Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μακεδονία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μακεδονία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

19 Ιουνίου, 2026

45o Πανελλήνιο Φεστιβάλ Βιβλίου Θεσσαλονίκης

 


45ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΙΒΛΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Ο αγαπημένος πολιτιστικός περίπατος της χρονιάς

 

Από το καλοκαίρι του 1982 μέχρι σήμερα, τον Ιούνιο του 2026. 45 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τη μέρα που το Πανελλήνιο Φεστιβάλ Βιβλίου έγινε το σταθερό σημείο συνάντησης των απανταχού βιβλιόφιλων και έχει εξελιχθεί σε έναν θεσμό που αποτελεί σήμα κατατεθέν για τη Θεσσαλονίκη.

Η μεγάλη γιορτή των γραμμάτων ανοίγει τις πύλες της την Παρασκευή 19 Ιουνίου και διαρκεί μέχρι και την Κυριακή 5 Ιουλίου, στην αγαπημένη μας Νέα Παραλία στη Θεσσαλονίκη, εκεί που συνευρίσκονται η αγάπη των ανθρώπων για το βιβλίο με την αστείρευτη φαντασία των δημιουργών, αλλά και την ανάγκη μας να μοιραστούμε ιστορίες, σκέψεις και συναισθήματα, βιώνοντας την αύρα της πόλης, στον πιο όμορφο πολιτιστικό περίπατο της χρονιάς.

Το 45ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Βιβλίου συνδιοργανώνεται από τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βόρειας Ελλάδας, το Δήμο Θεσσαλονίκης και την ‘ΑΜΚΕ Βυζαντινή Θεσσαλονίκη’, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού  και του Υπουργείου Εσωτερικών (τομέας Μακεδονίας-Θράκης) και σε συνεργασία με την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.

 

 Ο φετινός συμβολισμός με τα 100 χρόνια του ΑΠΘ

Η φετινή διοργάνωση πραγματοποιείται με έναν ξεχωριστό συμβολισμό, είναι αφιερωμένη στα 100 χρόνια από την ίδρυση του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Το ΑΠΘ, ως θεμελιώδης πυλώνας της πνευματικής φυσιογνωμίας της πόλης, συνδέεται άρρηκτα με το Φεστιβάλ και υπογραμμίζει τη βαθιά σχέση της Θεσσαλονίκης με την παιδεία, την έρευνα, τη γνώση και τον πολιτισμό. Στη φετινή διοργάνωση συμμετέχουν πάνω από 500 εκδότες απ’ όλη την Ελλάδα, στελεχώνοντας 100 εκθετήρια.

Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ, η Κεντρική Βιβλιοθήκη του ΑΠΘ προχωρά σε μια σπουδαία πολιτιστική πρωτοβουλία, παρουσιάζοντας την επανέκδοση ενός σπάνιου ιστορικού κειμένου 6 αιώνων (του έτους 1500), με τίτλο: «ΓΑΛΗΝΟΥ, ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ ΒΙΒΛΙΑ ΙΑ΄ και ΠΡΟΣ ΓΛΑΥΚΩΝΑ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΑ Β΄».

Κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί ένα πλούσιο πρόγραμμα πολιτιστικών εκδηλώσεων, με παρουσιάσεις Βιβλίων, ενώ θα υπάρξει και Θεματικό Εκθετήριο Comics.Οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να συναντηθούν με τους συγγραφείς των βιβλίων και να συζητήσουν μαζί τους για τις ιδέες, τις πηγές έμπνευσης και τα μηνύματα των έργων τους, μετατρέποντας τον παραλιακό περίπατο σε έναν ζωντανό χώρο ανοιχτού διαλόγου και ανταλλαγής σκέψεων.

 

Εκδηλώσεις και αφιερώματα

 Η πρώτη μεγάλη παράλληλη εκδήλωση του Φεστιβάλ πραγματοποιείται την Κυριακή 21 Ιουνίου, στις 20:30, στο Άγαλμα Μεγάλου Αλεξάνδρου, με θέμα την ανθεκτικότητα των υδάτων και τις προκλήσεις που δημιουργεί η κλιματική κρίση, που διοργανώνουν Ευρωπαϊκό Κοινοβουλίο  Γραφείο στην Ελλάδα και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Αντιπροσωπεία στην Ελλάδα.Ιδιαίτερη σημασία για το Φεστιβάλ έχει η σταθερή παρουσία εδώ και σχεδόν είκοσι χρόνια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Γραφείο στην Ελλάδα και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Αντιπροσωπεία στην Ελλάδα, που συμμετέχουν και φέτος με περίπτερο, ενισχύοντας τον δημόσιο διάλογο και την επαφή του κοινού με σημαντικά ζητήματα που αφορούν την Ευρώπη και την καθημερινότητα των πολιτών.Η εκδήλωση αναμένεται να αναδείξει κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τη λειψυδρία, την προστασία των υδάτινων πόρων και τη βιώσιμη διαχείριση του νερού σε μια περίοδο όπου οι συνέπειες της κλιματικής κρίσης γίνονται ολοένα και πιο έντονες.Στη συζήτηση συμμετέχουν ο ευρωβουλευτής Σάκης Αρναούτογλου, ο Νικόλαος Γεωργιάδης από τη Γενική Διεύθυνση Περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η καθηγήτρια του ΑΠΘ Ελπίδα Γ. Κολοκυθά και ο πρόεδρος της ΕΥΑΘ Άγις Μ. Παπαδόπουλος, ενώ την έναρξη θα πραγματοποιήσει ο Χάρης Κούντουρος και τον συντονισμό θα έχει ο δημοσιογράφος Κώστας Μπλιάτκας.

 

Τη Δευτέρα 22 Ιουνίου 2026 στον αύλειο χώρο της Γυάλινης Βιβλιοθήκης στη νέα Παραλία θα πραγματοποιηθεί, σε συνεργασία με την ΑΜΚΕ «Βυζαντινή Θεσσαλονίκη» η εκδήλωση με τίτλο «Παιχνίδισμα φιλαναγνωσίας: Από το Βυζάντιο στην Τεχνητή Νοημοσύνη».Είναι μια δράση για παιδιά και ενήλικες με τον καθηγητή Α.Π.Θ. Ανδρέα Γκουτζιοκώστα.

