Modern historians about Macedonia – M.C. Howatson

 

Alexander (Alexandros) 1. Alexander the Great (Alexander III of Macedon, 356–323 BC, son of Philip II and Olympias).

1. Early life. In his youth, Alexander was taught by Aristotle from 342 BC. He showed his intelligence and power of command at an early age; when only 18 he led the Macedonian cavalry with distinction at the battle of Chaeronea (338) which saw the defeat of Thebes and Athens by Macedon. When his father was murdered in 336 he succeeded, after the elimination of his rivals, to the kingdom of Macedon and the leadership of the Greek city-states (see Corinth).

Before his death Philip had been about to lead an army against Persia in punishment for the wrongs inflicted on Greece in the Persian Wars 150 years earlier. Alexander aimed to continue this war, but first secured his position in Greece and stabilized the northern frontiers by defeating the Danubian tribes of that area. It was while he was at Corinth that he is reputed to have met the *Cynic philosopher Diogenes.

page 28

2. 334–332 BC. With his Greek territory secured and left in the control of his general Antipater, Alexander crossed the Hellespont into Asia in 334 to join the remnants of his father’s advance army. He had a force of about 43,000 men and a fleet of the Greek allies with about fifty warships. Like the mythical Greek hero *Protesilaus on his way to Troy, Alexander, who modelled his behaviour on the Homeric heroes, was the first ashore. 

He visited Troy and paid sacrifice at the tombs of various heroes. He soon achieved his desire for a pitched battle with the Persians, and at the river Granicus (334) defeated Darius III and a slightly smaller Persian army. The nucleus of the Greek infantry was the 15,000 strong Macedonian phalanx, divided into regional units. Armed with the six-metre *sarisa (a pike, nearly twenty feet long) it was virtually irresistible in pitched battle, when the final blow was usually delivered by a cavalry charge from the right flank. As a result of the battle, from which Darius escaped unscathed, Alexander’s way into Asia Minor had been opened up. He moved fast and took the cities of Sardis, Ephesus, and Miletus. Halicarnassus fell only after a stubborn siege. Democracies were re-established in these cities which, though he came as their liberator, became virtually a part of Alexander’s own empire.

page 29

7.Character and reputation. Alexander is the greatest general of antiquity. This position he owes partly to the splendidly organized Macedonian army and its technically improved siege weapons, partly to his own versatile and intelligent strategy, but much more to qualities that were uniquely his: an unprecedented speed of movement, resolution in tackling the seemingly impossible, personal involvement in the dangers of battle and the rigours of campaigning, and his heroic style. 

To these qualities as well as to his generosity Alexander owed his ascendancy over the army. He regarded himself as the ruler of the Persian empire by right of conquest, and his assumption of Persian dress announces this fact, as does his addition of Persian ceremonial and his employment of Persian nobles, even among the Companions (see hetairoi). There is no evidence that he had a policy of mixing Greeks and Persians in pursuit of an ideal. Even in the case of the Susa marriages he may have wished to cut across the family and regional loyalties which had bedevilled Persians and Macedonians alike and to promote able men of either race whose loyalty was to him alone. The famous profile of Alexander with head and hair thrown back which appears repeatedly on coins was derived from the model by the sculptor Lysippus.

page 31

  The Oxford Companion to Classical Literature,M. C. Howatson; Oxford University Press

Ανάκτορο Νέστορος - Palace of Nestor

 

Πρόκειται για το καλύτερα σωζόμενο Μυκηναϊκό ανάκτορο. Είναι ένα συγκρότημα από διάφορα κτίρια με ένα σύνολο 105 ισογείων διαμερισμάτων ή άλλων χώρων. Αποτελείται από τέσσερα κύρια κτίρια (νοτιοδυτικό, κεντρικό, βορειοανατολικό, αποθήκη οίνου), καθώς και ορισμένα μικρότερα κτίσματα. Τα σημαντικότερα διαμερίσματά του είναι η μεγάλη ορθογώνια "αίθουσα του θρόνου" με την κυκλική εστία, το λουτρό με τον πήλινο λουτήρα και οι αποθήκες με τα πολυάριθμα αποθηκευτικά αγγεία.

Το ανάκτορο ήταν διώροφο και διακοσμείτο με πολύχρωμες τοιχογραφίες.

Από τη μελέτη των κειμένων των 1100 και πλέον πινακίδων της Γραμμικής Β που βρέθηκαν στο συγκρότημα του Ανακτόρου επιβεβαιώθηκε η ορθότητα της αποκρυπτογράφησης της Γραμμικής γραφής Β΄από τον Michael Ventris και προέκυψαν άφθονα στοιχεία για την έντονη βιοτεχνική και εμπορική δραστηριότητα που είχε αναπτυχθεί με κέντρο το ανάκτορο.

