A blog dedicated to the rich history and cultural heritage of Macedonia,from ancient times to the modern era - Ένα ιστολόγιο αφιερωμένο στην πλούσια ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά της Μακεδονίας, από την αρχαιότητα έως την σύγχρονη εποχή
ITALIANO:"Viaggio nella Calabria Greca...insieme
a un ministro!"
In questo film viene documentata la visita del vice
ministro esteri Greco nella zona ellenofona della Calabria, ma anche vari
aspetti culturali interessanti di questa minoranza, come per esempio la lingua,
la storia, l'arte,delle testiomonianze ecc. La durata totale del documentario è
di 70 minuti, ed è diviso in 8 parti.
ΕΛΛΗΝΙΚΑ:"Περιήγηση
στην Ελληνόφωνη Καλαβρία...παρέα με έναν υπουργό!"
Το ντοκιμαντέρ αυτό
καταγράφει την επίσκεψη του Υφ.Εξωτερικών της Ελλάδας στα ελληνόφωνα χωριά της
Καλαβρίας, καθώς και διάφορα ενδιαφέροντα πολιτιστικά στοιχεία αυτής της
μειονότητας, όπως π.χ. γλώσσα, ιστορία, τέχνες , διάφορες μαρτυρίες κ.α. Η
συνολική του διάρκεια είναι 70 λεπτά, και έχει χωριστεί σε 8 μέρη.
"Από τη Μίεζα στην
Οικουμένη. Ανασκάπτοντας το βασιλικό γυμνάσιο, ανακαλύπτοντας τη συμβολή των
Μακεδόνων στην ελληνική παιδεία"
Η ημερίδα πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 13 Ιουνίου 2026, στη Νάουσα, στην Αίθουσα "ΕΡΙΑ" του
Πολυχώρου Πολιτισμού "Χρήστος Λαναράς", με τη συμμετοχή σημαντικών
επιστημόνων και εκπροσώπων της αρχαιολογικής και ακαδημαϊκής κοινότητας.Στο επίκεντρο της εκδήλωσης
βρέθηκε η αρχαία Μίεζα, ένας τόπος με
ιδιαίτερη ιστορική, αρχαιολογική και πολιτισμική σημασία, άρρηκτα συνδεδεμένος
με τη μακεδονική ιστορία και την ελληνική παιδεία. Μέσα από τις εισηγήσεις των
ομιλητών, παρουσιάστηκε η πορεία της αρχαιολογικής έρευνας, τα νέα δεδομένα που
προκύπτουν από την ανασκαφική δραστηριότητα, καθώς και η ευρύτερη σημασία του
βασιλικού γυμνασίου της Μίεζας στον κόσμο της ελληνιστικής Ανατολής.Η ημερίδα αποτελεί μια σημαντική
ευκαιρία για το κοινό να γνωρίσει καλύτερα την ιστορική και αρχαιολογική αξία
της Μίεζας, αλλά και να παρακολουθήσει τις νεότερες επιστημονικές προσεγγίσεις
γύρω από έναν χώρο που συνδέεται άμεσα με τη μακεδονική ιστορία, την παιδεία
και την ακτινοβολία του ελληνικού πολιτισμού στην Οικουμένη.