 

Την Παρασκευή 26 Ιουνίου 2026 και πάλι στον αύλειο χώρο της Γυάλινης Βιβλιοθήκης, σε συνεργασία με την Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη, θα διεξαχθεί η εκδήλωση: «Κώστας Αξελός: Η σκέψη του σήμερα».Ένας ανοιχτός διάλογος για τα σύγχρονα φιλοσοφικά ερωτήματα με τους Πέτρο Σατραζάνη, Δημήτρη Δημητριάδη και Κατερίνα Δασκαλάκη.

 

Την Κυριακή 5 Ιουλίου 2026 στο χώρο του Φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί, σε συνεργασία με την ΑΜΚΕ «Βυζαντινή Θεσσαλονίκη» η εκδήλωση «Η Θεσσαλονίκη του Charles Diehl». Ένα αφιέρωμα στον σπουδαίο Γάλλο βυζαντινολόγο που πρόβαλε διεθνώς την ταυτότητα της πόλης.Ξεχωρίζουν, επίσης, εκδηλώσεις αφιερώματα στον μεγάλο μας ποιητή και καλλιτέχνη  Νίκο-Γαβριήλ Πεντζίκη, στον ποιητή Μάρκο Μέσκο και το μεγάλο μας συνθέτη, Μάνο Χατζιδάκι, αλλά και πολλές ακόμη, που μπορείτε να βρείτε αναλυτικά στο πρόγραμμα.

 

Δικά τους εκθετήρια στο Φεστιβάλ διαθέτουν μεταξύ άλλων ο Σύνδεσμος Εκδοτών Βιβλίου (Σ.ΕΚ.Β.), η Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, ο Δήμος Θεσσαλονίκης, η Διεύθυνση Βαφοπούλειου Πνευματικού Κέντρου και Βιβλιοθηκών, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός κ.α..

Τα επίσημα εγκαίνια του Φεστιβάλ πραγματοποιούνται το Σάββατο 20 Ιουνίου στις 20.00  στο χώρο του αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, με τη συμμετοχή της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Δήμου Θεσσαλονίκης, η οποία θα ξεκινήσει να παιανίζει από τις 19.30΄.

Το ωράριο του Φεστιβάλ:

Καθημερινά 19.00 με 23.00 και τα σαββατοκύριακα στην Νέα παραλία.


Κατεβάστε (download) το πρόγραμμα του Φεστιβάλ (pdf)




Από την Μίεζα στην Οικουμένη: Ανασκάπτοντας το βασιλικό γυμνάσιο

 


"Από τη Μίεζα στην Οικουμένη. Ανασκάπτοντας το βασιλικό γυμνάσιο, ανακαλύπτοντας τη συμβολή των Μακεδόνων στην ελληνική παιδεία"

Η ημερίδα πραγματοποιήθηκε  το Σάββατο 13 Ιουνίου 2026,  στη Νάουσα, στην Αίθουσα "ΕΡΙΑ" του Πολυχώρου Πολιτισμού "Χρήστος Λαναράς", με τη συμμετοχή σημαντικών επιστημόνων και εκπροσώπων της αρχαιολογικής και ακαδημαϊκής κοινότητας.Στο επίκεντρο της εκδήλωσης βρέθηκε  η αρχαία Μίεζα, ένας τόπος με ιδιαίτερη ιστορική, αρχαιολογική και πολιτισμική σημασία, άρρηκτα συνδεδεμένος με τη μακεδονική ιστορία και την ελληνική παιδεία. Μέσα από τις εισηγήσεις των ομιλητών, παρουσιάστηκε η πορεία της αρχαιολογικής έρευνας, τα νέα δεδομένα που προκύπτουν από την ανασκαφική δραστηριότητα, καθώς και η ευρύτερη σημασία του βασιλικού γυμνασίου της Μίεζας στον κόσμο της ελληνιστικής Ανατολής.Η ημερίδα αποτελεί μια σημαντική ευκαιρία για το κοινό να γνωρίσει καλύτερα την ιστορική και αρχαιολογική αξία της Μίεζας, αλλά και να παρακολουθήσει τις νεότερες επιστημονικές προσεγγίσεις γύρω από έναν χώρο που συνδέεται άμεσα με τη μακεδονική ιστορία, την παιδεία και την ακτινοβολία του ελληνικού πολιτισμού στην Οικουμένη.

 Κινηματογράφηση-επεξεργασία: ‪@roman_cloudwhale

 

Ομιλίες

 

• Χαιρετισμός της αναπληρώτριας Προϊσταμένης της ΕΦΑ Ημαθίας, Δρ Γεωργίας Στρατούλη

• «Εξερεύνηση των αρχαιολογικών χώρων των Αιγών και της Μίεζας με γεωφυσικές μεθόδους 1984-2026»

Γρηγόρης Τσόκας, Ομότιμος Καθηγητής Εργαστηρίου Εφαρμοσμένης Γεωφυσικής ΑΠΘ

• «Από τον μύθο στην ιστορική πραγματικότητα: Η ανακάλυψη του βασιλικού γυμνασίου της Μίεζας. Τα δεδομένα, η ανασκαφή, τα νέα ευρήματα και οι προοπτικές της έρευνας»

Δρ Αγγελική Κοτταρίδη, Επίτιμη Έφορος Αρχαιοτήτων, επικεφαλής ανασκαφών Γυμνασίου

• «Γυμνάζοντας την Οικουμένη: γυμνάσια της ελληνιστικής Ανατολής»

Παναγιώτης Ιωσήφ, Επιστημονικός Διευθυντής Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, Καθηγητής Αρχαίας Νομισματικής, Πανεπιστήμιο Radboud

• «Η αρχαία Μίεζα και η σύγχρονη Νάουσα: μια γόνιμη συνύπαρξη»

