Ο αρχαιολογικός χώρος των Λειβήθρων

 

Μολύβδινο βάρος που είχε παραδοθεί παλιότερα στο Μουσείο του Δίου. Φέρει την επιγραφή ΛΕΙ-ΒΗ και σύμβολο ένα τσαμπί σταφύλι

 

 

Στη βαθειά λεκάνη της σύγκλισης των δύο Ολύμπων, σχηματίζονται αλλεπάλληλες ορεινές πτυχές και πύλες, τα Κανάλια, που οδηγούν τις υδατορροές από τους ορεινούς όγκους γύρω από τα Λείβηθρα. Ο Heuzey, τον 19ο αιώνα, είχε υποθέσει σχεδόν με ακρίβεια τη θέση της πόλης, η απόλυτη όμως ταύτιση έγινε από έναν δεύτερο Γάλλο, τον Andrés Plassart, το 1914: αμέσως βόρεια από τη Σκοτίνα, 6χλμ. ΒΔ από το αρχαίο Ηράκλειο και στο νοτιότατο ακρωτήριο της ανατολικής πλευράς του Άνω Ολύμπου.

Η ακρόπολη των Λειβήθρων και οι ποταμοχείμαρροι που δημιουργούν την ενιαία, ευρεία κοίτη της Ζηλιάνας.Στο βάθος, το κάστρο Πλαταμώνα

 

 

«Η ακρόπολις αυτή,» θα έλεγε αργότερα ο Έφορος Αρχαιοτήτων Κοτζιάς «παρέχει πάντα τα τοπογραφικά στοιχεία τα υπό Παυσανίου και άλλων παρεχόμενα, ουδεμία δε γεννάται αμφιβολία ότι τα ερείπια ταύτα ανήκουσιν εις την υπό του Συός παρασυρθείσαν πόλιν, τα Λείβηθρα, το Ορφέως και Λειβηθρίδων (Μουσών) ένδοξον ενδιαίτημα»

Αβίαστα προκύπτει από τις πηγές ότι τα Λείβηθρα και ο εξαρτημένος ορφικός/μουσικός μύθος πρέπει να αναζητηθούν στους πιερικούς πρόποδες του Ολύμπου, κοντά στα δώματα όπου κατοικούσαν οι Μούσες και σε μία πηγή όπου σύχναζαν, σε τέτοιο ίσως περιβάλλον που θα μπορούσε να έχει θρέψει μύθους για τα πανάρχαια ξωτικά και τον Ορφέα. Από τον Στράβωνα γνωρίζουμε ότι βρισκόταν κοντά στην Πίμπλεια που ήταν και κοντά στο Δίον. Ο Παυσανίας είναι συγκεκριμένος: «εν τω Ολύμπω», στο νοτιότερο τμήμα, εκεί που το βουνό στρίβει από τη Θεσσαλία και κοιτά προς την Μακεδονία. Από τον Τ. Λίβιο, ότι δηλαδή βρισκόταν κοντά στο Ηράκλειο.

Εξάλλου, είναι και το ίδιο το όνομα που μας κάνει να αισιοδοξούμε. «Λείβηθρα» είναι περιγραφικό της φύσης όνομα, που δηλώνει τα ἒφυδρα χωρία και τις διαρρύσεις τῶν ὑδάτων, τα ρείθρα και τους υδραγωγικούς οχετούς, ό,τι δηλαδή σημαίνει και το λατινικό Κανάλια, το σύγχρονο όνομα με το οποίο είναι γνωστή η περιοχή.

 

Η ακρόπολη των Λειβήθρων,στη σύγκλιση Άνω και Κάτω Ολύμπου,στα ταυτόσημα σήμερα «Κανάλια»

Η θέση τους, τέλος, προσδιορίστηκε ικανοποιητικά χάρη σε μία επιγραφή που βρέθηκε στην περιοχή της γειτονικής Καλλιπεύκης και αναφέρει τα «όρη των Λειβηθρίων».

