Modern historians about Macedonia – Ory Amitay

 

 

The great importance of Alexander’s historical achievement for the development of Christianity has long been recognized. It would seem that J. G. Droysen, Alexander’s first great modern historian, embarked on his Hellenistic studies in order to understand the connection between the extension of Greekdom to the East and Christianity’s birth. The ingenious W. W. Tarn made Alexander “the pioneer of one of the supreme revolutions in the world’s outlook, the first man known to us who contemplated the brotherhood of man or the unity of mankind.” The relevance to the teachings of Christ is inescapable. This general notion was taken a step further by A. R. Anderson, who claimed that Alexander unconsciously “prepared the ground in which Christianity was to grow,” and styled him “a forerunner of Jesus, earlier representations of whom portrayed him in Alexander’s likeness.”²

 

Introduction

 

 

Herakles begat Hyllos; Hyllos begat Kleadates and he Aristomachos; Aristomachos begat Temenos, who ruled in Argos.¹ Three of the descendants Temenos went from Argos as exiles; the youngest of these, Perdikkas, became the ruler of the Macedonians. Perdikkas begat Argaios, Argaios Philippos and Philippos Aeropos; his son was Alketes and his Amyntas. Amyntas begat Alexander, who ran the stadion in Olympia and was recognized as a Greek from Argos by the Hellenodikai—the official referees of the ancient Olympic games.² This Alexander bore Amyntas and he Arrhidaios and he Amyntas, who was King.³ His son was Philippos, who subdued all of Hellas. His son was Alexander. Or so might a Macedonian serving under Alexander relate the essential history of his Royal House.⁴

A fan of Euripides—there were many in the Macedonian court, not least of them Alexander⁵—might tell a different story: Archelaos, a son of Temenos, had been exiled from Argos by his brothers. Having fled to Thrace, he won renown as a warrior, but also aroused the suspicion of the local king, who attempted to kill him off. Archelaos managed to slay the king and was once more forced to flee. Inspired by Apollo and led by a goat, he arrived in Macedonia and founded its ancient capital—Aigai (Goatville).⁶

The connection of the Macedonian Royal House with Herakles was no trifle. The story of King Alexander (‘the first’, as he is known to modern historians) is proof enough.

page 1

 

The pothos of Alexander has become a familiar topic in scholarship, both ancient and modern.¹⁹ It would be difficult to deny that strong sentiment and desire always formed a part of Alexander’s motivation; one can hardly understand his striving for achievement otherwise. On the bank of the Istros Alexander had his first chance to surpass all who had come before him, and to set a precedent. No commander setting out from Greece had ever reached that far north before. Philippos had reached the river itself, but did not cross it; Alexander now had a chance to do exactly that.²⁰ The drive to pass known boundaries would become a dominant factor in Alexander’s future campaigns.

page 12

Amitay, Ory. From Alexander to Jesus. Berkeley: University of California Press, 2010 (Hellenistic Culture and Society 52). 

Geschichte Alexanders des Großen - Johann Gustav Droysen

 

"Ωσπερ θεόν ἐν ἀνθρώποις εἰκός εἶναι τόν τοιοῦτον . . . . Κατά  δέ τῶν τοιούτων οὐκ ἔστι νόμος· αὐτοί γάρ εἰσι νόμος. 

Aristoteles

Mein lieber Freund,

Hat mir seit Jahren dies Buch vom Alexander bei mancher Mühe und mancher Besorgniß, das Rechte würdig zu sagen, viele und stets neue Freude gewährt, so mag es mir jetzt zum Schlusse die noch bereiten, es Dir zu widmen mit dem einen Wunsche, daß es Dir meiner herzlichen Liebe ein Zeugniß sei. Vielleicht, daß mir spätere Arbeiten besser gelingen, lieber wird mir nicht leicht eine sein, als diese, von der ich wohl weiß, daß ich mit ihr von den schönen Jahren der Jugend Abschied nehme; Dir aber wollte ich geben, was mir das Liebste ist.

Da Du weißt, daß ich die Geschichte Alexanders in der Absicht, die Zeit der Diadochen und weiter die des Hellenismus zu bearbeiten, entworfen habe, so wirst Du es nicht unrecht finden, wenn ich sie nicht als Monographie noch als Biographie behandle, sondern den großen Mann, der Ansicht gewiß, daß seine Persönlichkeit nur das Organ seiner That, seine That nur der erste Impuls einer Wirkung auf Jahrhunderte ist, in seiner geschichtlichen Größe darzustellen versucht habe.