Νίκος Κουτσογιάννης, Δήμαρχος Ηρωικής Πόλεως Νάουσας 




👉Ερευνητικό πρόγραμμα στο βασιλικό γυμνάσιο της αρχαίας Μίεζας


18 Ιουνίου, 2026

Η ανωτερότητα ενός πολιτισμού ακατάδεκτου στην αντιγραφή

 



Τα τρία ορόσημα από το 2018, όταν υπεγράφη η Συμφωνία των Πρεσπών, έως σήμερα, που πιστοποιούν γιατί η Αριστερά έκανε λάθος και γιατί η Κεντροδεξιά είναι συνυπεύθυνη στο λάθος


Τα θέματα Ιστορίας δεν κλείνουν ποτέ επειδή το θέλουν οι πολιτικοί. Μας κυνηγούν διαρκώς. Η Συμφωνία των Πρεσπών, η οποία υπεγράφη στις 17 Ιουνίου 2018, εμφανίζεται περίπου ως το «πετράδι του στέμματος» της Αριστεράς κατά τη διακυβέρνησή της. Σήμερα αποδεικνύεται ότι όχι μόνο δεν είναι, αλλά στην ουσία αποτελεί προϊόντος του χρόνου κάρφος στην υστεροφημία της. Και βεβαίως κηλίδα στην Ιστορία και της φιλελεύθερης παράταξης, που δεν έκανε τίποτε για να την αναθεωρήσει, την ώρα που οι Βούλγαροι εγείρουν βέτο για την εθνότητα και τη γλώσσα της γείτονος στην Ε.Ε.

Την ώρα επίσης που ο εθνικιστής πρώην πρωθυπουργός Γκρούεφσκι απαρνείται τη «μακεδονική» του ταυτότητα και λαμβάνει ουγγρική υπηκοότητα για να γλιτώσει τη φυλακή από τα σκάνδαλα διαφθοράς που τον καταδιώκουν.

Από το 2018 έως σήμερα έχουμε τρία ορόσημα που μας πιστοποιούν γιατί η Αριστερά έκανε λάθος και γιατί η Κεντροδεξιά είναι συνυπεύθυνη στο λάθος.

Το πρώτο είναι η αδιαμφισβήτητη ελληνικότητα της Μακεδονίας μέσω νέων ιστορικών ντοκουμέντων. Μόνο στο έδαφος της Μακεδονίας μας εντόπισε η αρχαιολογική ανασκαφή ευρήματα που βάζουν τη βούλα της ελληνικότητας και σφραγίζουν ανεξίτηλα το έργο του τεράστιου Έλληνα Μανόλη Ανδρόνικου. Στο Δίον και στη Βεργίνα, στον Τύμβο Καστά της Αμφίπολης και στο Μουσείο της Θεσσαλονίκης, όπου εκτίθενται χρυσά κοσμήματα Μακεδόνων βασιλέων προστίθενται τώρα και τα ευρήματα της ανασκαφής της Αγγελικής Κοτταρίδη στην Αρχαία Μίεζα της Ημαθίας. Εκεί που εντοπίστηκε το Βασιλικό Γυμνάσιο που μας συστήνει τη μακεδονική παιδεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου και χρονολογείται από την εποχή του Φιλίππου του Β΄. Ευρήματα της αρχαιολογικής σκαπάνης στις γύρω βαλκανικές χώρες περί τη Μακεδονία; Ελάχιστα έως μηδενικά. Η Μακεδονία άνθησε στη γη μας. Η μακεδονική γη «ομιλεί».

Αυτή την αλήθεια την πολέμησαν η Αριστερά και κάποιοι νεοφιλελεύθεροι κύκλοι. Ακόμα και την περίοδο 1990-1993, που ειρωνεύονταν τον Αντώνη Σαμαρά για τη στρατηγική του Βουκεφάλα και έφτιαχναν εξώφυλλα σε κομματικά περιοδικά της ΟΝΝΕΔ (των οποίων υπεύθυνοι ήταν σημερινοί υπουργοί) με τον τίτλο «Αλέξανδρος, ο σφαγέας των λαών».

Το γεγονός ότι οι Σκοπιανοί «εγκατέλειψαν» τον Μέγα Αλέξανδρο με τη Συμφωνία των Πρεσπών δεν σημαίνει ότι τον εγκατέλειψαν και στην πράξη. Ειδικώς στα βιβλία τους, που ουδέποτε άλλαξαν, παρά τη σπουδαία εργασία που είχε κάνει ο αείμνηστος Σπυρίδων Σφέτας με εντολή Κοτζιά. Το γεγονός επίσης ότι μέχρι και σήμερα η διεθνιστική Αριστερά και η άπατρις κοσμοπολίτικη Κεντροδεξιά συμβαδίζουν στο «Μακεδονικό» και δεν θέτουν τους γείτονες προ των ευθυνών τους δεν αποτελεί σύμπτωση. Περί επιλογής πρόκειται. Ιδεολογικής επιλογής: Πρώτα τα συμφέροντα των άλλων εθνών και μετά τα δικά μας.

Στο ελληνικό έδαφος

Το δεύτερο ορόσημο συνδέεται ευθέως με την αναγνώριση της «μακεδονικής γλώσσας» και του «μακεδονικού έθνους». Είχαμε εγκαίρως προβλέψει ότι με τη Συμφωνία των Πρεσπών ο αλυτρωτισμός της γείτονος θα μετακομίσει από το έδαφός της στο ελληνικό έδαφος, όπερ και εγένετο. Φέραμε με την υπογραφή μας το πρόβλημα στη γη μας. Στα πανηγύρια του Αυγούστου στην Έδεσσα, στη Φλώρινα και την Καστοριά θα εμφανιστούν και πάλι «αλυτρωτικά» συγκροτήματα που θα ερμηνεύουν τραγούδια στη «μακεδονική». Και η ανύποπτη ελληνική νεολαία θα παραληρεί ζαλισμένη από το αλκοόλ στο ακροατήριο υπογράφοντας με την άγνοιά της μελλοντικές διεκδικήσεις κατά της ίδιας της της ζωής. Ήταν τραγικό λάθος που δεν δόθηκε μάχη για να μην αναγνωριστούν γλώσσα και έθνος. Η σύνθετη ονομασία είναι άδειο περίστροφο άνευ της γλώσσας και της εθνότητας. Όλη η φιλοσοφία του αλυτρωτισμού εκεί κρύβεται. Στο έθνος και στη γλώσσα.