 

The best preserved of the Mycenaean palaces. It's a complex of various buildings. It consists of 105 ground floor apartments. It has four main buildings (SW building, central building, NE building, wine store) and some smaller ones. The most important compartments of the palace are the big rectangural "throne room" with its circular hearth, the room with the clay bath tube and the stores with their numerous storage vessels. The walls of the palace were decorated with fine wall paintings.

 

The thousands of clay tablets in linear B' script found in the "Archive" illuminate the multiple functions and transactions which took place there. These texts proof that Linear B' is the earliest known Greek script, which was dechiphered by Michael Ventris.

Modern Historians about Macedonia

 

 1) Modern Historians about Macedonia – John Anthony Cramer (1828)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2024/05/modern-historians-about-macedonia-john.html

2) Modern historians about Macedonia – Percy Gardner (1892)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2024/06/modern-historians-about-macedonia-percy.html

 

3) Modern historians about Macedonia – David George Hogarth (1897)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2024/08/modern-historians-about-macedonia-d-g.html

 

4) Modern historians about Macedonia – Benjamin Ide Wheeler (1900)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2023/10/modern-historians-about-macedonia_17.html?

 

5) Modern historians about Macedonia – William John Woodhouse (1907)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2025/02/modern-historians-about-macedonia.html?

6) Modern Historians about Macedonia – Francis Sydney Marvin (1922)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2025/01/modern-historians-about-macedonia.html? 

 

7) Modern Historians about Macedonia - Sir John Linton Myres (1930)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2024/06/modern-historians-about-macedonia-sir.html

 

8) Modern historians about Macedonia – Max Cary (1932)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2024/09/modern-historians-about-macedonia-max.html?

  

9) Modern Historians about Macedonia – Henri Daniel-Rops (1949)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2023/10/modern-historians-about-macedonia-henri.html?

 

10) Modern Historians about Macedonia – René Grousset (1951)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2023/10/modern-historians-about-macedonia-rene.html?

11) Modern historians about Macedonia – R. M.Cook (1962)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2024/08/modern-historians-about-macedonia-r.html

 

12) Modern historians about Macedonia – Ulrich Wilcken (1967)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2023/02/modern-historians-about-macedonia.html

 

13) Modern historians about Macedonia – Fergus Millar (1967)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2025/01/modern-historians-about-macedonia_24.html? 

 

14) Modern historians about Macedonia – Robin Lane Fox (1973)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2023/02/modern-historians-about-macedonia-robin.html

 

15)Modern historians about Macedonia – Peter Morris Green (1974)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2024/05/modern-historians-about-macedonia-peter.html?

 

16) Modern historians about Macedonia – George Cawkwell (1978)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2023/10/modern-historians-about-macedonia_11.html

 

17) Modern Historians about Macedonia – J.D.Fage (1979)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2024/11/modern-historians-about-macedonia-jdfage.html?

 

18) Modern Historians about Macedonia – François Chamoux  (1981)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2023/10/modern-historians-about-macedonia_16.html

19) Modern historians about Macedonia – Ernst Badian (1985)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2025/10/modern-historians-about-macedonia-ernst.html?

20) Modern historians about Macedonia – N.G.L Hammond & F.W.Walbank (1988)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2025/09/modern-historians-about-macedonia-ngl.html?

 

21)Modern historians about Macedonia – Elizabeth Donnelly Carney (2000)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2025/09/modern-historians-about-macedonia.html?

 

 

 

 

 

22η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης - 22nd Thessaloniki International Book Fair

This year,TBF focus theme is ‘’GeneReaders/BookGenerators’’ and Bulgaria will be the country Guest of Honour.

Thessaloniki Book Fair Events Programme 👉📘 📕 📘

Find out about the scheduled events of the 22nd TBF. The programme brings together a wide range of events covering contemporary publishing and intellectual production. Book presentations, discussions, tributes and activities for different audiences compose a complete picture of the exhibition. Explore the sections and discover the events that interest you.  

         Exhibitors of the 22nd TBF  👉📙 📙 📙

Biography of Thessalonike,Queen of Macedon

 

Introduction

Thessalonike (Θεσσαλονίκη) was one of the most significant royal women of the early Hellenistic age. A daughter of Philip II of Macedon and Nicesipolis of Pherae, she belonged to two powerful lineages: the Argead dynasty on her father’s side and the ruling family of Thessalian Pherae on her mother’s.

Birth and Family Origins

Thessalonike was born around 345/4 BC, shortly after Philip II asserted control over Pherae (346 BC). Her mother Nicesipolis died just twenty days after giving birth, as recorded in the Suda (StByz 715).

This early loss meant that Thessalonike was raised under the protection of Olympias, mother of Alexander the Great. Olympias seems to have acted as her guardian—a fact that later placed Thessalonike in the center of court politics.