Vieles Andere hätte ich vor Dir noch zu rechtfertigen, oder auch Deiner Nachsicht zu empfehlen: doch da ich deren gewiß bin, so will ich auch das nicht zu beschönigen versuchen, was sich nicht selbst vertritt. Findest Du aber in den Noten verhältnißmäßig wenig citirt, von den Iskandersagen Unbedeutendes, von mittelalterlichen Traditionen gar nichts benutzt, von neueren Historikern fast nur St. Croix erwähnt, so wolle nicht das eine oder andere Uebelste meinen, es sei Fahrlässigkeit oder Mißachtung. Vergiß es lieber, wie oft ich auf der Bibliothek, Dir damals noch ein Fremder, mit meinem Fragen und Suchen nach Büchern und wieder Büchern deine Geduld zu versuchen genöthigt war. Daß ich von allen nur wenige genannt habe, dazu zwang mich der schon zu große Umfang des Buches; Alles, was irgend entbehrlich war, mußte über Bord geworfen werden; ein Schicksal, das ich selbst den Tabellen der Chronologie, der Satrapien und des Heerwesens, so wie den Stammtafeln Persischer und Macedonischer Familien nicht habe ersparen können.

 

Berlin, den 24. December 1833

 Joh. Gust. Droysen.

Modernes Deutsch

Mein lieber Freund,

 Hat mir seit Jahren dies Buch vom Alexander bei mancher Mühe und mancher Besorgnis, das Rechte würdig zu sagen, viele und stets neue Freude gewährt, so mag es mir jetzt zum Schlusse die noch bereiten, es Dir zu widmen mit dem einen Wunsche, dass es Dir meiner herzlichen Liebe ein Zeugnis sei. Vielleicht, dass mir spätere Arbeiten besser gelingen, lieber wird mir nicht leicht eine sein, als diese, von der ich wohl weiß, dass ich mit ihr von den schönen Jahren der Jugend Abschied nehme; Dir aber wollte ich geben, was mir das Liebste ist.

Da Du weißt, dass ich die Geschichte Alexanders in der Absicht, die Zeit der Diadochen und weiter die des Hellenismus zu bearbeiten, entworfen habe, so wirst Du es nicht unrecht finden, wenn ich sie nicht als Monographie noch als Biographie behandle, sondern den großen Mann, der Ansicht gewiß, dass seine Persönlichkeit nur das Organ seiner Tat, seine Tat nur der erste Impuls einer Wirkung auf Jahrhunderte ist, in seiner geschichtlichen Größe darzustellen versucht habe.

Vieles Andere hätte ich vor Dir noch zu rechtfertigen, oder auch Deiner Nachsicht zu empfehlen: doch da ich deren gewiss bin, so will ich auch das nicht zu beschönigen versuchen, was sich nicht selbst vertritt. Findest Du aber in den Noten verhältnismäßig wenig zitiert, von den Iskandersagen Unbedeutendes, von mittelalterlichen Traditionen gar nichts benutzt, von neueren Historikern fast nur St. Croix erwähnt, so wolle nicht das eine oder andere Übelste meinen, es sei Fahrlässigkeit oder Missachtung. Vergiss es lieber, wie oft ich auf der Bibliothek, Dir damals noch ein Fremder, mit meinem Fragen und Suchen nach Büchern und wieder Büchern deine Geduld zu versuchen genötigt war. Dass ich von allen nur wenige genannt habe, dazu zwang mich der schon zu große Umfang des Buches; Alles, was irgend entbehrlich war, musste über Bord geworfen werden; ein Schicksal, das ich selbst den Tabellen der Chronologie, der Satrapien und des Heerwesens, sowie den Stammtafeln persischer und mazedonischer Familien nicht habe ersparen können.

 

Berlin, den 24. Dezember 1833

 

Joh. Gust. Droysen.

 

Droysen, Johann Gustav. Geschichte Alexanders des Großen. Hamburg: F. Perthes, 1833.

 

👉Geschichte des Hellenismus - Johann Gustav Droysen

Geschichte des Hellenismus - Johann Gustav Droysen

Erstes Kapitel. 323.

Alexanders Tod. — Die Leibwächter bestimmen die Erbfolge. — Wahl eines Reichsverwesers. — Das Fußvolk ruft Arrhidäus zum Könige aus. — Kampf zwischen Ritterschaft und Fußvolk. — Vertrag.

Perdikkas Chiliarc. — Aufruhr. — Meleagers Tod. — Erste Verteilung der Satrapien. — Beruhigung des Heeres. — Rückblick.