Το τρίτο και το σημαντικότερο είναι ότι στη διαπραγμάτευση για τις Πρέσπες το ελληνικό πολιτικό σύστημα με επικεφαλής την Αριστερά κατά την υπογραφή και την Κεντροδεξιά κατά την εφαρμογή αποκάλυψε τα απώτατα όρια των αντοχών του. Των αντιστάσεών του. Όταν δεν δίνεις μισή μάχη για έννοιες όπως το έθνος και η γλώσσα, για ένα θέμα ταυτοτικό, υπαρξιακό (ιστορικό τίτλο της πολιτιστικής μας κληρονομιάς παραχωρήσαμε), τότε γιατί να δώσεις μάχη για το έδαφος, τις θαλάσσιες ζώνες, την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ; Με το Σκοπιανό δώσαμε στους Τούρκους τη δυνατότητα να μας διαβάσουν και να μας ψυχολογήσουν. Εσείς στη θέση τους σε ποιο συμπέρασμα θα καταλήγατε αν βλέπατε τους γείτονές σας να υποστέλλουν εύκολα τη σημαία για ένα όνομα που ταυτίζεται με την ύπαρξη και την Ιστορία τους; Μα, απλό: Ότι αυτούς δεν χρειάζεται να κάνεις πόλεμο για να τους κερδίσεις, χρειάζεται απλώς χρόνος για να τους φοβίσεις. Περιττό, τέλος, να συμπεράνουμε ότι δόθηκε στους συμμάχους μας η δυνατότητα να διαβάσουν και τις ηγεσίες μας.

Η πράξη Σαμαρά να ρίξει την κυβέρνηση Μητσοτάκη το 1993 ήταν βαθιά αντικοινοβουλευτική και αντιδημοκρατική. Χάρισε όμως στη χώρα από το 1993 έως το 2018 είκοσι πέντε ολόκληρα χρόνια για να κερδίσει την εθνική υπόθεση. Της έδωσε μια σπρωξιά μέσα στον χρόνο με τίμημα ακριβό για τον πρωταγωνιστή. Είκοσι πέντε ολόκληρα χρόνια ο ΟΗΕ και το ΝΑΤΟ αρνούνταν να εντάξουν στους κόλπους τους τα Σκόπια με το όνομα «Μακεδονία» χωρίς τη συναίνεση της Ελλάδας. Το κέρδος αυτό αξιοποίησε και ο Κώστας Καραμανλής με το βέτο που έθεσε στο δείπνο των ηγετών την παραμονή της Συνόδου του Βουκουρεστίου το 2008 κόντρα σε όλους. Το κέρδος αυτό το πέταξε στα σκουπίδια ο Αλέξης Τσίπρας το 2018 για να βάλει στο ΝΑΤΟ όχι τα Σκόπια αλλά την αμερικανική βάση στο Bondsteel. Με συμπαίκτη τον νυν πρωθυπουργό, ο οποίος συνέπραξε στην εφαρμογή της Συμφωνίας χωρίς να εγείρει ούτε έναν αστερίσκο επιφύλαξης.

Η Ιστορία όμως επιστρέφει και εκδικείται. Τώρα κάνουν τη δουλειά οι αρχαιολόγοι. Φέρουν εις πέρας την ιστορική αποστολή τους. Για να καταστεί πλήρως επίκαιρο αυτό που είπε χθες βράδυ ο Κώστας Καραμανλής στη Θεσσαλονίκη, ότι εμείς οι Έλληνες «δεν κάναμε την ανάγκη Ιστορία και δεν καταδεχθήκαμε να διαστρεβλώσουμε την ιστορική αλήθεια, να οικειοποιηθούμε και να σφετεριστούμε τα ταυτοτικά στοιχεία άλλων». Πρόκειται για την ανωτερότητα του ελληνικού πολιτισμού, στις τάξεις του οποίου δεν νιώθουν άνετα και βολικά οι αμερικανοσπουδαγμένες ηγεσίες μας. Προτάσσουν άλλον πολιτισμό αυτές. Είτε η προφορά τους είναι Οξφόρδης είτε συνοικιακού φροντιστηρίου.

 

 Μανώλης Κοττάκης,δημοκρατία




 


18 Μαΐου, 2026

Το νέο τραγούδι του Βασίλη Καρρά για την Μακεδονία

 







Η δική μου πατρίδα,
στη καρδιά μου χωράει,
και στους ώμους φοράει,
δυο σπασμένα φτερά.

Η δική μου πατρίδα,
μαγαζί είναι γωνία.
Είναι η Μακεδονία
του δικού μου Βορρά.

του δικού μου Βορρά.

Η δική μου πατρίδα κουφάλες,
έχει ρίζες βαθιές και μεγάλες
και το χώμα της το λατρεμένο,
είναι χώμα αιματοβαμμένο.

Η δική μου πατρίδα κουφάλες,
έχει ρίζες βαθιές και μεγάλες.
Και φοράει γαλανόλευκο χρώμα
στην ψυχή, στην καρδιά και στο σώμα





Η δική μου πατρίδα,
δεν σηκώνει παζάρια
στα χαρτιά και στα ζάρια
δεν πουλιέται φτηνά

Η δική μου πατρίδα,
μαγαζί είναι γωνία.
Είναι η Μακεδονία
του δικού μου Βορρά.

του δικού μου Βορρά.

Η δική μου πατρίδα κουφάλες,
έχει ρίζες βαθιές και μεγάλες
και το χώμα της το λατρεμένο,
είναι χώμα αιματοβαμμένο.

Η δική μου πατρίδα κουφάλες,
έχει ρίζες βαθιές και μεγάλες.
Και φοράει γαλανόλευκο χρώμα
στην ψυχή, στην καρδιά και στο σώμα.