Thessalonike was also the niece of Jason of Pherae, a powerful Thessalian ruler whose lineage added to her prestige.

During the Turmoil After Alexander’s Death

Nothing specific is recorded about her childhood or youth until the turbulent period following Alexander’s death. In 316/315 BC, during the siege of Pydna, Thessalonike was found in the company of Olympias. Their presence together reinforces the evidence of a long-standing familial connection and shared political fate.

Marriage to Cassander

In 315 BC, Thessalonike was compelled to marry Cassander, the son of Antipater and one of the leading Diadochi. This marriage was not a romantic alliance but a political consolidation: by marrying Philip II’s daughter, Cassander legitimized his claim to Macedonia.

Thessalonike bore him three sons:

• Philip
• Alexander
• Antipater

These sons later became embroiled in deadly succession struggles.

The Founding of the City of Thessaloniki

Cassander honored his wife by founding a city in her name: Thessalonike (modern Thessaloniki).

The city, created by merging several settlements around the Thermaic Gulf, became one of the most important urban centers in the Hellenistic and Roman worlds.

The Tragic End

Thessalonike’s life ended violently during a dynastic conflict. Around 296 BC, she was murdered by her own son, Antipater, who felt she favored his younger brother, Alexander, in their struggle for control of the kingdom.

This fratricidal crisis drew outside intervention and contributed to the collapse of Cassander’s dynasty.

Legacy

Thessalonike’s historical importance rests on three pillars:

1. Her royal lineage as daughter of Philip II, linking her to the central Argead line.
2. Her role in Hellenistic dynastic politics, especially during the succession battles after Cassander’s death.
3. Her immortalization in the name of one of Greece’s greatest cities, Thessaloniki.

Her life reflects both the brutal nature of Hellenistic politics and the enduring prestige of Macedonian royal women.

The Legend of Alexander the Great and the Immortal Mermaid Sister

 

Did you know that the legacy of Alexander the Great lives on not just in history books, but in the depths of the Aegean Sea? According to Greek folklore, the great conqueror’s quest for eternal life didn't end with his death in Babylon; it began a haunting legend involving his sister, Thessalonike of Macedon, and the mythical "Water of Immortality."

The Quest for the Water of Immortality

Ancient tales from the Alexander Romance suggest that during his vast campaigns, Alexander sought out the Fountain of Youth. After a perilous journey to the "Land of the Blessed," he allegedly secured a flask of the "Immortal Water."

The legend takes a tragic turn upon his return. In some versions, Alexander used the water to wash his sister’s hair to grant her eternal beauty. In others, Thessalonike unknowingly consumed the water or used it to nourish a plant. Regardless of the method, the water’s power ensured she would never know the peace of death.

The Transformation into a Mermaid

When news of Alexander’s untimely death reached the Macedonian court, Thessalonike was consumed by inconsolable grief. Unable to bear a world without her brother, she threw herself into the sea to end her life. However, because of the enchanted water, she could not drown. Instead, she was transformed into a Gorgon—a mermaid-like creature with the upper body of a woman and the tail of a fish.

"Is King Alexander Still Alive?"

For centuries, sailors in the Aegean have shared stories of encountering this restless spirit. The mermaid is said to stop passing ships and pose a single, chilling question:

"Is King Alexander still alive?"

There is only one correct answer that ensures a safe voyage. The sailors must reply:

"He lives and reigns and conquers the world!"

Upon hearing this, the mermaid calms the waves and allows the ship to pass. However, any other answer—especially the truth of his death—enrages her. In her fury, she transforms into a terrifying monster, whipping up a storm to drag the vessel and its crew to the bottom of the sea.

The Legacy of Thessaloniki

This myth is deeply intertwined with the identity of northern Greece. The city of Thessaloniki, founded by King Cassander, was named in her honor. Today, she remains a symbol of the eternal bond between the Macedonian dynasty and the Greek spirit, proving that in the world of myth, Alexander the Great truly does live and reign forever.

historyofmacedonia.wordpress.com

Was Alexander the Great Greek?

 

The question regarding the Greek identity of Alexander the Great and the ancient Macedonians has been decisively answered by history, archaeology, and ancient written sources.

1. Lineage and Language Alexander belonged to the Argead dynasty, who traced their ancestry back to Argos in the Peloponnese. The language of the Macedonians was a Doric dialect of Greek, as evidenced by thousands of inscriptions found in Macedonia (such as the Pella Curse Tablet).

2. Participation in the Olympic Games In antiquity, only Greeks were allowed to participate in the Olympic Games. As early as the reign of Alexander I (an ancestor of Alexander the Great), the Macedonian kings were admitted to the games after proving their Greek lineage.