 

Es war im Frühling 323,als sich in Babylon,der Residenz des Königs Alexander,von allen Gegenden des ungeheuren Reiches her Matrosen,Schiffszimmerleute,Söldnerscharen,Reuterhaufen Kriegsvolk von jeder Waffe und Art versammelte;

man wußte, daß mit dem Sommer ein großer Feldzug gen Westen hin eröffnet werden, daß die Flotte unter Nearchus Befehl Arabien umschiffen würde;man erzählte sich von ungeheuren Schiffsrüstungen im Mittelmeere, man glaubte,daß nach Unterwerfung Arabiens der Zug gegen Carthago oder Italien beginnen würde. Bereits war eine neue Heeresordnung ins Leben getreten, die Flotte übte sich in täglichen Wettkämpfen auf dem breiten Strome von Babylon;

Kurz nach der Todtenfeier für Hephästion, so hatte der König bestimmt, sollten die Bewegungen beginnen, am vierten Juni das Landheer, am fünften die Flotte aufbrechen.Da erkrankte der König in der Nacht zum ersten Juni, er verschob die Abfahrt der Flotte um zwei Tage, in der Hoffnung, dann hergestellt zu sein;aber unvermindert nahm das Fieber zu, die Abwurde bis auf weiteres ausgesetzt, die Feldherren versammelten sich in den Vorräumen des Schlosses, die Hauptleute und Rottenführer standen im Burghofe Tag und Nacht;die Macedonier drängten sich zu den Thoren, sie verlangten ihren König noch einmal zu sehen; so zogen sie an seinem Lager vorüber, zu sprechen vermochte er nicht mehr. Er mochte ahnden, daß sein Tod nahe sei, er zog den Siegelring von seinem Finger und gab ihn an Perdikkas, den Leibwächter; Dies war das einzige Zeichen seines letzten Willens.

Am 11. Juni um die Abenddämmerung verschied er.

Droysen, Johann Gustav. Geschichte des Hellenismus. Vol 1: Geschichte der Nachfolger Alexanders, seiten 19-20.

Modernes Deutsch

Erstes Kapitel

323.

Alexanders Tod. — Die Leibwächter bestimmen die Erbfolge. — Wahl eines Reichsverwesers. — Das Fußvolk ruft Arrhidäus zum König aus. — Kampf zwischen Ritterschaft und Fußvolk. — Vertrag.

Perdikkas Chiliarch. — Aufruhr. — Meleagers Tod. — Erste Verteilung der Satrapien. — Beruhigung des Heeres. — Rückblick.

Es war im Frühling 323, als sich in Babylon, der Residenz des Königs Alexander, von allen Gegenden des ungeheuren Reiches her Matrosen, Schiffszimmerleute, Söldnerscharen, Reiterhaufen und Kriegsvolk von jeder Waffe und Art versammelten; man wusste, dass mit dem Sommer ein großer Feldzug gen Westen hin eröffnet werden sollte, dass die Flotte unter Nearchus’ Befehl Arabien umschiffen würde; man erzählte sich von ungeheuren Schiffsrüstungen im Mittelmeer, man glaubte, dass nach der Unterwerfung Arabiens der Zug gegen Karthago oder Italien beginnen würde. Bereits war eine neue Heeresordnung ins Leben getreten; die Flotte übte sich in täglichen Wettkämpfen auf dem breiten Strom von Babylon.

Kurz nach der Totenfeier für Hephästion, so hatte der König bestimmt, sollten die Bewegungen beginnen: am vierten Juni sollte das Landheer, am fünften die Flotte aufbrechen. Da erkrankte der König in der Nacht zum ersten Juni; er verschob die Abfahrt der Flotte um zwei Tage, in der Hoffnung, dann wiederhergestellt zu sein. Aber unvermindert nahm das Fieber zu; die Abfahrt wurde bis auf Weiteres ausgesetzt. Die Feldherren versammelten sich in den Vorräumen des Schlosses, die Hauptleute und Rottenführer standen im Burghofe Tag und Nacht; die Makedonen drängten sich zu den Toren, sie verlangten, ihren König noch einmal zu sehen. So zogen sie an seinem Lager vorüber; zu sprechen vermochte er nicht mehr. Er mochte ahnen, dass sein Tod nahe sei; er zog den Siegelring von seinem Finger und gab ihn an Perdikkas, den Leibwächter. Dies war das einzige Zeichen seines letzten Willens.

Am 11. Juni, um die Abenddämmerung, verschied er.

In 200 B.C.by Constantine P. Cavafy

“Alexander, son of Philip, and the Greeks except the Lacedaimonians...”

 

We can very well imagine

how completely indifferent the Spartans would have been

to this inscription. “Except the Lacedaimonians”—

naturally. The Spartans

weren’t to be led and ordered around

like precious servants. Besides,

a pan-Hellenic expedition without

a Spartan king in command

was not to be taken very seriously.

Of course, then, “except the Lacedaimonians.”

 

That’s certainly one point of view. Quite understandable.

 

So, “except the Lacedaimonians” at Granikos,

then at Issus, then in the decisive battle

where the terrible army

the Persians mustered at Arbela was wiped out:

it set out for victory from Arbela, and was wiped out.

 

And from this marvelous pan-Hellenic expedition,

triumphant, brilliant in every way,

celebrated on all sides, glorified

as no other has ever been glorified,

incomparable, we emerged:

the great new Hellenic world.