Συνθέτης: Δραμούσκας Βασίλης

Στιχουργός: Γιαννόπουλος Βασίλης

Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 15/3/2026

Γενοκτονία Ποντίων:Τι αποκάλυψαν τα ευρωπαϊκά αρχεία

 



Τα απόρρητα ευρωπαϊκά αρχεία αποκαλύπτουν το προσχεδιασμένο έγκλημα.Από τη σοκαριστική ομολογία του Ταλάτ Πασά στη Θεσσαλονίκη για τον «καλό γεωργό» που ξεριζώνει τα χόρτα, μέχρι τα τηλεγραφήματα των Γερμανών προξένων που επιβεβαιώνουν την εξόντωση.

Ομιλητής Κωνσταντίνος Φωτιάδης,καθηγητής.

 



0:00 Ο Ταλάτ Πασάς και ο «Καλός Γεωργός»

1:22 Βαλκανικοί Πόλεμοι & Το Πρόβλημα των Προσφύγων

3:55 Το Σχέδιο της Εκρίζωσης (WWI)

4:51 Οι Μαρτυρίες των Γερμανών & Αυστριακών Συμμάχων

5:32 16 Ιουλίου 1916: Το Τηλεγράφημα Κίρχοφ (Αμισός)

7:02 Η Θυσία των Γυναικών της Μπάφρας (1680)

7:35 Η Αναγνώριση από τη Βουλή (1996)

8:45 Ο Αγώνας για τη Διεθνή Αναγνώριση 


15 Μαΐου, 2026

Διεθνής Ημερίδα για τη διαδρομή της αριστοτελικής φιλοσοφίας στην Ανατολική Ασία



«Ο Αριστοτέλης στην Ανατολική Ασία» είναι ο τίτλος της διεθνούς Ημερίδας που διοργανώνει το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, σε συνεργασία με το Κέντρο Αρχαίου Ελληνικού και Κινεζικού Πολιτισμού, στο πλαίσιο του Aristotle Innovation Forum (AIF), τη Δευτέρα 18 Μαΐου 2026 και ώρες 10:00 με 14:00, στην Αίθουσα Τελετών «Αλέξανδρος Παπαναστασίου» του Παλαιού Κτιρίου της Φιλοσοφικής Σχολής.

 

Σύμφωνα με τους διοργανωτές, στην Ημερίδα θα εξεταστεί η πρόσληψη της αριστοτελικής φιλοσοφίας στην Ανατολική Ασία και συγκεκριμένα στην Κίνα, την Κορέα και την Ιαπωνία, από τον δέκατο έβδομο αιώνα έως σήμερα.

 

Συγκεντρώνοντας κορυφαίους ερευνητές από μεγάλα πανεπιστήμια της Ασίας, η εκδήλωση θα αναδείξει την ιστορική διάδοση, τη διανοητική προσαρμογή και τη σύγχρονη σημασία της αριστοτελικής σκέψης.

 

Το Aristotle Innovation Forum – ένα από τα πλέον δυναμικά fora καινοτομίας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη – διοργανώνεται από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, από τις 17 έως τις 23 Μαΐου 2026.

 

Το AIF τελεί υπό την αιγίδα της Α.Ε. του Προέδρου της Δημοκρατίας κυρίου Κωνσταντίνου Αν. Τασούλα. Το AIF πραγματοποιείται με τη στήριξη του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων & Αθλητισμού, του Δήμου Θεσσαλονίκης και της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, ενώ στρατηγικός εταίρος είναι η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης. Μεταξύ των μεγάλων χορηγών περιλαμβάνονται η ΔΕΗ και η Τράπεζα Πειραιώς.

 

Η εκδήλωση είναι ανοιχτή για το κοινό.

 

Περισσότερες πληροφορίες:

 https://aristotleforum.auth.gr/

 

Περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα της Ημερίδας:

https://aristotleforum.auth.gr/events/aristotle-in-east-asia-sattelite-10/


01 Μαΐου, 2026

Modern Historians about Macedonia

 




 1) Modern Historians about Macedonia – John Anthony Cramer (1828)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2024/05/modern-historians-about-macedonia-john.html


2) Modern historians about Macedonia – Percy Gardner (1892)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2024/06/modern-historians-about-macedonia-percy.html

 

3) Modern historians about Macedonia – David George Hogarth (1897)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2024/08/modern-historians-about-macedonia-d-g.html

 

4) Modern historians about Macedonia – Benjamin Ide Wheeler (1900)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2023/10/modern-historians-about-macedonia_17.html?

 

5) Modern historians about Macedonia – William John Woodhouse (1907)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2025/02/modern-historians-about-macedonia.html?


6) Modern Historians about Macedonia – Francis Sydney Marvin (1922)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2025/01/modern-historians-about-macedonia.html? 

 

7) Modern Historians about Macedonia - Sir John Linton Myres (1930)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2024/06/modern-historians-about-macedonia-sir.html

 

8) Modern historians about Macedonia – Max Cary (1932)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2024/09/modern-historians-about-macedonia-max.html?

  

9) Modern Historians about Macedonia – Henri Daniel-Rops (1949)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2023/10/modern-historians-about-macedonia-henri.html?

 

10) Modern Historians about Macedonia – René Grousset (1951)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2023/10/modern-historians-about-macedonia-rene.html?


11) Modern historians about Macedonia – R. M.Cook (1962)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2024/08/modern-historians-about-macedonia-r.html

 

12) Modern historians about Macedonia – Ulrich Wilcken (1967)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2023/02/modern-historians-about-macedonia.html

 

13) Modern historians about Macedonia – Fergus Millar (1967)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2025/01/modern-historians-about-macedonia_24.html? 

 

14) Modern historians about Macedonia – Robin Lane Fox (1973)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2023/02/modern-historians-about-macedonia-robin.html

 

15)Modern historians about Macedonia – Peter Morris Green (1974)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2024/05/modern-historians-about-macedonia-peter.html?

 

16) Modern historians about Macedonia – George Cawkwell (1978)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2023/10/modern-historians-about-macedonia_11.html

 

17) Modern Historians about Macedonia – J.D.Fage (1979)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2024/11/modern-historians-about-macedonia-jdfage.html?

