 η Γιουγκοσλαβική προπαγάνδα οργίαζε διεθνώς, είχε επιβάλει τη «βιβλιογραφία» της σε όλες τις διεθνείς βιβλιοθήκες και σε όλα τα Πανεπιστημιακά ιδρύματα της Δύσης (και όχι μόνο), ενώ η Ελλάδα δεν απαντούσε!

Μούγκα στη στρούγκα! Κυριολεκτικά.

Είχαμε ως χώρα υιοθετήσει την λεγόμενη  πολιτική του «ανύπαρκτου προβλήματος».

Δηλαδή, δεν απαντούσαμε στο προπαγανδιστικό ψέμα του Τίτο, γιατί ήταν, λέει, …«ανύπαρκτο θέμα»!

Και, αν απαντούσαμε λέει, θα του δίνουμε υπόσταση και θα το καθιστούσαμε πολιτικά «υπαρκτό».

Τέτοια… μακακία κάναμε επί 41 χρόνια!

Και ένα πρωί διαπιστώσαμε, πως το ιστορικά «ανύπαρκτο θέμα» είχε μετατραπεί σε πολύ υπαρκτό – υπαρκτότατο και εφιαλτικό – εθνικό πρόβλημα!

Τότε, συνεχίζει ο συνομιλητής μου, όταν εκφράζαμε διεθνώς τις ανησυχίες μας, οι ξένοι συνομιλητές μας ρωτούσαν το προφανές:

— Τόσα χρόνια οι «Μακεδόνες» ήταν δίπλα σας και τα ισχυρίζονταν όλα αυτά στα πλαίσια της Γιουγκοσλαβίας. Γιατί δεν απαντούσατε εσείς; Γιατί δεν αντιδράσατε όλα αυτά τα χρόνια; Μήπως σήμερα υπερβάλετε;

Τότε, λοιπόν, ανατρέξαμε στη δήλωση του Στετίνιους κι αυτό υπήρξε «ισχυρό χαρτί» στα χέρια μας.

Κάτι που οι ίδιες οι ΗΠΑ είχαν δηλώσει αυτοβούλως προ σαρακονταετίας, δεν μπορούσε να παραβλεφτεί έτσι εύκολα…

Υπήρχε λοιπόν, αλυτρωτισμός από την άλλη πλευρά.

Οπότε προέκυψε άλλο πρόβλημα:

–Μας είπαν, εντάξει, έχετε κάποιο δίκιο. Να τους βάλουμε να διακηρύξουν επισήμως πως δεν έχουν εδαφικές βλέψεις κατά της Ελλάδας. Οπότε λύνεται το πρόβλημα…

 

–Εμείς τους απαντήσαμε τότε: Μη μας δουλεύετε! Οι πολιτικές δηλώσεις της τωρινής τους κυβέρνησης (του 1992) δεσμεύουν μόνο τον εαυτό της. Αύριο αλλάζει η κυβέρνηση και δεν ισχύουν. Αντίθετα, το Σύνταγμά τους που διακηρύσσει σαφώς εδαφικές βλέψεις εναντίον μας, θα παραμένει εν ισχύει και θα δεσμεύει και τις επόμενες κυβερνήσεις τους. «Δεν μασάμε λοιπόν», με απλές διμερείς διακηρύξεις φιλίας και καλής γειτονίας…

–Τότε μας είπαν: Δεν καταλαβαίνετε βρε παιδιά, πως – σωστό ή λάθος – δύο γενιές Σκοπιανών μεγάλωσαν πιστεύοντας πως είναι «Μακεδόνες». Τι να κάνουμε που 2 εκατομμύρια άνθρωποι πιστεύουν, έστω ένα ψέμα;

Τώρα που πάνε να πατήσουν στα πόδια τους και να γίνουν κράτος, πώς να τους πούμε πως η ταυτότητα που επικαλούνται είναι «κίβδηλη»; Με την ψυχή των ανθρώπων δεν παίζει κανείς…

Και τότε δόθηκε η αποστομωτική απάντηση από την δική μας πλευρά:

–Ναι, αλλά κι εμείς οι Έλληνες, όχι επί δύο γενιές, αλλά επί εκατοντάδες γενιές πιστεύουμε ότι η Μακεδονία είναι απολύτως Ελληνική κληρονομιά! Και παρεμπιπτόντως η Ιστορία είναι με το μέρος μας.