3. The "Pan-Hellenic" Mission During his campaign against the Persians, Alexander did not present himself as a mere Macedonian conqueror, but as the Hegemon of the Panhellenic Alliance. In his famous dedication after the Battle of Granicus, he wrote: "Alexander, son of Philip, and the Greeks, except the Lacedaemonians...".

4. Education and Culture Tutored by Aristotle, Alexander was an enthusiast of Homer’s Iliad. He spread Greek culture and the Greek language to the depths of Asia, establishing the Hellenistic world that influenced Western civilization for centuries.

Historical Fact

In 2009, more than 370 leading classical scholars from around the world sent a letter to the President of the United States, confirming the Greek identity of Macedonia.

Modern historians about Macedonia –Ekrem Akurgal

 

 

 

VORWORT

Dieses Werk ist der erste Versuch einer Gesamtdarstellung der Kunst Anatoliens vom homerischen Zeitalter bis zur Epoche Alexanders des Großen. Es behandelt die Kunstwerke der Griechen, Phryger, Lykier, Lyder, Karer und Urartäer. Auch die persischen Denkmäler, die in Kleinasien gefunden wurden, werden hier zum größten Teil veröffentlicht.

 

Die aus den älteren und neueren Grabungen herrührenden Kleinfunde und plastischen Kunstwerke der genannten Zeit haben bis heute keine photographische Aufnahme erfahren, die ihrem ungewöhnlich hohen Werte entspricht. Auch die auf dem Boden Kleinasiens erhaltenen großartigen Fels- und Baudenkmäler verschiedener anatolischer Kulturen sind bis jetzt nur zu einem kleinen Teil und durch unzulängliche Aufnahmen bekannt geworden. Alle diese Kunstwerke liegen nun in diesem Bande in neuen und, wie ich hoffe, zeitgemäßen Aufnahmen vor.

Ankara am 30. Mai 1961                    EKREM AKURGAL

EINLEITUNG

 

Die Kunst Anatoliens und im besonderen die Periode vom homerischen Zeitalter bis zum Hellenismus ist wenig bearbeitet. Bis vor einem Jahrzehnt fehlte vor allem die Bodenforschung für die frühgriechischen Perioden. Die neuen Ausgrabungen von Smyrna, Milet, Phokaia und Daskyleion haben jedoch wichtiges und reichhaltiges Material zutage gefördert, das ein helles Licht auf die dunkle Zeit der Westküste Kleinasiens wirft.

Mit Hilfe des bereicherten frühgriechischen Materials sind wir nun imstande, uns über die wahre Rolle der ostgriechischen Kunst innerhalb der hellenischen Welt eine Vorstellung zu machen. Im homerischen Zeitalter waren die Äolier und Ioner, wie die materiellen Hinterlassenschaften deutlich vor Augen führen, auf dem Gebiete der Kunst gänzlich vom Mutterlande abhängig.

Da die Griechen in Kleinasien während des homerischen Zeitalters in der Hauptsache von der Landwirtschaft lebten und vor der Mitte des 7. Jahrhunderts keinen Anteil am Seehandel im Mittelmeer hatten, ist es verständlich, daß die bildenden Künste, die weitausgedehnte Absatzgebiete voraussetzen, sich dort nicht haben entwickeln können. Unter den griechischen Funden des 8. Jahrhunderts in Al Mina, dem nordsyrischen Hafen, sind keine Erzeugnisse aus Kleinasien nachzuweisen. Sie treten dort etwa ein Jahrhundert später, erst in der zweiten Hälfte des 7. Jahrhunderts auf.

 

 Akurgal,Ekrem,Die Kunst Anatoliens von Homer bis Alexander, ‎De Gruyter,Berlin 1961

Η Επέτειος των 2.357 χρόνων της Αλεξάνδρειας!

 

Η Επέτειος των Επετείων στην Αλεξάνδρεια πλησιάζει. Η νύφη της Μεσογείου, η Πόλη του Μεγαλέξανδρου γιορτάζει τα 2.357 χρόνια ιστορίας της. Ιδρυθείσα από τον Μακεδόνα στρατηλάτη το 331 π.Χ. αποτελεί την δεύτερη Πόλη της Αιγύπτου με ένα παρελθόν που την έχει καταστήσει σύμβολο πολυπολιτισμικού χαρακτήρα, γνωστή για τη βιβλιοθήκη της, την ευρωπαϊκή της αύρα και τα μεσογειακά της τοπία.