Κινηματογράφηση-επεξεργασία:
@roman_cloudwhale
Ομιλίες
• Χαιρετισμός της αναπληρώτριας
Προϊσταμένης της ΕΦΑ Ημαθίας, Δρ Γεωργίας Στρατούλη
• «Εξερεύνηση των αρχαιολογικών
χώρων των Αιγών και της Μίεζας με γεωφυσικές μεθόδους 1984-2026»
Γρηγόρης Τσόκας, Ομότιμος
Καθηγητής Εργαστηρίου Εφαρμοσμένης Γεωφυσικής ΑΠΘ
• «Από τον μύθο στην ιστορική
πραγματικότητα: Η ανακάλυψη του βασιλικού γυμνασίου της Μίεζας. Τα δεδομένα, η
ανασκαφή, τα νέα ευρήματα και οι προοπτικές της έρευνας»
Δρ Αγγελική Κοτταρίδη, Επίτιμη
Έφορος Αρχαιοτήτων, επικεφαλής ανασκαφών Γυμνασίου
• «Γυμνάζοντας την Οικουμένη:
γυμνάσια της ελληνιστικής Ανατολής»
Παναγιώτης Ιωσήφ, Επιστημονικός
Διευθυντής Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, Καθηγητής Αρχαίας Νομισματικής,
Πανεπιστήμιο Radboud
• «Η αρχαία Μίεζα και η σύγχρονη
Νάουσα: μια γόνιμη συνύπαρξη»
Ο Δήμος Ηρωικής Πόλεως
Νάουσας και ο Σύλλογος Φίλων του Πολυκεντρικού Μουσείου των Αιγών και του
Δικτύου του συνδιοργανώνουν ημερίδα με θέμα: «Από τη Μίεζα στην Οικουμένη.
Ανασκάπτοντας το βασιλικό γυμνάσιο, ανακαλύπτοντας τη συμβολή των Μακεδόνων
στην ελληνική παιδεία».
Η ημερίδα θα
πραγματοποιηθεί το Σάββατο 13 Ιουνίου 2026, στις 18:00, στη Νάουσα, στην
Αίθουσα "ΕΡΙΑ" του Πολυχώρου Πολιτισμού "Χρήστος Λαναράς",
με τη συμμετοχή σημαντικών επιστημόνων και εκπροσώπων της αρχαιολογικής και
ακαδημαϊκής κοινότητας.
Στο επίκεντρο της
εκδήλωσης θα βρεθεί η αρχαία Μίεζα, ένας τόπος με ιδιαίτερη ιστορική,
αρχαιολογική και πολιτισμική σημασία, άρρηκτα συνδεδεμένος με τη μακεδονική
ιστορία και την ελληνική παιδεία. Μέσα από τις εισηγήσεις των ομιλητών, θα
παρουσιαστούν η πορεία της αρχαιολογικής έρευνας, τα νέα δεδομένα που
προκύπτουν από την ανασκαφική δραστηριότητα, καθώς και η ευρύτερη σημασία του
βασιλικού γυμνασίου της Μίεζας στον κόσμο της ελληνιστικής Ανατολής.
Την κεντρική ομιλία της
εκδήλωσης, για την πορεία της ανασκαφικής δραστηριότητας, θα πραγματοποιήσει η
επικεφαλής των ανασκαφών και Επίτιμη Έφορος Αρχαιοτήτων Ημαθίας, Δρ Αγγελική
Κοτταρίδη, ενώ στη συνέχεια θα πραγματοποιηθούν και οι υπόλοιπες εισηγήσεις από
τους συμμετέχοντες επιστήμονες, καθώς και από τον Δήμαρχο Ηρωικής Πόλεως
Νάουσας, Νίκο Κουτσογιάννη.
Η ημερίδα αποτελεί μια
σημαντική ευκαιρία για το κοινό να γνωρίσει καλύτερα την ιστορική και
αρχαιολογική αξία της Μίεζας, αλλά και να παρακολουθήσει τις νεότερες
επιστημονικές προσεγγίσεις γύρω από έναν χώρο που συνδέεται άμεσα με τη
μακεδονική ιστορία, την παιδεία και την ακτινοβολία του ελληνικού πολιτισμού
στην Οικουμένη.
Η είσοδος για το κοινό
είναι ελεύθερη.