Τι μας λέτε δηλαδή; Για να μη… «κακοκαρδίσετε» την ψευδεπίγραφη «εθνική ταυτότητα» 2 εκατομμυρίων Σκοπιανών, θα γράψετε στα παλιά μας τα παπούτσια την ιστορικά θεμελιωμένη από αιώνες εθνική ταυτότητα 11 εκατομμυρίων Ελλήνων;

Το επιχείρημα αυτό ήταν ισχυρό! Αλλά δεν έπεισε μέχρι που έφτασαν στο εξωτερικό οι εικόνες από τα συγκλονιστικά συλλαλητήρια του 1992! Σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα αρχικά…

Κι ύστερα, «στο καπάκι», και τα μεγάλα συλλαλητήρια της Ομογένειας παντού στον κόσμο:

Στην Οττάβα, στο Μόναχο, στη Μελβούρνη, στο Σίδνευ, στη Φραγκφούρτη, στο Λονδίνο, στη Ουάσιγκτον, στο Τορόντο…

Με χιόνια με βροχές και καύσωνες, οι Έλληνες διαδήλωναν παντού στον κόσμο:

—Η Μακεδονία είναι Ελλάδα!

Τότε άρχισαν να καταλαβαίνουν και οι απ’ έξω, ότι κάτι σοβαρό υπάρχει εδώ…

Δεν ήταν κομματικά παιγνίδια μικροπολιτικής μέσα στη χώρα.

Δεν ήταν πολιτική ανελαστικότητα ή διπλωματική ακαμψία της τότε κυβέρνησης.Πολιτική

Ήταν κάτι πολύ βαθύτερο, που δεν μπορούσαν να παραβλέψουν…

Επί σαράντα χρόνια δεν λέγαμε λέξη ως λαός και ως ηγεσίες, και ξαφνικά ανέλαβε ο Ελληνισμός να «γεμίσει το κενό» των σαράντα χρόνων, φωνάζοντας απ’ άκρη σε άκρη σ’ ολόκληρο τον κόσμο:

–Η Μακεδονία είναι Ελλάδα!

 

Τότε, συνεχίζει ο βετεράνος συνομιλητής μου, οι ανώτατοι ξένοι διπλωμάτες στον ΟΗΕ ζήτησαν να συναντηθούν με εκπροσώπους της Ελληνικής ομογένειας, που διαδήλωνε έξω από την έδρα των Ηνωμένων Εθνών.

Νεαρός εκπρόσωπος της Ομογένειας τους είπε ευθέως εκείνα που ΔΕΝ μπορούσε να πει η ελληνική διπλωματική αποστολή:

Και τους τα είπε χωρίς οργή, χωρίς «ετικέττα» – casually – και με χαμόγελο:

–Ακούστε, παιδιά. Αγγίξατε, χωρίς να το πολύ-καταλάβετε, πρόβλημα μεγαλύτερο από το μπόι σας! Πρόβλημα που σας ξεπερνάει, παρά την ισχύ των χωρών σας.