Είναι η Πόλη της φιλοσοφίας, των γραμμάτων, των τεχνών, των επιστημών, της πολυθρησκευτικής συνύπαρξης και ένα πνευματικό κέντρο από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα. Η θεμελίωσή της, πραγματοποιήθηκε κατά την επίσκεψη του Αλεξάνδρου στην Αίγυπτο μετά την κατάκτηση της Φοινίκης, σχεδιάζοντας μια πόλη που θα καθιερωνόταν ως η σπουδαιότερη οικονομική και πολιτιστική δύναμη της ελληνιστικής περιόδου. Στην ακμή της ισοδυναμούσε με το μεγαλύτερο οικονομικό κέντρο ολόκληρης της Βόρειας Αφρικής και μία από τις επιφανέστερες εστίες πολιτισμού του κόσμου, διάσημη όχι μόνο για τη βιβλιοθήκη της, αλλά και για τον φάρο της, ένα από τα επτά θαύματα του κόσμου, κτισμένο στο ομώνυμο νησί.

Γι’ αυτό και η Αλεξάνδρεια ενδύεται τα γιορτινά της και την Παρασκευή 24 Απριλίου 2026, θα βιώσουμε την χαρά, την τιμή και την  υπερηφάνεια, αρχής  γενομένης  με την εκδήλωση που  θα συμπεριλαμβάνει τη Παρέλαση στις 10 π.μ. από το Ελληνορωμαϊκό Μουσείο μέχρι το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όπου και θα κατατεθεί στεφάνι στο άγαλμα του ιδρυτή της πόλης μας.

Ακολούθως στην Βιβλιοθήκη θα απολαύσουμε  το Αβερώφειο Γυμνάσιο – Λυκείο, ενώ από τις 2 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί η κεντρική εκδήλωση επίσης στην Αλεξανδρινή Βιβλιοθήκη.

Η εκδήλωση έχει τεθεί  υπό την αιγίδα του Κυβερνήτη της Αλεξάνδρειας, του Πρέσβη της Ελλάδος στην Αίγυπτο και του Διευθυντή της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας.

Η Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας,  συμμετέχει στην συνδιοργάνωση με το Κυβερνείο της Αλεξάνδρειας, το Γενικό Προξενείο της Ελλάδος στην Αλεξάνδρεια, την Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, την Αρχαιολογική Εταιρεία της Αλεξάνδρειας, το Ελληνικό Ινστιτούτο Έρευνας Αλεξανδρινού Πολιτισμού και το Rotary.

Ήδη κυκλοφορούν διώροφα λεωφορεία που διαφημίζουν την Επέτειο, δείγμα του υψηλού ενδιαφέροντος του Κυβερνείου της Αλεξάνδρειας και παράλληλα ως ένα γεγονός, που προσδίδει ισχυρό συμβολισμό στην τιμητική εορταστική  ατμόσφαιρα της αλεξανδρινής Πόλης!

GregChaliakopoulos,Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας

Θράκη:Πιστοποιούνται τα Αρχαιολογικά Μουσεία Αβδήρων και Αλεξανδρούπολης

 

Το Αρχαιολογικό Μουσείο των Αβδήρων και το Αρχαιολογικό Μουσείο της Αλεξανδρούπολης, λαμβάνουν το σήμα πιστοποίησης, μετά από τη σχετική γνωμοδότηση του Συμβουλίου Μουσείων, στο πλαίσιο εφαρμογής του Ν. 4858/2021 που στοχεύει στη βελτίωση της ποιότητας και της λειτουργίας των δημοσίων μουσείων. Η διαδικασία πιστοποίησης, μέσω του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος, είναι υποχρεωτική και καλύπτει συνολικά περισσότερα από 200 δημόσια μουσεία του Υπουργείου Πολιτισμού. Το πρόγραμμα που εξελίσσεται σταθερά και μεθοδικά από τις υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού εφαρμόστηκε αρχικά, το 2021, σε πιλοτική βάση. Το Ελληνικό Σύστημα Αναγνώρισης και Πιστοποίησης, αποσκοπεί στην αναβάθμιση όλων των μουσείων της ελληνικής επικράτειας και την προσαρμογή τους στα διεθνή μουσειολογικά πρότυπα, με στόχο αφενός την ανταποδοτικότητα των Μουσείων προς τον επισκέπτη και αφετέρου την ενδυνάμωσή τους ως φορέων πολιτισμού.