Πρόγραμμα ημερίδας
• 18:00 – 18:15
Χαιρετισμός της
αναπληρώτριας Προϊσταμένης της ΕΦΑ Ημαθίας, Δρ Γεωργίας Στρατούλη
• 18:15 – 18:45
«Εξερεύνηση των
αρχαιολογικών χώρων των Αιγών και της Μίεζας με γεωφυσικές μεθόδους 1984-2026»
Γρηγόρης Τσόκας, Ομότιμος
Καθηγητής Εργαστηρίου Εφαρμοσμένης Γεωφυσικής ΑΠΘ
• 18:45 – 19:45
«Από τον μύθο στην
ιστορική πραγματικότητα: Η ανακάλυψη του βασιλικού γυμνασίου της Μίεζας. Τα
δεδομένα, η ανασκαφή, τα νέα ευρήματα και οι προοπτικές της έρευνας»
Δρ Αγγελική Κοτταρίδη,
Επίτιμη Έφορος Αρχαιοτήτων
• 19:45 – 20:30
«Γυμνάζοντας την
Οικουμένη: γυμνάσια της ελληνιστικής Ανατολής»
Παναγιώτης Ιωσήφ,
Επιστημονικός Διευθυντής Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, Καθηγητής Αρχαίας
Νομισματικής, Πανεπιστήμιο Radboud
• 20:30 – 21:00
«Η αρχαία Μίεζα και η
σύγχρονη Νάουσα: μια γόνιμη συνύπαρξη»
Alexander (Alexandros) 1. Alexander the Great (Alexander III of Macedon, 356–323 BC, son of Philip II and Olympias).
1. Early life. In his youth, Alexander was taught by Aristotle from 342 BC. He showed his intelligence and power of command at an early age; when only 18 he led the Macedonian cavalry with distinction at the battle of Chaeronea (338) which saw the defeat of Thebes and Athens by Macedon. When his father was murdered in 336 he succeeded, after the elimination of his rivals, to the kingdom of Macedon and the leadership of the Greek city-states (see Corinth).
Before his death Philip had been about to lead an army against Persia in punishment for the wrongs inflicted on Greece in the Persian Wars 150 years earlier. Alexander aimed to continue this war, but first secured his position in Greece and stabilized the northern frontiers by defeating the Danubian tribes of that area. It was while he was at Corinth that he is reputed to have met the *Cynic philosopher Diogenes.
page 28
2. 334–332 BC.With his Greek territory secured and left in the control of his general Antipater, Alexander crossed the Hellespont into Asia in 334 to join the remnants of his father’s advance army. He had a force of about 43,000 men and a fleet of the Greek allies with about fifty warships. Like the mythical Greek hero *Protesilaus on his way to Troy, Alexander, who modelled his behaviour on the Homeric heroes, was the first ashore.
He visited Troy and paid sacrifice at the tombs of various heroes. He soon achieved his desire for a pitched battle with the Persians, and at the river Granicus (334) defeated Darius III and a slightly smaller Persian army. The nucleus of the Greek infantry was the 15,000 strong Macedonian phalanx, divided into regional units. Armed with the six-metre *sarisa (a pike, nearly twenty feet long) it was virtually irresistible in pitched battle, when the final blow was usually delivered by a cavalry charge from the right flank. As a result of the battle, from which Darius escaped unscathed, Alexander’s way into Asia Minor had been opened up. He moved fast and took the cities of Sardis, Ephesus, and Miletus. Halicarnassus fell only after a stubborn siege. Democracies were re-established in these cities which, though he came as their liberator, became virtually a part of Alexander’s own empire.
page 29
7.Character and reputation. Alexander is the greatest general of antiquity. This position he owes partly to the splendidly organized Macedonian army and its technically improved siege weapons, partly to his own versatile and intelligent strategy, but much more to qualities that were uniquely his: an unprecedented speed of movement, resolution in tackling the seemingly impossible, personal involvement in the dangers of battle and the rigours of campaigning, and his heroic style.