Αναλογιστείτε μόνο τούτο: Εμείς οι Έλληνες λύσαμε δύο φορές το Μακεδονικό στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα: Μία φορά το 1912-13 και μία φορά το 1945-49…

Και τις δύο φορές το λύσαμε πολεμώντας στο δικό σας πλευρό. Ενάντια στους εχθρούς σας. Κι αν χρειαστεί, θα το λύσουμε και τρίτη φορά. Αλλά καλύτερα για όλους να ΜΗ χρειαστεί…

Τι ακριβώς μας λέτε τώρα;

Ότι η Ελλάδα θα είναι η μόνη χώρα του Δυτικού κόσμου που θα χάσει από την ήττα του Κομμουνισμού για την οποία και η ίδια πολέμησε και πλήρωσε και πανάκριβο τίμημα;

Θέλετε να μας πείτε, πως για να κερδίσετε 2 εκατομμύρια παλαιότερους εχθρούς σας, θα στραφείτε εναντίον 11 εκατομμυρίων παλαιών και αξιόπιστων συμμάχων σας στην περιοχή;

Τη ώρα που γινόταν αυτή η συζήτηση με τους υψηλόβαθμους ξένους διπλωμάτες στους πάνω ορόφους του επιβλητικού κτιρίου, εκεί στις όχθες του East River, ένα μονοκινητήριο αεροπλάνο πέταγε μπροστά τους σέρνοντας το banner Macedonia is Greece.

Ασυναίσθητα, οι διπλωμάτες μετακινήθηκαν κουβεντιάζοντας με τους δικούς μας προς την άλλη πλευρά της μεγάλης αίθουσας, με θέα προς το Μανχάταν…

Αλλά ένα άλλο μονοκινητήριο αεροπλάνο πέταγε και από εκείνη την πλευρά σύροντας πίσω του παρόμοιο banner: Macedonia is Greece.

Κι από κάτω δεκάδες χιλιάδες Έλληνες ομογενείς – με μπροστά-μπροστά τους Jews of Salonica – κραύγαζαν ρυθμικά το ίδιο ακριβώς:

Macedonia is Greece!

Τελικά, μας έχετε περικυκλώσει από παντού, μονολόγησε ένα ξένος διπλωμάτης χαμογελώντας…

Καταλάβαμε: Macedonia is Greece.

Λίγο αργότερα τα Ηνωμένα Έθνη αναγνώρισαν τα Σκόπια με προσωρινό όνομα:

 

Κάτι που δεν έχει ξαναγίνει ΠΟΤΕ!

Και τα υποχρέωσαν να διαπραγματευθούν με την Ελλάδα και να εξασφαλίσουν τη σύμφωνή γνώμη της γειτονικής Ελλάδας στο μόνιμο όνομά τους.

Κάτι που επίσης, δεν έχει ξαναγίνει ποτέ!

Τα μεγάλα συλλαλητήρια κάλυψαν το «κενό της σιωπής» 40 χρόνων. Η αφύπνιση του Ελληνισμού κάλυψε – έστω και στιγμιαία – την ολιγωρία της ηγεσίας του επί 4 δεκαετίες.

Ναι, σίγουρα, με συλλαλητήρια δεν λύνονται μακροχρόνια προβλήματα. Αλλά δεν λύνονται ούτε με σιωπή, ούτε με άνευ όρων υποχωρήσεις.

Τα συλλαλητήρια της εποχής εκείνης έκλεισαν το δρόμο σε τέτοια άνευ όρων υποχώρηση εκείνη την κρίσιμη στιγμή.

Και γι’ αυτό όσοι τότε συμμετείχαμε, είμαστε υπερήφανοι!

Έκτοτε μπορεί 130 χώρες να αναγνώρισαν τα Σκόπια ως Μακεδονία, αλλά…

–Αλλά 60 χώρες – οι σπουδαιότερες και για μας και για τα Σκόπια – ΔΕΝ τα αναγνώρισαν ως «Μακεδονία». Κι επιμένουν στο προσωρινό τους όνομα.