 

We the Alexandrians, the Antiochians,

the Selefkians, and the countless

other Greeks of Egypt and Syria,

and those in Media, and Persia, and all the rest:

with our far-flung supremacy,

our flexible policy of judicious integration,

and our Common Greek Language

which we carried as far as Bactria, as far as the Indians.

 

Talk about Lacedaimonians after that!

Reprinted from C.P. CAVAFY:Collected Poems Revised Edition, translated by Edmund Keeley and Philip Sherrard, edited by George Savidis.

Translation copyright © 1975, 1992 by Edmund Keeley and Philip Sherrard.Princeton University Press.

Αναβαθμίζεται ο αρχαιολογικός χώρος του Λυκείου των Αθηνών,με νέες υποδομές και ψηφιακούς περιπάτους

 

Το Υπουργείο Πολιτισμού προχωρά στην αναβάθμιση των υποδομών και των παρεχόμενων υπηρεσιών, στον αρχαιολογικό χώρο του Λυκείου του Αριστοτέλη, στην Αθήνα. Στον σχεδιασμό του Υπουργείου είναι δύο έργα, τα οποία περιλαμβάνονται στην Ολοκληρωμένη Χωρική Επένδυση «Λαύριο- Αθήνα- Ελευσίνα». Η ένταξή τους δρομολογείται στο ΕΣΠΑ 2021-2027. Το πρώτο έργο, με φορέα υλοποίησης το Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος», αφορά την εγκατάσταση περιπτέρου ψηφιακής πληροφόρησης για τον βίο και το έργο του Αριστοτέλη. Το δεύτερο, με φορέα υλοποίησης τη Διεύθυνση Αναστήλωσης Αρχαίων Μνημείων και την Εφορεία Αρχαιοτήτων Πόλης Αθηνών, αφορά στην κατασκευή κτηρίου-εισόδου για τη στέγαση του εκδοτηρίου εισιτηρίων, του γραφείου εξυπηρέτησης επισκεπτών, χώρους υγιεινής. Συγχρόνως, ήπιες, απολύτως αναστρέψιμες και μη επεμβατικές ψηφιακές παρεμβάσεις, ενισχύουν την κατανόηση, την ερμηνεία και τη βιωματική εμπειρία του επισκέπτη.

 

Η Υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, δήλωσε: «Στην περιοχή του Λυκείου, το 335 π.Χ, ίδρυσε  ο Αριστοτέλης τη Σχολή του, διδάσκοντας  τους μαθητές του, περίπου για 12 χρόνια, τα πιο δημιουργικά της ζωής του. Με τις συγκεκριμένες παρεμβάσεις, ο αρχαιολογικός χώρος του Λυκείου του Αριστοτέλη, ανασυστήνεται, ως πολιτιστικός προορισμός, στο κέντρο της Αθήνας. Με σημείο αναφοράς την περιπατητική φιλοσοφική σχολή του, στο ιερό του Λυκείου Απόλλωνα, αναδεικνύονται το οικουμενικό έργο και η εμβληματική μορφή του Έλληνα φιλοσόφου, από τις κορυφαίες προσωπικότητες όλων των εποχών, με παγκόσμια επιρροή. Στόχος μας είναι η δημιουργία μιας εκπαιδευτικής και φιλοσοφικής εμπειρίας για τους επισκέπτες του αρχαιολογικού χώρου, με τη χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας και της αρχιτεκτονικής. Ο αρχαιολογικός χώρος του Λυκείου, από στατικό μνημείο, μεταμορφώνεται σε έναν ζωντανό τόπο σκέψης και γνώσης, όπου η φιλοσοφία συναντά την τεχνολογία. Την επιλογή του πληροφοριακού υλικού για τον Αριστοτέλη, τη ζωή και το έργο του, επιμελούνται διεθνούς κύρους ακαδημαϊκοί, επιστήμονες και καλλιτέχνες. Ο επισκέπτης συμμετέχει ενεργά στη διαδικασία κατανόησης του χώρου, μέσα από μία πολυαισθητηριακή εμπειρία. Ψηφιακές πινακίδες παρουσιάζουν την εξέλιξη του, ψηφιακή αφήγηση ανατρέχει στην παρουσία του Λυκείου, ανά τους αιώνες, και ο ψηφιακός περίπατος αναδεικνύει τη σχέση του Λυκείου με την πόλη και τον κόσμο. Δημιουργείται μία ενδιαφέρουσα και καινοτόμος πολιτιστική εμπειρία με απήχηση και στις  νεότερες ηλικίες».