 

18) Modern Historians about Macedonia – François Chamoux  (1981)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2023/10/modern-historians-about-macedonia_16.html


19) Modern historians about Macedonia – Ernst Badian (1985)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2025/10/modern-historians-about-macedonia-ernst.html?


20) Modern historians about Macedonia – N.G.L Hammond & F.W.Walbank (1988)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2025/09/modern-historians-about-macedonia-ngl.html?

 

21)Modern historians about Macedonia – Elizabeth Donnelly Carney (2000)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2025/09/modern-historians-about-macedonia.html?

 

 

 

 

 


29 Απριλίου, 2026

The Legend of Alexander the Great and the Immortal Mermaid Sister

 



Did you know that the legacy of Alexander the Great lives on not just in history books, but in the depths of the Aegean Sea? According to Greek folklore, the great conqueror’s quest for eternal life didn't end with his death in Babylon; it began a haunting legend involving his sister, Thessalonike of Macedon, and the mythical "Water of Immortality."

The Quest for the Water of Immortality

Ancient tales from the Alexander Romance suggest that during his vast campaigns, Alexander sought out the Fountain of Youth. After a perilous journey to the "Land of the Blessed," he allegedly secured a flask of the "Immortal Water."

The legend takes a tragic turn upon his return. In some versions, Alexander used the water to wash his sister’s hair to grant her eternal beauty. In others, Thessalonike unknowingly consumed the water or used it to nourish a plant. Regardless of the method, the water’s power ensured she would never know the peace of death.

The Transformation into a Mermaid

When news of Alexander’s untimely death reached the Macedonian court, Thessalonike was consumed by inconsolable grief. Unable to bear a world without her brother, she threw herself into the sea to end her life. However, because of the enchanted water, she could not drown. Instead, she was transformed into a Gorgon—a mermaid-like creature with the upper body of a woman and the tail of a fish.

"Is King Alexander Still Alive?"

For centuries, sailors in the Aegean have shared stories of encountering this restless spirit. The mermaid is said to stop passing ships and pose a single, chilling question:

"Is King Alexander still alive?"

There is only one correct answer that ensures a safe voyage. The sailors must reply:

"He lives and reigns and conquers the world!"

Upon hearing this, the mermaid calms the waves and allows the ship to pass. However, any other answer—especially the truth of his death—enrages her. In her fury, she transforms into a terrifying monster, whipping up a storm to drag the vessel and its crew to the bottom of the sea.

The Legacy of Thessaloniki

This myth is deeply intertwined with the identity of northern Greece. The city of Thessaloniki, founded by King Cassander, was named in her honor. Today, she remains a symbol of the eternal bond between the Macedonian dynasty and the Greek spirit, proving that in the world of myth, Alexander the Great truly does live and reign forever.


historyofmacedonia.wordpress.com

26 Απριλίου, 2026

Was Alexander the Great Greek?

 



The question regarding the Greek identity of Alexander the Great and the ancient Macedonians has been decisively answered by history, archaeology, and ancient written sources.

1. Lineage and Language Alexander belonged to the Argead dynasty, who traced their ancestry back to Argos in the Peloponnese. The language of the Macedonians was a Doric dialect of Greek, as evidenced by thousands of inscriptions found in Macedonia (such as the Pella Curse Tablet).

2. Participation in the Olympic Games In antiquity, only Greeks were allowed to participate in the Olympic Games. As early as the reign of Alexander I (an ancestor of Alexander the Great), the Macedonian kings were admitted to the games after proving their Greek lineage.

3. The "Pan-Hellenic" Mission During his campaign against the Persians, Alexander did not present himself as a mere Macedonian conqueror, but as the Hegemon of the Panhellenic Alliance. In his famous dedication after the Battle of Granicus, he wrote: "Alexander, son of Philip, and the Greeks, except the Lacedaemonians...".

4. Education and Culture Tutored by Aristotle, Alexander was an enthusiast of Homer’s Iliad. He spread Greek culture and the Greek language to the depths of Asia, establishing the Hellenistic world that influenced Western civilization for centuries.


Historical Fact

In 2009, more than 370 leading classical scholars from around the world sent a letter to the President of the United States, confirming the Greek identity of Macedonia.

23 Απριλίου, 2026

Modern historians about Macedonia –Ekrem Akurgal

 




 

 

VORWORT

Dieses Werk ist der erste Versuch einer Gesamtdarstellung der Kunst Anatoliens vom homerischen Zeitalter bis zur Epoche Alexanders des Großen. Es behandelt die Kunstwerke der Griechen, Phryger, Lykier, Lyder, Karer und Urartäer. Auch die persischen Denkmäler, die in Kleinasien gefunden wurden, werden hier zum größten Teil veröffentlicht.

 




Die aus den älteren und neueren Grabungen herrührenden Kleinfunde und plastischen Kunstwerke der genannten Zeit haben bis heute keine photographische Aufnahme erfahren, die ihrem ungewöhnlich hohen Werte entspricht. Auch die auf dem Boden Kleinasiens erhaltenen großartigen Fels- und Baudenkmäler verschiedener anatolischer Kulturen sind bis jetzt nur zu einem kleinen Teil und durch unzulängliche Aufnahmen bekannt geworden. Alle diese Kunstwerke liegen nun in diesem Bande in neuen und, wie ich hoffe, zeitgemäßen Aufnahmen vor.

Ankara am 30. Mai 1961                    EKREM AKURGAL



EINLEITUNG

 

Die Kunst Anatoliens und im besonderen die Periode vom homerischen Zeitalter bis zum Hellenismus ist wenig bearbeitet. Bis vor einem Jahrzehnt fehlte vor allem die Bodenforschung für die frühgriechischen Perioden. Die neuen Ausgrabungen von Smyrna, Milet, Phokaia und Daskyleion haben jedoch wichtiges und reichhaltiges Material zutage gefördert, das ein helles Licht auf die dunkle Zeit der Westküste Kleinasiens wirft.