Που ξεκινά με το εντελώς απαξιωτικό «πρώην…»

–Και στο μεταξύ, ακόμα και εκείνες οι χώρες που τα αναγνώρισαν ως «Μακεδονία», δεν αναγνωρίζουν πια τον αλυτρωτισμό τους! Και τους πιέζουν να υποχωρήσουν απ’ αυτόν…

–Και στο μεταξύ το «έθνος των Μακεδόνων»… διαλύθηκε μέσα στα Σκόπια!

Και οι… «πρώην», μετατράπηκαν σε «συνεταιρικό» (όχι «εθνικό») κράτος με Αλβανούς που δεν είναι «Μακεδόνες», και με «Μακεδόνες» που δεν μπορούν να συμφωνήσουν μεταξύ τους… τι σόϊ «Μακεδόνες» είναι, αφού οι μισοί πιστεύουν πως είναι Βούλγαροι και οι άλλοι μισοί μισούν τη Βουλγαρία…

Το Μακεδονικό ιδεολόγημα έχει ήδη ηττηθεί μέσα στα Σκόπια!

Ευτυχώς που δεν υποχωρήσαμε τότε και το κρατήσαμε «ανοικτό». Τα συλλαλητήρια έσωσαν την Πατρίδα τότε. (Και την «παρτίδα» για λογαριασμό της Πατρίδας!)

 

Και κάτι τελευταίο:

Κάποιοι τα ’βαλαν σήμερα με την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδας που… τόλμησε να υποστηρίξει την εθνική θέση:

–Τους θυμίζω ότι η Εκκλησία μας έχει δώσει αγώνα για το «Μακεδονικό» και έχει προσφέρει και νεομάρτυρες στο Μακεδονικό αγώνα…

 

–Τους θυμίζω πως το «Μακεδονικό» στην πρώτη φάση τους είχε τη μορφή Εκκλησιαστικής διένεξης (μεταξύ Οικουμενικού Πατριαρχείου και Βουλγαρικής Εξαρχίας) που έκρυβε σαφώς και εθνικές απειλές (όπως αποκαλύφθηκε αμέσως μετά).

–Τους θυμίζω πως η Ορθοδοξία δεν ασχολείται με την τρέχουσα  πολιτική, άλλα έχει ρόλο και Λόγο στα πνευματικά θέματα και στα εθνικά προβλήματα.Πολιτική

–Η Ορθοδοξία δεν είναι «γραφείο τελετών» (γάμων, πανηγύρεων και κηδειών) όπως την ήθελαν κάποτε τα Κομμουνιστικά καθεστώτα (όταν δεν την απαγόρευαν εντελώς).

–Θυμίζω πως ο Μακάριος ήταν Αρχιεπίσκοπος και Πρόεδρος στην Κύπρο (και τον αμφισβητούσαν μόνον οι χουντικοί τότε, που τον αποκαλούσαν με το λαϊκό του όνομα).

–Θυμίζω ότι ο Επίσκοπος Μοναστηρίου Γερμανός Καραβαγγέλης κράτησε όρθιο το φρόνημα του Μακεδονικού Ελληνισμού, όταν όλα τα ’σκιαζε η φοβέρα των Βούλγαρων Κομιτατζήδων και των Οθωμανών.

–Θυμίζω ότι και σε πιο πρόσφατες εποχές, ο Αρχιεπίσκοπος Νοτίου Αφρικής Ντέζμον Τούτου εμψύχωνε το λαό του στον αγώνα κατά του απαρτχαϊντ. Και πήρε και βραβείο Νόμπελ γι’ αυτό. Και οι μόνοι που τον έψεγαν τότε «γιατί ασχολείται με την Πολιτική», ήταν οι ρατσιστές που κυβερνούσαν ακόμα τη χώρα του.