To these qualities as well as to his generosity Alexander owed his ascendancy over the army. He regarded himself as the ruler of the Persian empire by right of conquest, and his assumption of Persian dress announces this fact, as does his addition of Persian ceremonial and his employment of Persian nobles, even among the Companions (see hetairoi). There is no evidence that he had a policy of mixing Greeks and Persians in pursuit of an ideal. Even in the case of the Susa marriages he may have wished to cut across the family and regional loyalties which had bedevilled Persians and Macedonians alike and to promote able men of either race whose loyalty was to him alone. The famous profile of Alexander with head and hair thrown back which appears repeatedly on coins was derived from the model by the sculptor Lysippus.
page 31
The Oxford
Companion to Classical Literature,M. C. Howatson; Oxford University Press
Thessalonike (Θεσσαλονίκη) was one of the most significant royal women of the early Hellenistic age. A daughter of Philip II of Macedon and Nicesipolis of Pherae, she belonged to two powerful lineages: the Argead dynastyon her father’s side and the ruling family of Thessalian Pherae on her mother’s.
Birth and Family Origins
Thessalonike was born around 345/4 BC, shortly after Philip II asserted control over Pherae (346 BC). Her mother Nicesipolis died just twenty days after giving birth, as recorded in the Suda (StByz 715).
This early loss meant that Thessalonike was raised under the protection of Olympias, mother of Alexander the Great. Olympias seems to have acted as her guardian—a fact that later placed Thessalonike in the center of court politics.
Thessalonike was also the niece of Jason of Pherae, a powerful Thessalian ruler whose lineage added to her prestige.
During the Turmoil After Alexander’s Death
Nothing specific is recorded about her childhood or youth until the turbulent period following Alexander’s death. In 316/315 BC, during the siege of Pydna, Thessalonike was found in the company of Olympias. Their presence together reinforces the evidence of a long-standing familial connection and shared political fate.
Marriage to Cassander
In 315 BC, Thessalonike was compelled to marry Cassander, the son of Antipater and one of the leading Diadochi. This marriage was not a romantic alliance but a political consolidation: by marrying Philip II’s daughter, Cassander legitimized his claim to Macedonia.
Thessalonike bore him three sons:
Philip
Alexander
Antipater
These sons later became embroiled in deadly succession struggles.
The Founding of the City of Thessaloniki
Cassander honored his wife by founding a city in her name: Thessalonike (modern Thessaloniki).
The city, created by merging several settlements around the Thermaic Gulf, became one of the most important urban centers in the Hellenistic and Roman worlds.
The Tragic End
Thessalonike’s life ended violently during a dynastic conflict. Around 296 BC, she was murdered by her own son, Antipater, who felt she favored his younger brother, Alexander, in their struggle for control of the kingdom.
This fratricidal crisis drew outside intervention and contributed to the collapse of Cassander’s dynasty.
Legacy
Thessalonike’s historical importance rests on three pillars:
Her royal lineage as daughter of Philip II, linking her to the central Argead line.
Her role in Hellenistic dynastic politics, especially during the succession battles after Cassander’s death.
Her immortalization in the name of one of Greece’s greatest cities, Thessaloniki.
Her life reflects both the brutal nature of Hellenistic politics and the enduring prestige of Macedonian royal women.
Did you know that the legacy of Alexander the Great lives on not just in history books, but in the depths of the Aegean Sea? According to Greek folklore, the great conqueror’s quest for eternal life didn't end with his death in Babylon; it began a haunting legend involving his sister, Thessalonike of Macedon, and the mythical "Water of Immortality."
The Quest for the Water of Immortality
Ancient tales from the Alexander Romance suggest that during his vast campaigns, Alexander sought out the Fountain of Youth. After a perilous journey to the "Land of the Blessed," he allegedly secured a flask of the "Immortal Water."
The legend takes a tragic turn upon his return. In some versions, Alexander used the water to wash his sister’s hair to grant her eternal beauty. In others, Thessalonike unknowingly consumed the water or used it to nourish a plant. Regardless of the method, the water’s power ensured she would never know the peace of death.