 

Η παρέμβαση που υλοποιείται από το Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος», αφορά στην εγκατάσταση στο νότιο τμήμα του αρχαιολογικού χώρου ενός περιπτέρου, το οποίο θα στεγάζει τέσσερις διαδραστικές οθόνες αφής, με πρόσβαση σε πολυμεσικές πληροφορίες (κείμενα, εικόνες, βίντεο, αναπαραστάσεις κ.α.). Η σύνθεση περιλαμβάνει τέσσερις ορθογώνιες μονάδες, καλυμμένες από κυματοειδές στέγαστρο. Η πρόσβαση στο περίπτερο γίνεται από τα άκρα, με ράμπες. Το έργο είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος» με το αρχιτεκτονικό γραφείο Foster+Partners, το World Human Forum και του Υπουργείου Πολιτισμού. Την επιλογή του πληροφοριακού επιμελούνται διεθνούς κύρους ακαδημαϊκοί, επιστήμονες και καλλιτέχνες. Η ψηφιακή εγκατάσταση επιτρέπει την εύκολη ανανέωση και τον εμπλουτισμό του ενημερωτικού υλικού, ανάλογα με την πρόοδο της έρευνας.

 

Το έργο που υλοποιεί το Υπουργείο Πολιτισμού – για την ωρίμανση του οποίου συνεργάστηκε η Εφορεία Αρχαιοτήτων Πόλης Αθηνών με την Αρχιτεκτονική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης- αφορά στη διαμόρφωση νέας, κύριας εισόδου, επί της οδού Ρηγίλλης, κατόπιν  εκτεταμένης τρισδιάστατης ψηφιακής τεκμηρίωσης του χώρου, σε  συνδυασμό αεροφωτογραμμετρίας, στατικής σάρωσης laser και κινητής φωτογραμμετρίας, εξασφαλίζοντας έτσι υψηλή ακρίβεια και επιστημονική τεκμηρίωση. Παραπλεύρως, της εισόδου, χωροθετείται  επίμηκες κτήριο υποδοχής των επισκεπτών, που αναπτύσσεται παράλληλα με την οδό Ρηγίλλης. Αντικαθίσταται τμήμα της υφιστάμενης περίφραξης, επί της οδού Ρηγίλλης, αποκαθιστώντας  άμεση συνάφεια με το νέο κτήριο εισόδου. Δημιουργείται, από το Ωδείο - νότιο τμήμα του αρχαιολογικού χώρου- δευτερεύουσα είσοδος, ώστε να διευκολυνθεί η επικοινωνία των δύο χώρων. Στον άξονα με το Ωδείο, κατασκευάζεται ημικυκλική στάση για περίπου 60 καθήμενους.

 

Ο οργανωμένος αρχαιολογικός χώρος του Λυκείου, προσβάσιμος στα ΑμεΑ, συνολικής έκτασης περίπου δέκα στρεμμάτων, αποδόθηκε στο κοινό τον Ιούνιο του 2014. Λειτουργεί υπό την ευθύνη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλης Αθηνών. Διαθέτει έξι συμβατικές πινακίδες ενημέρωσης, τύπου «αναλογίου», με πληροφορίες για τα αρχαία Γυμνάσια της Αθήνας και το Λύκειο, τη ζωή και τη φιλοσοφία του Αριστοτέλη, την παλαίστρα και τα λουτρά και το έργο ανάδειξης του αρχαιολογικού χώρου. Υπάρχουν, επίσης, μικρό αμφιθέατρο για περίπου 150 άτομα, κρήνη, και έξι πάγκοι ανάπαυσης επισκεπτών.

 

Σύμφωνα με τις αρχαίες μαρτυρίες το Λύκειο ήταν ένα κατάφυτο προάστιο, στα ανατολικά της Αθήνας, έξω από την Πύλη του Διοχάρους, ανάμεσα στον Ιλισό και τον Ηριδανό. Η περιοχή στην οποία ιδρύθηκε Γυμνάσιο, κατά τον 6ο αιώνα π.Χ., πήρε το όνομά της πιθανόν από το Ιερό του Λυκείου Απόλλωνος- δεν έχει  ακόμη εντοπιστεί- που προϋπήρχε του Γυμνασίου. Η παλαίστρα του Λυκείου, χώρος προπόνησης στην πάλη, στην πυγμαχία και στο παγκράτιο θεμελιώθηκε στο δεύτερο μισό του 4ου αιώνα π.Χ. Διατηρήθηκε, με  ποικίλες επισκευές, για περίπου επτά αιώνες, έως τις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ., οπότε και εγκαταλείφθηκε οριστικά. Αποτελείται από εσωτερική αυλή που περιβάλλεται, στις τρεις πλευρές της, από στοές πίσω από τις οποίες αναπτύσσονται συμμετρικά ευρύχωρα, ορθογώνια δωμάτια. Τον 1ο αιώνα μ.Χ. κατασκευάστηκε δεξαμενή ψυχρού λουτρού για τους αθλητές. Κατά την ίδια περίοδο εντάχθηκαν, με απόλυτη συμμετρία, στο βορειοανατολικό και βορειοδυτικό τμήμα της παλαίστρας, τα λουτρά που πιθανότατα αντικατέστησαν τους προγενέστερους λουτρώνες των κλασικών χρόνων.