Στη σύγκλιση των δύο Ολύμπων, οι χείμαρροι συμβάλλουν σε κοινή κοίτη και δημιουργούν τη Ζηλιάνα (Συς), τον ποταμοχείμαρρο που έχει τη δικαιολογημένη φήμη του πιο καταστροφικού του Ολύμπου, αφού έχει τεράστια λεκάνη απορροής σε μεγάλο υψόμετρο και σε ελάχιστη απόσταση από τη θάλασσα. Η ριψοκίνδυνη επιλογή αυτής της θέσης για τα Λείβηθρα, και μάλιστα επί του ρήγματος του Γρίβα, φαίνεται πως είναι η αιτία της καταστροφής της ακρόπολης, και της αντίστοιχης καταστροφής των Λειβήθρων από τον χείμαρρο Συν που περιγράφει ο Παυσανίας. Είναι, ωστόσο, και η αιτία της ομορφιάς του φυσικού της περιβάλλοντος στον Ολυμπο, που απότομα υψώνεται δίπλα στο χώρο και επιβάλλει την παρουσία του, υποβάλλοντας τον επισκέπτη.

Μέσα στα Κανάλια η Μονή των Κανάλων, δηλαδή των Λειβήθρων, αφού «Κανάλια» είναι η λατινική μετάφραση της λέξης «λείβηθρα»

Τα όρη που αποκαλούνται «Λειβήθρων άκρα κάρηνα» στα Αργοναυτικά του Ορφέως, πιθανότατα ταυτίζονται με τις κορυφογραμμές των ορεινών πτυχών που ξεδιπλώνονται στη σύγκλιση Άνω και Κάτω Ολύμπου. Καταλήγουν στα υψώματα του αρχαιολογικού χώρου στη ΝΑ περιφέρεια του τεκτονικού παραθύρου που απώθησε τον πρώτο Όλυμπο και ύψωσε τον νεότερο ανάμεσα στα αρχαιότερα πετρώματα της πελαγονικής ζώνης.

 

Από την αρχαία γραμματεία γνωρίζουμε τα ονόματα «Δώτιον» και «Λειβήθριαι πύλαι».Το Δώτιον ταυτίστηκε από τον Ν. Hanmmond με τον Κάτω Όλυμπο. Αφορά ίσως την οροσειρά του Κάτω Ολύμπου, που ξεκινώντας από τον Πλαταμώνα «συγκλείει δίκην πυλών» με τα όρη των Λειβηθρίων. Οι «πύλες» των «πτυχών» του Ολύμπου είναι ορολογία ομηρική και δηλώνουν τις εισόδους των αλλεπάλληλων φαραγγιών που οδηγούν στον πολύκορφο, τον αλπικό του πυρήνα.

Τα Λείβηθρα, λοιπόν, φαίνεται ότι ταυτίζονται με τον αρχαιολογικό χώρο που ταύτισε ο Plassart στις αρχές του 20ου αιώνα, αφού παρά τις φιλότιμες δικές μας προσπάθειες δεν εντοπίστηκε μέχρι σήμερα άλλος χώρος που να καλύπτει με την ίδια πληρότητα τις προδιαγραφές για τα Λείβηθρα που τίθενται από τις αρχαίες πηγές.

Η περιοχή έμεινε στη μυθολογημένη ιστορία λόγω της παραδιδόμενης σχέσης της με τη Μουσική οικογένεια (Μούσες/Ορφεύς), αλλά και στην ιστορία λόγω του περάσματος που οδήγησε τους Ρωμαίους από την Καλλιπεύκη στη Μακεδονία.

 

 Κείμενο:Έφη Πουλάκη Παντερμαλή

Η ακρόπολη

Βιωματικό Πάρκο Λειβήθρων

 

Από την Μίεζα στην Οικουμένη: Ανασκάπτοντας το βασιλικό γυμνάσιο

 

"Από τη Μίεζα στην Οικουμένη. Ανασκάπτοντας το βασιλικό γυμνάσιο, ανακαλύπτοντας τη συμβολή των Μακεδόνων στην ελληνική παιδεία"