The Transformation into a Mermaid
When news of Alexander’s untimely death reached the Macedonian court, Thessalonike was consumed by inconsolable grief. Unable to bear a world without her brother, she threw herself into the sea to end her life. However, because of the enchanted water, she could not drown. Instead, she was transformed into a Gorgon—a mermaid-like creature with the upper body of a woman and the tail of a fish.
"Is King Alexander Still Alive?"
For centuries, sailors in the Aegean have shared stories of encountering this restless spirit. The mermaid is said to stop passing ships and pose a single, chilling question:
"Is King Alexander still alive?"
There is only one correct answer that ensures a safe voyage. The sailors must reply:
"He lives and reigns and conquers the world!"
Upon hearing this, the mermaid calms the waves and allows the ship to pass. However, any other answer—especially the truth of his death—enrages her. In her fury, she transforms into a terrifying monster, whipping up a storm to drag the vessel and its crew to the bottom of the sea.
The Legacy of Thessaloniki
This myth is deeply intertwined with the identity of northern Greece. The city of Thessaloniki, founded by King Cassander, was named in her honor. Today, she remains a symbol of the eternal bond between the Macedonian dynasty and the Greek spirit, proving that in the world of myth, Alexander the Great truly does live and reign forever.
The question regarding the Greek identity of Alexander the Great and the ancient Macedonians has been decisively answered by history, archaeology, and ancient written sources.
1. Lineage and Language
Alexander belonged to the Argead dynasty, who traced their ancestry back to Argos in the Peloponnese. The language of the Macedonians was a Doric dialect of Greek, as evidenced by thousands of inscriptions found in Macedonia (such as the Pella Curse Tablet).
2. Participation in the Olympic Games
In antiquity, only Greeks were allowed to participate in the Olympic Games. As early as the reign of Alexander I (an ancestor of Alexander the Great), the Macedonian kings were admitted to the games after proving their Greek lineage.
3. The "Pan-Hellenic" Mission
During his campaign against the Persians, Alexander did not present himself as a mere Macedonian conqueror, but as the Hegemon of the Panhellenic Alliance. In his famous dedication after the Battle of Granicus, he wrote: "Alexander, son of Philip, and the Greeks, except the Lacedaemonians...".
4. Education and Culture
Tutored by Aristotle, Alexander was an enthusiast of Homer’s Iliad. He spread Greek culture and the Greek language to the depths of Asia, establishing the Hellenistic world that influenced Western civilization for centuries.
Historical Fact
In 2009, more than 370 leading classical scholars from around the world sent a letter to the President of the United States, confirming the Greek identity of Macedonia.
Dieses Werk
ist der erste Versuch einer Gesamtdarstellung der Kunst Anatoliens vom
homerischen Zeitalter bis zur Epoche Alexanders des Großen. Es behandelt die
Kunstwerke der Griechen, Phryger, Lykier, Lyder, Karer und Urartäer. Auch die
persischen Denkmäler, die in Kleinasien gefunden wurden, werden hier zum
größten Teil veröffentlicht.
Die aus den
älteren und neueren Grabungen herrührenden Kleinfunde und plastischen
Kunstwerke der genannten Zeit haben bis heute keine photographische Aufnahme
erfahren, die ihrem ungewöhnlich hohen Werte entspricht. Auch die auf dem Boden
Kleinasiens erhaltenen großartigen Fels- und Baudenkmäler verschiedener
anatolischer Kulturen sind bis jetzt nur zu einem kleinen Teil und durch
unzulängliche Aufnahmen bekannt geworden. Alle diese Kunstwerke liegen nun in
diesem Bande in neuen und, wie ich hoffe, zeitgemäßen Aufnahmen vor.