 

Modern historians about Macedonia – Adrian Goldsworthy

 

Philip and Alexander of Macedon transformed a weak kingdom in northern Greece into a globe-spanning empire. In so doing, they changed the course of history.

By the end of his short life, Alexander the Great had eclipsed the power of Persia, crossed the Hindu Kush and marched into what is now Pakistan, redrawing the map of the ancient world to create an empire that stretched from the Adriatic Sea to the Indian subcontinent.

But his success was not just the product of his own genius and restless energy, it was built on decades of effort by his father. History has portrayed Philip II of Macedon as an old man, one-eyed and limping, whose convenient assassination allowed Alexander the Great to come to power.

However, there was far more to him than this. Through decades of hard fighting and clever diplomacy, Philip unified his country and conquered Greece. His son inherited all of this at the perfect moment and age for him to chance his luck and win greater glory.

Between them, Philip and Alexander played a key role in spreading Greek language and culture over a vast area, the consequences of which were many and profound, for it led to the New Testament being written in Greek, and a Greek-speaking 'Roman' empire surviving in the eastern Mediterranean for a thousand years after the last emperor to rule from Italy.

As authoritative as it is accessible, Philip and Alexander is the latest in a much-praised sequence of essential ancient histories from Adrian Goldsworthy; it is the work of a master historian at the peak of his powers.

Adrian Goldsworthy,Philip and Alexander - Kings and Conquerors

Ancient writers about Macedonia -Thucydides

 

✍️τήν δέ παρά θάλασσαν νῦν Μακεδονίαν Ἀλέξανδρος ὁ Περδίκκου πατήρ καί οἱ πρόγονοι αὐτοῦ, Τημενίδαι τό ἀρχαῖον ὄντες ἐξ Ἄργους, πρῶτοι ἐκτήσαντο καί ἐβασίλευσαν.

Θουκυδίδου Ιστορίαι Β΄, 99.3

✍️ The country on the sea coast, now called Macedonia, was first acquired by Alexander, the father of Perdiccas, and his ancestors, originally Temenids from Argos.

Thucydides,Histories,Book 2, Chapter 99.3

📌 Significance of the passage

This passage is absolutely clear and historically crucial because:

•Thucydides explicitly states that Macedonia was already known by this name.

•It documents the Greek origin of the Macedonian royal dynasty, identifying it as Temenid, originating from Argos.

•It directly links Alexander I, Perdiccas, and their ancestors with the Greek world.

Thucydides,History of the Peloponnesian War

Το Aριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης τιμά τον πρώτο Πρύτανή του:Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο για τον Γεώργιο Σωτηριάδη

 

 

Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο τιμά τον πρώτο Πρύτανή του:Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο για τον Γεώργιο Σωτηριάδη

Έναν από τους σημαντικότερους ανθρώπους της διανόησης και του ακαδημαϊκού χώρου των τελών του 19ου και του πρώτου μισού του 20ού αιώνα, τιμά το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, διοργανώνοντας το Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο, με τίτλο «Γεώργιος Σωτηριάδης: ο αρχαιολόγος, ιστορικός και φιλόλογος, πρώτος Πρύτανης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης».

 

Το Συνέδριο, το οποίο θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 15 και την Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2026, στο ΚΕΔΕΑ, είναι αφιερωμένο στη ζωή και στο πολυδιάστατο έργο του Γεώργιου Σωτηριάδη (1852-1942), του πρώτου Πρύτανη του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και διακεκριμένου αρχαιολόγου, ιστορικού και φιλολόγου. Η Τελετή Έναρξης θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2026 και ώρα 16.30.

 

Στις εργασίες του Συνεδρίου θα συμμετάσχουν 22 επιστήμονες από πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα της Ελλάδας, της Γερμανίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ολλανδίας, επιχειρώντας να φωτίσουν άγνωστες πτυχές της προσωπικότητας και του έργου του Γεώργιου Σωτηριάδη, καθώς και τη συμβολή του στη διαμόρφωση της ελληνικής αρχαιολογικής και ιστορικής επιστήμης.

 

Πρωτοπόρος της αρχαιολογικής έρευνας

 

Ο Γεώργιος Σωτηριάδης γεννήθηκε στο οθωμανοκρατούμενο Σιδηρόκαστρο της «Μακεδονικής Πατρίδος», όπως ο ίδιος συνήθιζε να αναφέρεται στον τόπο καταγωγής του. Πραγματοποίησε σπουδές στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Μονάχου. Υπήρξε ένας από τους πρώτους Εφόρους της «Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας» και κατόπιν της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, καθώς και, γενικότερα, ένας από τους πρωτοπόρους της Αρχαιολογίας στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τους διοργανωτές, κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής σταδιοδρομίας του, πραγματοποίησε σπουδαίες και θεμελιώδεις ανασκαφές και έρευνες στην Αιτωλία, την Αττική, τη Βοιωτία, τη Φωκίδα, τη Φθιώτιδα και την Ήπειρο. Η ανασκαφική δραστηριότητά του δεν ανακόπηκε ούτε κατά την περίοδο της πρυτανικής θητείας του στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, καθότι εγκαινίασε την πρώτη πανεπιστημιακή ανασκαφή στο Δίον της Πιερίας, το 1928.