Mit Hilfe des bereicherten frühgriechischen Materials sind wir nun imstande, uns über die wahre Rolle der ostgriechischen Kunst innerhalb der hellenischen Welt eine Vorstellung zu machen. Im homerischen Zeitalter waren die Äolier und Ioner, wie die materiellen Hinterlassenschaften deutlich vor Augen führen, auf dem Gebiete der Kunst gänzlich vom Mutterlande abhängig.




Da die Griechen in Kleinasien während des homerischen Zeitalters in der Hauptsache von der Landwirtschaft lebten und vor der Mitte des 7. Jahrhunderts keinen Anteil am Seehandel im Mittelmeer hatten, ist es verständlich, daß die bildenden Künste, die weitausgedehnte Absatzgebiete voraussetzen, sich dort nicht haben entwickeln können. Unter den griechischen Funden des 8. Jahrhunderts in Al Mina, dem nordsyrischen Hafen, sind keine Erzeugnisse aus Kleinasien nachzuweisen. Sie treten dort etwa ein Jahrhundert später, erst in der zweiten Hälfte des 7. Jahrhunderts auf.

 

 Akurgal,Ekrem,Die Kunst Anatoliens von Homer bis Alexander, ‎De Gruyter,Berlin 1961

21 Απριλίου, 2026

Modern historians about Macedonia – Alexander Demandt

 






Die Makedonen, schon bei Herodot erwähnt, bewohnten ursprünglich nur den Osthang des Bermion im nördlichen Griechenland¹...

 




Dennoch waren sie nach Sprache und Religion Griechen⁹. Das auf dem Lande gesprochene Makedonisch (Makedonisti) ist ein nordwestgriechischer Dialekt, der nicht geschrieben wurde. Alexander rief einmal seinen Waffenträger «auf makedonisch»¹⁰.

Seite 56



Die antiken Makedonenkönige¹¹ betrachteten sich selbstverständlich als Griechen. Sie führten ihren Stamm auf Herakles und seine Mutter Alkmene aus Argos zurück¹² und nannten sich «Argeaden»¹³. Die Köpfe von Herakles und seinem Vater Zeus zierten demgemäß die Münzen der Makedonen. Die angenommene Herkunft ihrer Könige aus Argos beruht vermutlich auf einer ideologisch motivierten Verwechslung mit dem makedonischen Ort Argos Orestikon¹⁴. 




Eine Abstammung vom «König der Götter und Menschen» beanspruchten die Argeaden nicht allein, sondern ebenso die Könige von Sparta, aber auch Julius Caesar, der sich von Venus, der Tochter Juppiters, herleitete. Stammbaumfiktionen finden sich in Griechenland auch sonst¹⁵, ebenso bei den Achämeniden (S. 35) – und nicht nur bei ihnen.


seite 57


 

Auf dem Rückweg von Korinth nach Makedonien soll Alexander einen Abstecher nach Delphi gemacht haben. Plutarch berichtet, daß es gerade die «stillen Tage» gewesen seien, an denen das Orakel Apollons stumm war. Dennoch habe Alexander einen Spruch gefordert. 





Als die Pythia sich weigerte, habe Alexander sie persönlich in den Tempel geschleppt, worauf sie erklärt habe: «Du bist unbesiegbar, mein Kind.» Daraufhin habe Alexander die Priesterin losgelassen und gesagt, er hätte nun die Prophezeiung gehört, die er sich erwünscht habe¹²³. «Der Unbesiegbare» – anikētos war der erste Beiname Alexanders, er wurde ihm schon zu Lebzeiten verliehen¹²⁴

seite 96


Demandt, Alexander. Alexander der Grosse: Leben und Legende. München: C. H. Beck, 2009 


02 Απριλίου, 2026

Μακεδονία:Η Ιστορία του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης

 


Η ιστορία του ΑρχαιολογικούΜουσείου Θεσσαλονίκης (ΑΜΘ) παρακολουθεί τη διαδρομή της νεότερης ιστορίας της πόλης. Η Εφορεία Αρχαιοτήτων «παρά τη Γενική Διοικήσει Μακεδονίας» ήταν η πρώτη υπηρεσία που ιδρύθηκε, τον Νοέμβριο του 1912, δεκαπέντε μόλις μέρες μετά την υπογραφή παράδοσης της πόλης στο Ελληνικό Κράτος.

Μέχρι το 1925 τόπος συγκέντρωσης των αρχαιοτήτων της Μακεδονίας ήταν το Διοικητήριο (το σημερινό κτίριο του Υπουργείου Μακεδονίας και Θράκης), καθώς και η Οθωμανική Σχολή Ιδαδιέ, το κτίριο που στέγασε τη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου. Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου, συγκεντρώνονται αρχαιότητες από τον γαλλικό στρατό της Ανατολής (Armée Françcaise d’ Orient) αρχικά στο Καραμπουρνάκι και στη συνέχεια στη Ροτόντα, ενώ τα ευρήματα από τις έρευνες των Άγγλων συγκεντρώνονται στον Λευκό Πύργο.

Το 1925 παραχωρείται στην Αρχαιολογική Υπηρεσία το Γενή Τζαμί, «το νεότερο τζαμί», τζαμί των Ντονμέδων (εξισλαμισμένων Εβραίων), της άλλοτε τουρκοκρατούμενης Θεσσαλονίκης. Το Γενί Τζαμί θα αποτελέσει το πρώτο μουσείο της πόλης, όπως το δηλώνει και η επιγραφή που έχει απομείνει στην προμετωπίδα του. Το 1940 πολλές αρχαιότητες, κυρίως γλυπτά, θάφτηκαν σε ορύγματα προκειμένου να διασωθούν από τη λαίλαπα του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Οι αρχαιότητες ξεθάφτηκαν το 1951 και για πρώτη φορά εκτέθηκαν στην κεντρική αίθουσα του Αρχαιολογικού Μουσείου (Γενί Τζαμί), το 1953.