Η ημερίδα πραγματοποιήθηκε  το Σάββατο 13 Ιουνίου 2026,  στη Νάουσα, στην Αίθουσα "ΕΡΙΑ" του Πολυχώρου Πολιτισμού "Χρήστος Λαναράς", με τη συμμετοχή σημαντικών επιστημόνων και εκπροσώπων της αρχαιολογικής και ακαδημαϊκής κοινότητας.Στο επίκεντρο της εκδήλωσης βρέθηκε  η αρχαία Μίεζα, ένας τόπος με ιδιαίτερη ιστορική, αρχαιολογική και πολιτισμική σημασία, άρρηκτα συνδεδεμένος με τη μακεδονική ιστορία και την ελληνική παιδεία. Μέσα από τις εισηγήσεις των ομιλητών, παρουσιάστηκε η πορεία της αρχαιολογικής έρευνας, τα νέα δεδομένα που προκύπτουν από την ανασκαφική δραστηριότητα, καθώς και η ευρύτερη σημασία του βασιλικού γυμνασίου της Μίεζας στον κόσμο της ελληνιστικής Ανατολής.Η ημερίδα αποτελεί μια σημαντική ευκαιρία για το κοινό να γνωρίσει καλύτερα την ιστορική και αρχαιολογική αξία της Μίεζας, αλλά και να παρακολουθήσει τις νεότερες επιστημονικές προσεγγίσεις γύρω από έναν χώρο που συνδέεται άμεσα με τη μακεδονική ιστορία, την παιδεία και την ακτινοβολία του ελληνικού πολιτισμού στην Οικουμένη.

 Κινηματογράφηση-επεξεργασία: ‪@roman_cloudwhale

 

Ομιλίες

 

• Χαιρετισμός της αναπληρώτριας Προϊσταμένης της ΕΦΑ Ημαθίας, Δρ Γεωργίας Στρατούλη

• «Εξερεύνηση των αρχαιολογικών χώρων των Αιγών και της Μίεζας με γεωφυσικές μεθόδους 1984-2026»

Γρηγόρης Τσόκας, Ομότιμος Καθηγητής Εργαστηρίου Εφαρμοσμένης Γεωφυσικής ΑΠΘ

• «Από τον μύθο στην ιστορική πραγματικότητα: Η ανακάλυψη του βασιλικού γυμνασίου της Μίεζας. Τα δεδομένα, η ανασκαφή, τα νέα ευρήματα και οι προοπτικές της έρευνας»

Δρ Αγγελική Κοτταρίδη, Επίτιμη Έφορος Αρχαιοτήτων, επικεφαλής ανασκαφών Γυμνασίου

• «Γυμνάζοντας την Οικουμένη: γυμνάσια της ελληνιστικής Ανατολής»

Παναγιώτης Ιωσήφ, Επιστημονικός Διευθυντής Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, Καθηγητής Αρχαίας Νομισματικής, Πανεπιστήμιο Radboud

• «Η αρχαία Μίεζα και η σύγχρονη Νάουσα: μια γόνιμη συνύπαρξη»

Νίκος Κουτσογιάννης, Δήμαρχος Ηρωικής Πόλεως Νάουσας 

👉Ερευνητικό πρόγραμμα στο βασιλικό γυμνάσιο της αρχαίας Μίεζας

Πώς χάθηκε η Ανατολική Θράκη: η Στρατιά του Έβρου και η προδοσία των Μεγάλων Δυνάμεων

 

Πώς χάθηκε η Ανατολική Θράκη μετά το 1922;

 Η απάντηση βρίσκεται σε μια από τις πιο άγνωστες —και πιο πικρές— σελίδες της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Σε αυτή τη διάλεξη, ο καθηγητής Γιάννης Αντωνόπουλος αποκαλύπτει τι συνέβη πίσω από τις κλειστές πόρτες της Ανακωχής των Μουδανιών και της Συνθήκης της Λωζάνης.