 

Σύμφωνα με τους διοργανωτές, ιδιαίτερα πλούσια και ξεχωριστή υπήρξε η δράση του ως ιστορικός και φιλόλογος, συγγράφοντας έργα αναφοράς τα οποία σημάδεψαν τις πολιτικές και επιστημονικές εξελίξεις του καιρού του. Υπηρέτησε την έρευνα από όλες τις δυνατές θέσεις ως αρχαιολόγος, πανεπιστημιακός δάσκαλος, συγγραφέας και μεταφραστής έργων, και συνδέθηκε στενά με κορυφαίους πολιτικούς και λογοτέχνες της εποχής του.

 

Οι εργασίες του Συνεδρίου απευθύνονται σε ειδικούς επιστήμονες, αρχαιολόγους, ιστορικούς, φιλολόγους, τη φοιτητική κοινότητα, καθώς και στο ευρύ κοινό.

 

Το Συνέδριο πραγματοποιείται στο πλαίσιο του εορτασμού για τη συμπλήρωση των 100 χρόνων από την ίδρυση και λειτουργία του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου.

 

Περισσότερες πληροφορίες, καθώς και το πρόγραμμα του Συνεδρίου διατίθενται από τον σύνδεσμο: 

https://www.hist.auth.gr/administration_annou/diethnes-epistimoniko-synedrio-georgios-sotiriadis/

Aristotle University Honors Its First Rector: International Scientific Conference on Georgios Sotiriadis

 

The School of History and Archaeology of the Aristotle University of honors one of the most important intellectual and academic figures of the late 19th and the first half of the 20th century by organizing the International Scientific Conference entitled“Georgios Sotiriadis: the archaeologist, historian, and philologist, first Rector of the Aristotle University.”

The Conference will take place on Thursday 15 and Friday 16 January 2026 at KEDEA and is dedicated to the life and the multifaceted work of Georgios Sotiriadis (1852–1942), the first Rector of the Aristotle University and a distinguished archaeologist,historian, and philologist. 

The Opening Ceremony will be held on Thursday, 15 January2026, at 16:30.

Twenty-two scholars from universities and research institutions in Greece, Germany,the United Kingdom, and the Netherlands will participate in the Conference. Through their contributions, they aim to shed light on lesser-known aspects of the personality and work of Georgios Sotiriadis, as well as on his contribution to the shaping of Greek archaeological and historical scholarship.

Pioneer of archaeological research

Georgios Sotiriadis was born in Ottoman-ruled Sidirokastro of the “Macedonian Homeland,” as he himself used to refer to his place of origin. He pursued his studies at the Universities of Athens and Munich. He served as one of the first Curators of the Archaeological Society at Athens and later of the Archaeological Service, and more broadly as one of the pioneers of archaeology in Greece. According to the organizers,throughout his professional career he conducted major and foundational excavations and research in Aetolia, Attica, Boeotia, Phocis, Phthiotida, and Epirus. His excavating activity did not cease during his term as Rector of the Aristotle University, as he inaugurated the first university excavation at Dion in Pieria in 1928.

According to the organizers, his activity as a historian and philologist was particularly rich and distinctive, as he authored seminal works that left a mark on the political and scientific developments of his time. He served research from every possible position—as an archaeologist, university professor, author, and translator—and maintained close ties with leading politicians and writers of his era.

The proceedings of the Conference address specialist scholars, archaeologists,historians, philologists, the student community, as well as the general public.

The Conference takes place within the framework of the celebrations marking the 100th anniversary of the founding and operation of the Aristotle University.

More information, as well as the Conference program, is available at the following link: 

https://www.hist.auth.gr/administration_annou/diethnes-epistimonikosynedrio-georgios-sotiriadis/

 

Media Contacts:Professor of Classical Archaeology, School of History and Archaeology,Eleni Papagianni, tel.6944440347.Associate Professor of Prehistoric Archaeology,School of History and Archaeology, Ioannis Fappas, tel.6945135021

“Μουσείο Εκμαγείων ΑΠΘ και Εργαστήριο Gilliéron:ένας αιώνας δημιουργικής συνεργασίας”

 

 

Η έκθεση με τίτλο «Μουσείο Εκμαγείων Α.Π.Θ. και Εργαστήριο Gilliéron: ένας αιώνας δημιουργικής συνεργασίας» αποτελεί ένα πρωτότυπο εγχείρημα που προέκυψε από τη συνεργασία του Μουσείου Εκμαγείων του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και του Αρχείου Gilliéron της Γαλλικής Σχολής Αθηνών.Στον πυρήνα της έκθεσης βρίσκονται έργα που αγοράστηκαν τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του Μουσείου (1928–1930) από το εργαστήριο των Émile Gilliéron πατέρα και υιού στην Αθήνα, κατόπιν ενεργειών του πρώτου καθηγητή Κλασικής Αρχαιολογίας στο Α.Π.Θ., Κωνσταντίνου Ρωμαίου.