–Θυμίζω ότι στον κατ’ εξοχήν Πολιτικό αγώνα – αλλά με τεράστιο πνευματικό περιεχόμενο – για τα ανθρώπινα δικαιώματα, πρωτοστάτησε στις ΗΠΑ ο αιδεσιμότατος Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ! Κληρικός κι αυτός…

Γιατί τα βάζετε με τους δικούς μας κληρικούς όταν γίνονται αληθινοί «Ποιμένες» κατά τις καλύτερες παραδόσεις του λαού μας κι όλων των Χριστιανικών λαών;

Και για να αφήσουμε τις περιττές ευγένειες (γιατί εγώ δεν είμαι και πολύ «θρήσκος», ούτε ιδιαίτερα «ευσεβής»):

–Ρε κουφάλες, γιατί αναγνωρίζετε το δικαίωμα σε κάθε σωματείο του κώλου, σε κάθε δήμο, σε κάθε συνδικάτο, σε κάθε… «Ρουβίκωνα» να εκφράζει άποψη για τα πάντα και να ασκεί «ακτιβισμό» – στα όρια της εγκληματικής πράξης κάποιες φορές – κι ύστερα βρίζετε την Εκκλησία μας όταν κάνει αυτό που επιτάσσει ο πνευματικός της ρόλος;

–Ρε κουφάλες, όταν προσπάθησαν να μας επιβάλουν το Σχέδιο Αναν, κάποιοι από σας προκαλούσατε ψηφίσματα… δημοτικών συμβουλίων και δηλώσεις προσωπικοτήτων (και ρασοφόρων ακόμα) υπέρ του κατάπτυστου εκείνου Σχεδίου.

Και σας πείραξε η πολύ μετριοπαθής στη διατύπωσή της αλλά και πολύ απερίφραστη στη ουσία της, θέση που διατύπωσε η Εκκλησία μας για το Μακεδονικό;

Βάλτε το καλά στο μυαλουδάκι σας:

Η Μακεδονία είναι Ελλάδα!

Και θα παραμείνει μέχρι να…παγώσει η Κόλαση!  

Κουφάλες! 

 🎙️🎙️🎙️ Το νέο τραγούδι του Βασίλη Καρρά για την Μακεδονία 🎙️🎙️🎙️

AUTH Radio:Μύθοι και πραγματικότητες γύρω από τον Μέγα Αλέξανδρο

 

Γιατί η αρχαία ιστορία εξακολουθεί να μας αφορά στον 21ο αιώνα; Και τι είναι τελικά μύθος και τι πραγματικότητα γύρω από τον Μέγα Αλέξανδρο;

Στο πρώτο επεισόδιο της εκπομπής «Η Κλειώ στον αέρα» του AUTH Radio, ο Στράτος Δορδανάς συζητά με τον καθηγητή Αρχαίας Ελληνικής Ιστορίας του ΑΠΘ Ιωάννη Ξυδόπουλο για τη διαχρονική γοητεία της αρχαιότητας και για την ιστορική προσωπικότητα που σημάδεψε την παγκόσμια ιστορία: τον Μέγα Αλέξανδρο.

Η συζήτηση ξεκινά από τη σημασία της αρχαίας ιστορίας στον σύγχρονο κόσμο και από το πώς κείμενα όπως το έργο του Θουκυδίδη εξακολουθούν να διδάσκονται ακόμη και σε στρατιωτικές σχολές διεθνώς. Στη συνέχεια εξετάζεται γιατί ο Αλέξανδρος παραμένει μια μοναδική προσωπικότητα της ιστορίας και πώς το έργο και η κληρονομιά του διαμόρφωσαν τον ελληνιστικό κόσμο.

Παράλληλα, αναλύονται οι μύθοι που δημιουργήθηκαν γύρω από το πρόσωπό του, η χρήση του στη δημόσια ιστορία και στην πολιτική ρητορική, αλλά και η μεγάλη συζήτηση για τον τάφο του. Η εκπομπή φωτίζει επίσης τη σημασία της νέας Έδρας Μεγάλου Αλεξάνδρου στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΑΠΘ και τον τρόπο με τον οποίο η πανεπιστημιακή έρευνα συμβάλλει στην κατανόηση της αρχαίας ιστορίας.