Η Υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, δήλωσε: «Το Υπουργείο Πολιτισμού προωθεί εντατικά την πιστοποίηση των ελληνικών μουσείων, μέσω του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος το οποίο επιτρέπει την αυτοματοποίηση και την αποτελεσματικότερη διαχείριση της διαδικασίας για την αναγνώριση των ιδιωτικών μουσείων και την πιστοποίηση των δημόσιων μουσείων της χώρας. Στόχος μας είναι  να δημιουργηθεί για τα ελληνικά μουσεία ένα σταθερό και αξιόπιστο ενιαίο πλαίσιο λειτουργίας, ενισχύοντας την ποιότητα των υπηρεσιών τους, τη βιωσιμότητα και την προσαρμογή τους στις σύγχρονες κοινωνικές απαιτήσεις. Σήμερα, τα μουσεία –ανεξαρτήτως μεγέθους ή χαρακτήρα– βρίσκονται αντιμέτωπα με ολοένα και πιο απαιτητικές προκλήσεις. Καλούνται να είναι εξωστρεφή, να δίνουν έμφαση στην προσβασιμότητα, στην ποικιλομορφία, να αξιοποιούν ψηφιακά εργαλεία, ακολουθώντας συγκεκριμένες προδιαγραφές λειτουργίας. Η ποιοτική αναβάθμιση των υπηρεσιών τους δεν αποτελεί τυπική διαδικασία. Είναι το εργαλείο για να γίνουν λειτουργικά, ενταγμένα στην κοινωνία. Η πιστοποίηση των Αρχαιολογικών Μουσείων Αβδήρων και Αλεξανδρούπολης αποτελεί ένα ακόμη ουσιαστικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, επιβεβαιώνοντας την προσήλωση των υπηρεσιών μας στη συστηματική αναβάθμιση των περιφερειακών μουσείων και στην ενίσχυση του ρόλου τους, ως ζωντανών πυρήνων πολιτισμού και εκπαίδευσης στις τοπικές κοινωνίες. Η διαδικασία αποτελεί ένα σύστημα αξιολόγησης που εφαρμόζεται με πρότυπο τρόπο από τις υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού, αποτελώντας σημαντικό βήμα για τη συνεχή αναβάθμιση των ελληνικών μουσείων, με στόχο την παροχή ποιοτικών υπηρεσιών και τη βελτίωση της εμπειρίας των επισκεπτών».

Τους φακέλους για την πιστοποίηση των Μουσείων Αλεξανδρούπολης και Αβδήρων υπέβαλαν οι Εφορείες Αρχαιοτήτων Έβρου και Ξάνθης, αντίστοιχα. Η διαδικασία πιστοποίησης ξεκίνησε, το 2024, με τη διενέργεια αυτοψιών από τα αρμόδια κλιμάκια των κεντρικών υπηρεσιών του Υπουργείου Πολιτισμού και συνεχίστηκε με την εκπόνηση και την υλοποίηση εξατομικευμένων προγραμμάτων αναβάθμισης για κάθε Μουσείο. Τα προγράμματα αναβάθμισης αφορούσαν στη βελτίωση των κτηριακών υποδομών, στην οργάνωση και εύρυθμη λειτουργία των Μουσείων, στην αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών προς το κοινό, καθώς και στην ενίσχυση της διασύνδεσής τους με την κοινωνία. Όσον αφορά στις κτηριακές υποδομές, δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στη νομιμότητα των εγκαταστάσεων, στην ενεργειακή τους απόδοση, στην εφαρμογή μέτρων πυροπροστασίας, στην εξασφάλιση της προσβασιμότητας για όλους τους επισκέπτες.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Αλεξανδρούπολης εγκαινιάστηκε τον Ιούνιο του 2022, και αποτελεί ένα από τα πιο σύγχρονα μουσεία της Ελλάδας. Στη μόνιμη έκθεση του περιλαμβάνονται ευρήματα που έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη από όλη τη Θράκη και αφηγούνται την ιστορία της περιοχής, από τους προϊστορικούς έως και τους ρωμαϊκούς χρόνους. Περισσότερα από 1.000 αρχαία αντικείμενα, αγγεία πήλινα, γυάλινα, χάλκινα και αργυρά νομίσματα, γλυπτά και ταφικές στήλες, όπλα, περίτεχνα κοσμήματα, ειδώλια, εργαλεία και αντικείμενα καθημερινής χρήσης, καλύπτουν μια μακρά περίοδο, από την 6η προχριστιανική χιλιετία έως τον 4ο αιώνα μ.Χ. Την παρουσίαση των εκθεμάτων συνοδεύουν βιντεοπροβολές και ψηφιακές πολυμεσικές εφαρμογές για μια πιο διαδραστική εμπειρία. Το Μουσείο είναι πλήρως προσβάσιμο από τα ΑμεΑ.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Αβδήρων, εγκατεστημένο στον σύγχρονο οικισμό των Αβδήρων, στην Ξάνθη, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μουσεία της Θράκης. Λειτουργεί από τον Ιανουάριο του 2000 και στεγάζει ευρήματα από τις ανασκαφές στην περιοχή, που ξεκίνησαν το 1950. Η έκθεση χωρίζεται σε τρεις κύριες ενότητες που αναδεικνύουν την ιστορία της πόλης όπου γεννήθηκαν σπουδαίοι φιλόσοφοι, όπως ο Δημόκριτος και ο Πρωταγόρας. Η παρουσίση οργανώνεται σε θεματικές ενότητες που αφορούν στη δημόσια και ιδιωτική ζωή των αρχαίων Αβδηριτών, στις ταφικές συνήθειες και στη θρησκεία. Το Μουσείο έχει έντονα εκπαιδευτικό προσανατολισμό, με τα εκθέματα να πλαισιώνονται από πλούσιο εποπτικό υλικό, όπως χάρτες, σχέδια και διαγράμματα.