Πρόκειται για ζωγραφικά έργα που αντιγράφουν γνωστές τοιχογραφίες και γαλβανοπλαστικά αντίγραφα μυκηναϊκών και μινωικών αντικειμένων, αποτελώντας μία από τις ελάχιστες πλήρεις συλλογές παγκοσμίως. Την ίδια εποχή αγοράστηκαν και εκμαγεία αρχαϊκής γλυπτικής (Κόρες, Κούροι, ανάγλυφα) από τα πρώτα του Εργαστηρίου Γυψίνων του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.Η έκθεση περιλαμβάνει αντίγραφα και εκμαγεία έργων, καθώς και αδημοσίευτο αρχειακό υλικό, φωτογραφίες, σχέδια, δημοσιεύματα και εργαστηριακό εξοπλισμό από τα πεδία της Προϊστορικής, Κλασικής και Βυζαντινής Αρχαιολογίας, της Ιστορίας της Τέχνης, της Νεότερης Ιστορίας και των Ψηφιακών Εφαρμογών.Τα εκθέματα καλύπτουν μια χρονολογική περίοδο από τη Μυκηναϊκή και Μινωική εποχή έως τη Ρωμαϊκή και Βυζαντινή περίοδο, ενώ για τους νεότερους χρόνους φθάνουν έως το πρώτο μισό του 20ού αιώνα.

Τα εγκαίνια της έκθεσης, που εντάσσεται στον εορτασμό «100 χρόνια Α.Π.Θ.», θα γίουν την Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2025, ώρα 18:00, στο αμφιθέατρο του Μουσείου Εκμαγείων (νέο κτήριο Φιλοσοφικής Σχολής, Αίθουσα Β).

 

Διάρκεια έκθεσης: έως 25 Ιουνίου 2026

Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα–Παρασκευή 9:00–14:30, με ελεύθερη είσοδο

Πληροφορίες & ομαδικές ξεναγήσεις: 2310 997301

Υπεύθυνη επικοινωνίας:Καθηγ.Ελένη Μανακίδου, 

 

hmanak@hist.auth.gr,6976689480

 

  

The exhibition entitled: “Cast Museum A.U.Th and Gilléron Workshop: A Century of Creative Collaboration” is an original project that resulted from the cooperation between the Cast Museum at the Aristotle University of Thessaloniki and the Gilléron Archive at the French School of Athens. At the heart of the exhibition are many artefacts on display at the Cast Museum, purchased the years following its opening (1928–1930) from the workshop of the Gilléron artists, father and son, in Athens, through the efforts of Konstantinos Romaïos, the first professor of Classical Archaeology at the University of Thessaloniki. The collection consists of painted and galvanoplastic facsimile of well-known frescoes and objects of Mycenaean and Minoan art, constituting one of the few complete collections of this kind worldwide still preserved. In addition, many casts of ancient sculptures (Korai, Kouroi, reliefs, etc.) were purchased at the same time, among the first to be made at the Plaster Cast Workshop of the National Archaeological Museum at Athens, where Gilléron fils was the artistic Director.

 

The exhibition presents copies and casts of ancient artworks, as well as unpublished archival and visual material, as technical equipment (remains of the workshop, publications, photographs, drawings, projections) from the fields of Archaeology (Prehistoric, Classical, and Byzantine), Art History, Modern History, and Digital Applications. The exhibits are displayed throughout the Cast Museum and cover a chronological range from the Mycenaean and Minoan to the Roman and Byzantine periods in antiquity, and the first half of the 20th century in modern times.

 

The opening of the exhibition, which is part of the centenary celebrations for the “100 years of Aristotle University of Thessaloniki”, will take place on Thursday, November 20, 2025, at 6:00 p.m., in the amphitheater of the Cast Museum (new building of the Faculty of Philosophy, Aristotle University of Thessaloniki, Hall B). 

The exhibition will run until June 25, 2026, and will be open Monday–Friday, 9:00 a.m.–2:30 p.m., with free admission (for group tours, please call 2310 997301; Halls A and B in the basement of the new building of the Faculty of Philosophy).

 

Information: Prof. Eleni Manakidou, Director of the Cast Museum, hmanak@hist.auth.gr, 6976689480