Μια συζήτηση για τη σχέση μύθου και ιστορίας, για την πολιτισμική κληρονομιά του ελληνιστικού κόσμου και για το πώς η ιστορική γνώση βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα τον σύγχρονο κόσμο.

Η συζήτηση:

00:00 Εισαγωγή στο AUTH Radio και την εκπομπή «Η Κλειώ στον αέρα»

00:40 Η σημασία της ιστορίας στον σύγχρονο κόσμο

01:59 Γιατί η αρχαία ιστορία εξακολουθεί να μας αφορά σήμερα

03:34 Θουκυδίδης και «το δίκαιο του ισχυρού» στη σύγχρονη πολιτική

04:45 Γιατί οι νέοι ενδιαφέρονται για την ιστορία

13:02 Μύθοι και πραγματικότητες γύρω από τον Μέγα Αλέξανδρο

19:43 Γιατί ο Αλέξανδρος είναι μοναδική ιστορική προσωπικότητα

21:26 Τι σημαίνει ο Αλέξανδρος για τον σύγχρονο κόσμο

22:54 Η πολιτική και ιδεολογική χρήση του Αλέξανδρου

24:35 Η ιστορική συζήτηση για τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου

27:59 Η νέα Έδρα Μεγάλου Αλεξάνδρου στο ΑΠΘ

34:45 Η κληρονομιά του ελληνιστικού κόσμου

 

AUTH Radio  εδώ

 Το AUTH Radio είναι το πανεπιστημιακό ψηφιακό ραδιόφωνο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και λειτουργεί ως ένας ανοιχτός χώρος έκφρασης, γνώσης και δημιουργικού διαλόγου μέσα στην πανεπιστημιακή κοινότητα.

 

Μέσα από σύγχρονες μορφές ψηφιακής μετάδοσης, όπως podcasts και vidcasts, το AUTH Radio φιλοδοξεί να αποτελέσει μια δυναμική πλατφόρμα επικοινωνίας που φέρνει κοντά φοιτητές, διδάσκοντες, ερευνητές και φίλους του πανεπιστημίου.

 Οι εκπομπές του AUTH Radio σχεδιάζονται και υλοποιούνται από φοιτητές και καθηγητές του ΑΠΘ.

 Στόχος του AUTH Radio είναι να αναδείξει τη γνώση που παράγεται στο πανεπιστήμιο και να ενισχύσει τον διάλογο ανάμεσα στις επιστήμες και την κοινωνία.

Ανασκαφές Α.Π.Θ.

 

Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας Α.Π.Θ

Το Αρχαιολογικό Έργο στη Μακεδονία και τη Θράκη

 

ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΕΡΓΟ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΘΡΑΚΗ

38η Επιστημονική Συνάντηση | 5 & 6 Μαρτίου 2026

Για τριακοστή όγδοη φορά θα πραγματοποιηθεί η επιστημονική συνάντηση για το αρχαιολογικό έργο στη Μακεδονία και τη Θράκη, με 57 ανακοινώσεις και 11 παρουσιάσεις σε πόστερ σχετικά με την έρευνα που διεξάγεται στον βορειοελλαδικό χώρο, από τον Έβρο έως την Καστοριά.

Οι  εργασίες  της συνάντησης  θα λάβουν  χώρα στο Κέντρο Διάδοσης Ερευνητικών Αποτελεσμάτων (ΚΕ.Δ.Ε.Α) του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Αμφιθέατρο II (Πανεπιστημιούπολη, οδός 3ης Σεπτεμβρίου / στάση ΜΕΤΡΟ: Πανεπιστήμιο).