Μακεδονία:Η Ιστορία του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης

 

Η ιστορία του ΑρχαιολογικούΜουσείου Θεσσαλονίκης (ΑΜΘ) παρακολουθεί τη διαδρομή της νεότερης ιστορίας της πόλης. Η Εφορεία Αρχαιοτήτων «παρά τη Γενική Διοικήσει Μακεδονίας» ήταν η πρώτη υπηρεσία που ιδρύθηκε, τον Νοέμβριο του 1912, δεκαπέντε μόλις μέρες μετά την υπογραφή παράδοσης της πόλης στο Ελληνικό Κράτος.

Μέχρι το 1925 τόπος συγκέντρωσης των αρχαιοτήτων της Μακεδονίας ήταν το Διοικητήριο (το σημερινό κτίριο του Υπουργείου Μακεδονίας και Θράκης), καθώς και η Οθωμανική Σχολή Ιδαδιέ, το κτίριο που στέγασε τη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου. Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου, συγκεντρώνονται αρχαιότητες από τον γαλλικό στρατό της Ανατολής (Armée Françcaise d’ Orient) αρχικά στο Καραμπουρνάκι και στη συνέχεια στη Ροτόντα, ενώ τα ευρήματα από τις έρευνες των Άγγλων συγκεντρώνονται στον Λευκό Πύργο.

Το 1925 παραχωρείται στην Αρχαιολογική Υπηρεσία το Γενή Τζαμί, «το νεότερο τζαμί», τζαμί των Ντονμέδων (εξισλαμισμένων Εβραίων), της άλλοτε τουρκοκρατούμενης Θεσσαλονίκης. Το Γενί Τζαμί θα αποτελέσει το πρώτο μουσείο της πόλης, όπως το δηλώνει και η επιγραφή που έχει απομείνει στην προμετωπίδα του. Το 1940 πολλές αρχαιότητες, κυρίως γλυπτά, θάφτηκαν σε ορύγματα προκειμένου να διασωθούν από τη λαίλαπα του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Οι αρχαιότητες ξεθάφτηκαν το 1951 και για πρώτη φορά εκτέθηκαν στην κεντρική αίθουσα του Αρχαιολογικού Μουσείου (Γενί Τζαμί), το 1953.

Το 1950 παραχωρήθηκε ένα μεγάλο οικόπεδο σε κεντρικό σημείο της Θεσσαλονίκης, στην Πλατεία Χ.Α.Ν.Θ. σε άμεση γειτνίαση με τη μεγάλη έκταση όπου οργανωνόταν η Διεθνής Έκθεση. Ο σχεδιασμός του νέου μουσείου ανατέθηκε στον επιφανή Έλληνα αρχιτέκτονα Πάτροκλο Καραντινό, σημαντικό εκπρόσωπο του μοντερνισμού στην Ελλάδα.

Το νέο μουσείο εγκαινιάστηκε το 1962 με κάθε επισημότητα, μαζί με τις γιορτές για την επέτειο των πενήντα χρόνων από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, με έκθεση των εντυπωσιακών ευρημάτων των τάφων του Δερβενίου που είχαν αποκαλυφθεί την ίδια χρονιά. Στη συνέχεια οργανώθηκε έκθεση γλυπτικής, από τους αρχαϊκούς έως τους ρωμαϊκούς χρόνους, από τον ομότιμο καθηγητή Αρχαιολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Γιώργο Δεσπίνη.

Τα λαμπρά ευρήματα του καθηγητή Μανόλη Ανδρόνικου από την ανασκαφή των βασιλικών τάφων των Αιγών στη Βεργίνα, τα οποία μεταφέρθηκαν για φύλαξη και συντήρηση στο μουσείο αμέσως μετά την ανεύρεσή τους, επέβαλλαν την οργάνωση νέου τρόπου έκθεσης και κατέδειξαν την ανάγκη μιας κτιριακής επέκτασης. Το 1982 οργανώθηκε μια νέα έκθεση, αυτής των ταφικών ανασκαφικών συνόλων από τη Σίνδο. Η ανασκαφή και η έκθεση πραγματοποιήθηκαν με την εποπτεία και επιμέλεια της εφόρου αρχαιοτήτων Αικατερίνης Δεσποίνη. Το 1985, επετειακό έτος για τα 2.300 χρόνια από την ίδρυση της Θεσσαλονίκης από τον Κάσσανδρο το 315 π.Χ., οργανώθηκε η πρώτη μεγάλη έκθεση αφιερωμένη στην ιστορία και αρχαιολογία της πόλης, με την επιμέλεια της τότε διευθύντριας του Μουσείου Ιουλίας Βοκοτοπούλου.