 

Περιεχόμενα:

00:00 Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή

00:37 Η Ανακωχή των Μουδανιών και η Θράκη

03:15 Η Στρατιά του Έβρου και η ελληνική αντεπίδραση

04:45 Η Λοζάνη και οι διαπραγματεύσεις Βενιζέλου

09:10 Η ελληνοτουρκική φιλία του 1930

10:30 Οι Μεγάλες Δυνάμεις, η Τουρκία και η Μοσούλη

Μικρασιάτης

Γενοκτονία Ποντίων:Τι αποκάλυψαν τα ευρωπαϊκά αρχεία

 

Τα απόρρητα ευρωπαϊκά αρχεία αποκαλύπτουν το προσχεδιασμένο έγκλημα.Από τη σοκαριστική ομολογία του Ταλάτ Πασά στη Θεσσαλονίκη για τον «καλό γεωργό» που ξεριζώνει τα χόρτα, μέχρι τα τηλεγραφήματα των Γερμανών προξένων που επιβεβαιώνουν την εξόντωση.

Ομιλητής Κωνσταντίνος Φωτιάδης,καθηγητής.

 

0:00 Ο Ταλάτ Πασάς και ο «Καλός Γεωργός»

1:22 Βαλκανικοί Πόλεμοι & Το Πρόβλημα των Προσφύγων

3:55 Το Σχέδιο της Εκρίζωσης (WWI)

4:51 Οι Μαρτυρίες των Γερμανών & Αυστριακών Συμμάχων

5:32 16 Ιουλίου 1916: Το Τηλεγράφημα Κίρχοφ (Αμισός)

7:02 Η Θυσία των Γυναικών της Μπάφρας (1680)

7:35 Η Αναγνώριση από τη Βουλή (1996)

8:45 Ο Αγώνας για τη Διεθνή Αναγνώριση 

Μικρασιάτης

Διεθνής Ημερίδα για τη διαδρομή της αριστοτελικής φιλοσοφίας στην Ανατολική Ασία

«Ο Αριστοτέλης στην Ανατολική Ασία» είναι ο τίτλος της διεθνούς Ημερίδας που διοργανώνει το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, σε συνεργασία με το Κέντρο Αρχαίου Ελληνικού και Κινεζικού Πολιτισμού, στο πλαίσιο του Aristotle Innovation Forum (AIF), τη Δευτέρα 18 Μαΐου 2026 και ώρες 10:00 με 14:00, στην Αίθουσα Τελετών «Αλέξανδρος Παπαναστασίου» του Παλαιού Κτιρίου της Φιλοσοφικής Σχολής.

 

Σύμφωνα με τους διοργανωτές, στην Ημερίδα θα εξεταστεί η πρόσληψη της αριστοτελικής φιλοσοφίας στην Ανατολική Ασία και συγκεκριμένα στην Κίνα, την Κορέα και την Ιαπωνία, από τον δέκατο έβδομο αιώνα έως σήμερα.

 

Συγκεντρώνοντας κορυφαίους ερευνητές από μεγάλα πανεπιστήμια της Ασίας, η εκδήλωση θα αναδείξει την ιστορική διάδοση, τη διανοητική προσαρμογή και τη σύγχρονη σημασία της αριστοτελικής σκέψης.

 

Το Aristotle Innovation Forum – ένα από τα πλέον δυναμικά fora καινοτομίας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη – διοργανώνεται από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, από τις 17 έως τις 23 Μαΐου 2026.

 

Το AIF τελεί υπό την αιγίδα της Α.Ε. του Προέδρου της Δημοκρατίας κυρίου Κωνσταντίνου Αν. Τασούλα. Το AIF πραγματοποιείται με τη στήριξη του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων & Αθλητισμού, του Δήμου Θεσσαλονίκης και της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, ενώ στρατηγικός εταίρος είναι η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης. Μεταξύ των μεγάλων χορηγών περιλαμβάνονται η ΔΕΗ και η Τράπεζα Πειραιώς.

 

Η εκδήλωση είναι ανοιχτή για το κοινό.