Ankara am 30. Mai 1961 EKREM AKURGAL
EINLEITUNG
Die Kunst Anatoliens und im besonderen die
Periode vom homerischen Zeitalter bis zum Hellenismus ist wenig bearbeitet. Bis
vor einem Jahrzehnt fehlte vor allem die Bodenforschung für die
frühgriechischen Perioden. Die neuen Ausgrabungen von Smyrna, Milet, Phokaia
und Daskyleion haben jedoch wichtiges und reichhaltiges Material zutage
gefördert, das ein helles Licht auf die dunkle Zeit der Westküste Kleinasiens
wirft.
Mit Hilfe des bereicherten frühgriechischen
Materials sind wir nun imstande, uns über die wahre Rolle der ostgriechischen
Kunst innerhalb der hellenischen Welt eine Vorstellung zu machen. Im
homerischen Zeitalter waren die Äolier und Ioner, wie die materiellen
Hinterlassenschaften deutlich vor Augen führen, auf dem Gebiete der Kunst
gänzlich vom Mutterlande abhängig.
Da die Griechen in Kleinasien während des
homerischen Zeitalters in der Hauptsache von der Landwirtschaft lebten und vor
der Mitte des 7. Jahrhunderts keinen Anteil am Seehandel im Mittelmeer hatten,
ist es verständlich, daß die bildenden Künste, die weitausgedehnte
Absatzgebiete voraussetzen, sich dort nicht haben entwickeln können. Unter den
griechischen Funden des 8. Jahrhunderts in Al Mina, dem nordsyrischen Hafen,
sind keine Erzeugnisse aus Kleinasien nachzuweisen. Sie treten dort etwa ein
Jahrhundert später, erst in der zweiten Hälfte des 7. Jahrhunderts auf.
Akurgal,Ekrem,Die Kunst Anatoliens von Homer bis
Alexander,De Gruyter,Berlin 1961
Die
Makedonen, schon bei Herodot erwähnt, bewohnten ursprünglich nur den Osthang
des Bermion im nördlichen Griechenland¹...
Dennoch waren
sie nach Sprache und Religion Griechen⁹. Das auf dem Lande gesprochene
Makedonisch (Makedonisti) ist ein nordwestgriechischer Dialekt, der nicht
geschrieben wurde. Alexander
rief einmal seinen Waffenträger «auf makedonisch»¹⁰.
Seite 56
Die antiken
Makedonenkönige¹¹ betrachteten sich selbstverständlich als Griechen. Sie
führten ihren Stamm auf Herakles und seine Mutter Alkmene aus Argos zurück¹²
und nannten sich «Argeaden»¹³. Die Köpfe von Herakles und seinem Vater Zeus
zierten demgemäß die Münzen der Makedonen. Die angenommene Herkunft ihrer Könige
aus Argos beruht vermutlich auf einer ideologisch motivierten Verwechslung mit
dem makedonischen Ort Argos Orestikon¹⁴.
Eine Abstammung vom «König der Götter
und Menschen» beanspruchten die Argeaden nicht allein, sondern ebenso die
Könige von Sparta, aber auch Julius Caesar, der sich von Venus, der Tochter
Juppiters, herleitete. Stammbaumfiktionen finden sich in Griechenland auch
sonst¹⁵, ebenso bei den Achämeniden (S. 35) – und nicht nur bei ihnen.
seite 57
Auf dem Rückweg von Korinth nach Makedonien soll
Alexander einen Abstecher nach Delphi gemacht haben. Plutarch berichtet, daß es
gerade die «stillen Tage» gewesen seien, an denen das Orakel Apollons stumm
war. Dennoch habe Alexander einen Spruch gefordert.
Als die Pythia sich
weigerte, habe Alexander sie persönlich in den Tempel geschleppt, worauf sie
erklärt habe: «Du bist unbesiegbar, mein Kind.» Daraufhin habe Alexander die
Priesterin losgelassen und gesagt, er hätte nun die Prophezeiung gehört, die er
sich erwünscht habe¹²³. «Der Unbesiegbare» – anikētos war der erste Beiname
Alexanders, er wurde ihm schon zu Lebzeiten verliehen¹²⁴
seite 96
Demandt,
Alexander. Alexander der Grosse: Leben und Legende. München: C. H. Beck, 2009
Η Επέτειος των Επετείων στην Αλεξάνδρεια πλησιάζει. Η νύφη
της Μεσογείου, η Πόλη του Μεγαλέξανδρου γιορτάζει τα 2.357 χρόνια ιστορίας της.