Το 1950 παραχωρήθηκε ένα μεγάλο οικόπεδο σε κεντρικό σημείο της Θεσσαλονίκης, στην Πλατεία Χ.Α.Ν.Θ. σε άμεση γειτνίαση με τη μεγάλη έκταση όπου οργανωνόταν η Διεθνής Έκθεση. Ο σχεδιασμός του νέου μουσείου ανατέθηκε στον επιφανή Έλληνα αρχιτέκτονα Πάτροκλο Καραντινό, σημαντικό εκπρόσωπο του μοντερνισμού στην Ελλάδα.

Το νέο μουσείο εγκαινιάστηκε το 1962 με κάθε επισημότητα, μαζί με τις γιορτές για την επέτειο των πενήντα χρόνων από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, με έκθεση των εντυπωσιακών ευρημάτων των τάφων του Δερβενίου που είχαν αποκαλυφθεί την ίδια χρονιά. Στη συνέχεια οργανώθηκε έκθεση γλυπτικής, από τους αρχαϊκούς έως τους ρωμαϊκούς χρόνους, από τον ομότιμο καθηγητή Αρχαιολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Γιώργο Δεσπίνη.

Τα λαμπρά ευρήματα του καθηγητή Μανόλη Ανδρόνικου από την ανασκαφή των βασιλικών τάφων των Αιγών στη Βεργίνα, τα οποία μεταφέρθηκαν για φύλαξη και συντήρηση στο μουσείο αμέσως μετά την ανεύρεσή τους, επέβαλλαν την οργάνωση νέου τρόπου έκθεσης και κατέδειξαν την ανάγκη μιας κτιριακής επέκτασης. Το 1982 οργανώθηκε μια νέα έκθεση, αυτής των ταφικών ανασκαφικών συνόλων από τη Σίνδο. Η ανασκαφή και η έκθεση πραγματοποιήθηκαν με την εποπτεία και επιμέλεια της εφόρου αρχαιοτήτων Αικατερίνης Δεσποίνη. Το 1985, επετειακό έτος για τα 2.300 χρόνια από την ίδρυση της Θεσσαλονίκης από τον Κάσσανδρο το 315 π.Χ., οργανώθηκε η πρώτη μεγάλη έκθεση αφιερωμένη στην ιστορία και αρχαιολογία της πόλης, με την επιμέλεια της τότε διευθύντριας του Μουσείου Ιουλίας Βοκοτοπούλου.

 

Το 1996 έγινε η πρώτη εκτεταμένη έκθεση για την προϊστορική Μακεδονία στον ημιυπόγειο χώρο κάτω από την έκθεση της Βεργίνας, στο καινούργιο κτίριο του Α. Βογιατζή του 1980, με εποπτεία του τότε διευθυντή του Μουσείου Δημήτρη Γραμμένου και επιμέλεια της αρχαιολόγου Μαρίας Παππά. Το 1998, μετά από τη μεταφορά των ευρημάτων των Αιγών από το Μουσείο Θεσσαλονίκης στη Βεργίνα και την έκθεσή τους στο μουσειακό οικοδόμημα που ανέπλαθε τον μεγάλο ταφικό τύμβο των βασιλικών τάφων, οργανώθηκε στο Μουσείο έκθεση με θέμα ο «Χρυσός των Μακεδόνων», υπό την εποπτεία του τότε διευθυντού Δημήτρη Γραμμένου και επιμέλεια των αρχαιολόγων Μπετίνας Τσιγαρίδα και Δέσποινας Ιγνατιάδου, προκειμένου να καλυφτεί το «κενό» που άφησε στη συνείδηση του κοινού η έλλειψη των εντυπωσιακών βασιλικών κτερισμάτων.

Το 2001 με σχετικό Προεδρικό Διάταγμα [Π.Δ. 401/2001, ΦΕΚ 286/Α’/20.12.2001] το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης γίνεται ανεξάρτητη περιφερειακή μονάδα του Υπουργείου Πολιτισμού. Η επιτακτική ανάγκη ανακαίνισης του κτιρίοου του Καραντινού και του Βογιατζή και οι σύγχρονες μουσειολογικές επιταγές, οδήγησαν στην απόφαση μιας ριζικής μετασκευής του Μουσείου στην αυγή του 21ου αιώνα που πραγματοποιήθηκε σε σχέδια του αρχιτέκτονα Νίκου Φυντικάκη.

Μετά από μία μακρά περίοδο εργασιών απαραίτητων για την αναδιοργάνωση των χώρων έκθεσης, αποθήκευσης, συντήρησης και διοίκησης, το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης άνοιξε τις πύλες του στο κοινό τον Σεπτέμβριο του 2006. Στο διάστημα που προηγήθηκε, εκτός από την κτιριακή επέκταση ολοκληρώθηκε και το σημαντικότερο και ουσιαστικότερο μέρος της προσπάθειάς μας: σχεδιάστηκε και πραγματοποιήθηκε η επανέκθεση των συλλογών του Μουσείου με τρόπο που να καλύπτει τις ανάγκες του σύγχρονου επισκέπτη.

Το ανακαινισμένο πλέον Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης λειτουργεί από το 2006 με πέντε νέες θεματικές εκθέσεις, που πραγματοποιήθηκαν υπό την εποπτεία του Δ. Γραμμένου και μεγάλου επιτελείου πολλών ειδικοτήτων. Η έκθεση, απολύτως ανθρωποκεντρική, έχει έντονο διδακτικό χαρακτήρα, εστιάζοντας πάντα στον άνθρωπο, τόσο ως δημιουργό των τεχνουργημάτων, όσο και ως σύγχρονο θεατή-επισκέπτη. Το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης είναι ένας χώρος πολιτισμού και μάθησης, ανοιχτός σε όλους.


ΜΟΝΙΜΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ

👉ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΗ ΜAΚΕΔΟΝIA  

👉ΠΡΟΣ ΤΗ ΓEΝΕΣΗ ΤΩΝ ΠOΛΕΩΝ

Hans-Georg Gadamer erzählt die Geschichte der Philosophie

      Wie es anfing - Thales, Heraklit, Platon, Aristoteles     Hellenismus und Weltbürgertum - Epikur, die Stoa und Plotin         Moral u...