 

Δυνατότητα και διαδικτυακής παρακολούθησης μέσω ΖΟΟΜ WEBINARS  εδώ

Πρόγραμμα  εδώ

Ancient writers about Macedonia -Thucydides

 

✍️τήν δέ παρά θάλασσαν νῦν Μακεδονίαν Ἀλέξανδρος ὁ Περδίκκου πατήρ καί οἱ πρόγονοι αὐτοῦ, Τημενίδαι τό ἀρχαῖον ὄντες ἐξ Ἄργους, πρῶτοι ἐκτήσαντο καί ἐβασίλευσαν.

Θουκυδίδου Ιστορίαι Β΄, 99.3

✍️ The country on the sea coast, now called Macedonia, was first acquired by Alexander, the father of Perdiccas, and his ancestors, originally Temenids from Argos.

Thucydides,Histories,Book 2, Chapter 99.3

📌 Significance of the passage

This passage is absolutely clear and historically crucial because:

•Thucydides explicitly states that Macedonia was already known by this name.

•It documents the Greek origin of the Macedonian royal dynasty, identifying it as Temenid, originating from Argos.

•It directly links Alexander I, Perdiccas, and their ancestors with the Greek world.

Thucydides,History of the Peloponnesian War

Το Aριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης τιμά τον πρώτο Πρύτανή του:Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο για τον Γεώργιο Σωτηριάδη

 

 

Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο τιμά τον πρώτο Πρύτανή του:Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο για τον Γεώργιο Σωτηριάδη

Έναν από τους σημαντικότερους ανθρώπους της διανόησης και του ακαδημαϊκού χώρου των τελών του 19ου και του πρώτου μισού του 20ού αιώνα, τιμά το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, διοργανώνοντας το Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο, με τίτλο «Γεώργιος Σωτηριάδης: ο αρχαιολόγος, ιστορικός και φιλόλογος, πρώτος Πρύτανης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης».

 

Το Συνέδριο, το οποίο θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 15 και την Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2026, στο ΚΕΔΕΑ, είναι αφιερωμένο στη ζωή και στο πολυδιάστατο έργο του Γεώργιου Σωτηριάδη (1852-1942), του πρώτου Πρύτανη του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και διακεκριμένου αρχαιολόγου, ιστορικού και φιλολόγου. Η Τελετή Έναρξης θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2026 και ώρα 16.30.

 

Στις εργασίες του Συνεδρίου θα συμμετάσχουν 22 επιστήμονες από πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα της Ελλάδας, της Γερμανίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ολλανδίας, επιχειρώντας να φωτίσουν άγνωστες πτυχές της προσωπικότητας και του έργου του Γεώργιου Σωτηριάδη, καθώς και τη συμβολή του στη διαμόρφωση της ελληνικής αρχαιολογικής και ιστορικής επιστήμης.

 

Πρωτοπόρος της αρχαιολογικής έρευνας

 

Ο Γεώργιος Σωτηριάδης γεννήθηκε στο οθωμανοκρατούμενο Σιδηρόκαστρο της «Μακεδονικής Πατρίδος», όπως ο ίδιος συνήθιζε να αναφέρεται στον τόπο καταγωγής του. Πραγματοποίησε σπουδές στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Μονάχου. Υπήρξε ένας από τους πρώτους Εφόρους της «Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας» και κατόπιν της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, καθώς και, γενικότερα, ένας από τους πρωτοπόρους της Αρχαιολογίας στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τους διοργανωτές, κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής σταδιοδρομίας του, πραγματοποίησε σπουδαίες και θεμελιώδεις ανασκαφές και έρευνες στην Αιτωλία, την Αττική, τη Βοιωτία, τη Φωκίδα, τη Φθιώτιδα και την Ήπειρο. Η ανασκαφική δραστηριότητά του δεν ανακόπηκε ούτε κατά την περίοδο της πρυτανικής θητείας του στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, καθότι εγκαινίασε την πρώτη πανεπιστημιακή ανασκαφή στο Δίον της Πιερίας, το 1928.