Ιδρυθείσα από τον Μακεδόνα στρατηλάτη το 331 π.Χ. αποτελεί την δεύτερη Πόλη της
Αιγύπτου με ένα παρελθόν που την έχει καταστήσει σύμβολο πολυπολιτισμικού
χαρακτήρα, γνωστή για τη βιβλιοθήκη της, την ευρωπαϊκή της αύρα και τα
μεσογειακά της τοπία.
Είναι η Πόλη της φιλοσοφίας, των γραμμάτων, των τεχνών, των
επιστημών, της πολυθρησκευτικής συνύπαρξης και ένα πνευματικό κέντρο από την
αρχαιότητα μέχρι και σήμερα. Η θεμελίωσή της, πραγματοποιήθηκε κατά την
επίσκεψη του Αλεξάνδρου στην Αίγυπτο μετά την κατάκτηση της Φοινίκης,
σχεδιάζοντας μια πόλη που θα καθιερωνόταν ως η σπουδαιότερη οικονομική και
πολιτιστική δύναμη της ελληνιστικής περιόδου. Στην ακμή της ισοδυναμούσε με το
μεγαλύτερο οικονομικό κέντρο ολόκληρης της Βόρειας Αφρικής και μία από τις
επιφανέστερες εστίες πολιτισμού του κόσμου, διάσημη όχι μόνο για τη βιβλιοθήκη
της, αλλά και για τον φάρο της, ένα από τα επτά θαύματα του κόσμου, κτισμένο
στο ομώνυμο νησί.
Γι’ αυτό και η Αλεξάνδρεια ενδύεται τα γιορτινά της και την
Παρασκευή 24 Απριλίου 2026, θα βιώσουμε την χαρά, την τιμή και τηνυπερηφάνεια, αρχήςγενομένηςμε την εκδήλωση πουθα
συμπεριλαμβάνει τη Παρέλαση στις 10 π.μ. από το Ελληνορωμαϊκό Μουσείο μέχρι το
άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όπου και θα κατατεθεί στεφάνι στο άγαλμα του
ιδρυτή της πόλης μας.
Ακολούθως στην Βιβλιοθήκη θα απολαύσουμετο Αβερώφειο Γυμνάσιο – Λυκείο, ενώ από τις 2
μ.μ. θα πραγματοποιηθεί η κεντρική εκδήλωση επίσης στην Αλεξανδρινή Βιβλιοθήκη.
Η εκδήλωση έχει τεθείυπό την αιγίδα του Κυβερνήτη της Αλεξάνδρειας, του Πρέσβη της Ελλάδος
στην Αίγυπτο και του Διευθυντή της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας.
Η Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας,συμμετέχει στην συνδιοργάνωση με το Κυβερνείο
της Αλεξάνδρειας, το Γενικό Προξενείο της Ελλάδος στην Αλεξάνδρεια, την
Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, την Αρχαιολογική Εταιρεία της Αλεξάνδρειας, το
Ελληνικό Ινστιτούτο Έρευνας Αλεξανδρινού Πολιτισμού και το Rotary.
Ήδη κυκλοφορούν διώροφα λεωφορεία που διαφημίζουν την
Επέτειο, δείγμα του υψηλού ενδιαφέροντος του Κυβερνείου της Αλεξάνδρειας και
παράλληλα ως ένα γεγονός, που προσδίδει ισχυρό συμβολισμό στην τιμητική
εορταστικήατμόσφαιρα της αλεξανδρινής
Πόλης!