 

Το 1996 έγινε η πρώτη εκτεταμένη έκθεση για την προϊστορική Μακεδονία στον ημιυπόγειο χώρο κάτω από την έκθεση της Βεργίνας, στο καινούργιο κτίριο του Α. Βογιατζή του 1980, με εποπτεία του τότε διευθυντή του Μουσείου Δημήτρη Γραμμένου και επιμέλεια της αρχαιολόγου Μαρίας Παππά. Το 1998, μετά από τη μεταφορά των ευρημάτων των Αιγών από το Μουσείο Θεσσαλονίκης στη Βεργίνα και την έκθεσή τους στο μουσειακό οικοδόμημα που ανέπλαθε τον μεγάλο ταφικό τύμβο των βασιλικών τάφων, οργανώθηκε στο Μουσείο έκθεση με θέμα ο «Χρυσός των Μακεδόνων», υπό την εποπτεία του τότε διευθυντού Δημήτρη Γραμμένου και επιμέλεια των αρχαιολόγων Μπετίνας Τσιγαρίδα και Δέσποινας Ιγνατιάδου, προκειμένου να καλυφτεί το «κενό» που άφησε στη συνείδηση του κοινού η έλλειψη των εντυπωσιακών βασιλικών κτερισμάτων.

Το 2001 με σχετικό Προεδρικό Διάταγμα [Π.Δ. 401/2001, ΦΕΚ 286/Α’/20.12.2001] το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης γίνεται ανεξάρτητη περιφερειακή μονάδα του Υπουργείου Πολιτισμού. Η επιτακτική ανάγκη ανακαίνισης του κτιρίοου του Καραντινού και του Βογιατζή και οι σύγχρονες μουσειολογικές επιταγές, οδήγησαν στην απόφαση μιας ριζικής μετασκευής του Μουσείου στην αυγή του 21ου αιώνα που πραγματοποιήθηκε σε σχέδια του αρχιτέκτονα Νίκου Φυντικάκη.

Μετά από μία μακρά περίοδο εργασιών απαραίτητων για την αναδιοργάνωση των χώρων έκθεσης, αποθήκευσης, συντήρησης και διοίκησης, το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης άνοιξε τις πύλες του στο κοινό τον Σεπτέμβριο του 2006. Στο διάστημα που προηγήθηκε, εκτός από την κτιριακή επέκταση ολοκληρώθηκε και το σημαντικότερο και ουσιαστικότερο μέρος της προσπάθειάς μας: σχεδιάστηκε και πραγματοποιήθηκε η επανέκθεση των συλλογών του Μουσείου με τρόπο που να καλύπτει τις ανάγκες του σύγχρονου επισκέπτη.

Το ανακαινισμένο πλέον Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης λειτουργεί από το 2006 με πέντε νέες θεματικές εκθέσεις, που πραγματοποιήθηκαν υπό την εποπτεία του Δ. Γραμμένου και μεγάλου επιτελείου πολλών ειδικοτήτων. Η έκθεση, απολύτως ανθρωποκεντρική, έχει έντονο διδακτικό χαρακτήρα, εστιάζοντας πάντα στον άνθρωπο, τόσο ως δημιουργό των τεχνουργημάτων, όσο και ως σύγχρονο θεατή-επισκέπτη. Το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης είναι ένας χώρος πολιτισμού και μάθησης, ανοιχτός σε όλους.

ΜΟΝΙΜΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ

👉ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΗ ΜAΚΕΔΟΝIA  

👉ΠΡΟΣ ΤΗ ΓEΝΕΣΗ ΤΩΝ ΠOΛΕΩΝ

👉ΣΤΗ ΜAΚΕΔΟΝIA AΠO ΤΟΝ 7o AΙ. Π.Χ. ΩΣ ΤΗΝ YΣΤΕΡΗ AΡΧAΙOΤΗΤA

👉ΘΕΣΣAΛΟΝIΚΗ,ΜAΚΕΔΟΝIAΣ ΜΗΤΡOΠΟΛΙΣ

👉Ο ΧΡΥΣOΣ ΤΩΝ ΜAΚΕΔOΝΩΝ

👉ΑΓΡOΣ,ΟΙΚIA,ΚΗΠΟΣ ΤOΠΟΣ

👉ΜΝΗΜΗ ΚAΙ... ΛIΘΟΙ

👉ΜAΚΕΔΟΝIA.ΑΠO ΤΙΣ ΨΗΦIΔΕΣ ΣΤA pixels