 

Σύμφωνα με τους διοργανωτές, ιδιαίτερα πλούσια και ξεχωριστή υπήρξε η δράση του ως ιστορικός και φιλόλογος, συγγράφοντας έργα αναφοράς τα οποία σημάδεψαν τις πολιτικές και επιστημονικές εξελίξεις του καιρού του. Υπηρέτησε την έρευνα από όλες τις δυνατές θέσεις ως αρχαιολόγος, πανεπιστημιακός δάσκαλος, συγγραφέας και μεταφραστής έργων, και συνδέθηκε στενά με κορυφαίους πολιτικούς και λογοτέχνες της εποχής του.

 

Οι εργασίες του Συνεδρίου απευθύνονται σε ειδικούς επιστήμονες, αρχαιολόγους, ιστορικούς, φιλολόγους, τη φοιτητική κοινότητα, καθώς και στο ευρύ κοινό.

 

Το Συνέδριο πραγματοποιείται στο πλαίσιο του εορτασμού για τη συμπλήρωση των 100 χρόνων από την ίδρυση και λειτουργία του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου.

 

Περισσότερες πληροφορίες, καθώς και το πρόγραμμα του Συνεδρίου διατίθενται από τον σύνδεσμο: 

https://www.hist.auth.gr/administration_annou/diethnes-epistimoniko-synedrio-georgios-sotiriadis/

Aristotle University Honors Its First Rector: International Scientific Conference on Georgios Sotiriadis

 

The School of History and Archaeology of the Aristotle University of honors one of the most important intellectual and academic figures of the late 19th and the first half of the 20th century by organizing the International Scientific Conference entitled“Georgios Sotiriadis: the archaeologist, historian, and philologist, first Rector of the Aristotle University.”

The Conference will take place on Thursday 15 and Friday 16 January 2026 at KEDEA and is dedicated to the life and the multifaceted work of Georgios Sotiriadis (1852–1942), the first Rector of the Aristotle University and a distinguished archaeologist,historian, and philologist. 

The Opening Ceremony will be held on Thursday, 15 January2026, at 16:30.

Twenty-two scholars from universities and research institutions in Greece, Germany,the United Kingdom, and the Netherlands will participate in the Conference. Through their contributions, they aim to shed light on lesser-known aspects of the personality and work of Georgios Sotiriadis, as well as on his contribution to the shaping of Greek archaeological and historical scholarship.

Pioneer of archaeological research

Georgios Sotiriadis was born in Ottoman-ruled Sidirokastro of the “Macedonian Homeland,” as he himself used to refer to his place of origin. He pursued his studies at the Universities of Athens and Munich. He served as one of the first Curators of the Archaeological Society at Athens and later of the Archaeological Service, and more broadly as one of the pioneers of archaeology in Greece. According to the organizers,throughout his professional career he conducted major and foundational excavations and research in Aetolia, Attica, Boeotia, Phocis, Phthiotida, and Epirus. His excavating activity did not cease during his term as Rector of the Aristotle University, as he inaugurated the first university excavation at Dion in Pieria in 1928.

According to the organizers, his activity as a historian and philologist was particularly rich and distinctive, as he authored seminal works that left a mark on the political and scientific developments of his time. He served research from every possible position—as an archaeologist, university professor, author, and translator—and maintained close ties with leading politicians and writers of his era.

The proceedings of the Conference address specialist scholars, archaeologists,historians, philologists, the student community, as well as the general public.

The Conference takes place within the framework of the celebrations marking the 100th anniversary of the founding and operation of the Aristotle University.

More information, as well as the Conference program, is available at the following link: 

https://www.hist.auth.gr/administration_annou/diethnes-epistimonikosynedrio-georgios-sotiriadis/

 

Media Contacts:Professor of Classical Archaeology, School of History and Archaeology,Eleni Papagianni, tel.6944440347.Associate Professor of Prehistoric Archaeology,School of History and Archaeology, Ioannis Fappas, tel.6945135021