 

Περισσότερες πληροφορίες:

 https://aristotleforum.auth.gr/

 

Περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα της Ημερίδας:

https://aristotleforum.auth.gr/events/aristotle-in-east-asia-sattelite-10/

Ανάκτορο Νέστορος - Palace of Nestor

 

Πρόκειται για το καλύτερα σωζόμενο Μυκηναϊκό ανάκτορο. Είναι ένα συγκρότημα από διάφορα κτίρια με ένα σύνολο 105 ισογείων διαμερισμάτων ή άλλων χώρων. Αποτελείται από τέσσερα κύρια κτίρια (νοτιοδυτικό, κεντρικό, βορειοανατολικό, αποθήκη οίνου), καθώς και ορισμένα μικρότερα κτίσματα. Τα σημαντικότερα διαμερίσματά του είναι η μεγάλη ορθογώνια "αίθουσα του θρόνου" με την κυκλική εστία, το λουτρό με τον πήλινο λουτήρα και οι αποθήκες με τα πολυάριθμα αποθηκευτικά αγγεία.

Το ανάκτορο ήταν διώροφο και διακοσμείτο με πολύχρωμες τοιχογραφίες.

Από τη μελέτη των κειμένων των 1100 και πλέον πινακίδων της Γραμμικής Β που βρέθηκαν στο συγκρότημα του Ανακτόρου επιβεβαιώθηκε η ορθότητα της αποκρυπτογράφησης της Γραμμικής γραφής Β΄από τον Michael Ventris και προέκυψαν άφθονα στοιχεία για την έντονη βιοτεχνική και εμπορική δραστηριότητα που είχε αναπτυχθεί με κέντρο το ανάκτορο.

 

The best preserved of the Mycenaean palaces. It's a complex of various buildings. It consists of 105 ground floor apartments. It has four main buildings (SW building, central building, NE building, wine store) and some smaller ones. The most important compartments of the palace are the big rectangural "throne room" with its circular hearth, the room with the clay bath tube and the stores with their numerous storage vessels. The walls of the palace were decorated with fine wall paintings.

 

The thousands of clay tablets in linear B' script found in the "Archive" illuminate the multiple functions and transactions which took place there. These texts proof that Linear B' is the earliest known Greek script, which was dechiphered by Michael Ventris.

Modern Historians about Macedonia

 

 1) Modern Historians about Macedonia – John Anthony Cramer (1828)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2024/05/modern-historians-about-macedonia-john.html

2) Modern historians about Macedonia – Percy Gardner (1892)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2024/06/modern-historians-about-macedonia-percy.html

 

3) Modern historians about Macedonia – David George Hogarth (1897)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2024/08/modern-historians-about-macedonia-d-g.html

 

4) Modern historians about Macedonia – Benjamin Ide Wheeler (1900)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2023/10/modern-historians-about-macedonia_17.html?

 

5) Modern historians about Macedonia – William John Woodhouse (1907)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2025/02/modern-historians-about-macedonia.html?

6) Modern Historians about Macedonia – Francis Sydney Marvin (1922)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2025/01/modern-historians-about-macedonia.html? 

 

7) Modern Historians about Macedonia - Sir John Linton Myres (1930)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2024/06/modern-historians-about-macedonia-sir.html

 

8) Modern historians about Macedonia – Max Cary (1932)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2024/09/modern-historians-about-macedonia-max.html?

  

9) Modern Historians about Macedonia – Henri Daniel-Rops (1949)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2023/10/modern-historians-about-macedonia-henri.html?

 

10) Modern Historians about Macedonia – René Grousset (1951)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2023/10/modern-historians-about-macedonia-rene.html?

11) Modern historians about Macedonia – R. M.Cook (1962)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2024/08/modern-historians-about-macedonia-r.html

 

12) Modern historians about Macedonia – Ulrich Wilcken (1967)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2023/02/modern-historians-about-macedonia.html

 

13) Modern historians about Macedonia – Fergus Millar (1967)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2025/01/modern-historians-about-macedonia_24.html? 

 

14) Modern historians about Macedonia – Robin Lane Fox (1973)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2023/02/modern-historians-about-macedonia-robin.html

 

15)Modern historians about Macedonia – Peter Morris Green (1974)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2024/05/modern-historians-about-macedonia-peter.html?

 

16) Modern historians about Macedonia – George Cawkwell (1978)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2023/10/modern-historians-about-macedonia_11.html

 

17) Modern Historians about Macedonia – J.D.Fage (1979)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2024/11/modern-historians-about-macedonia-jdfage.html?

 

18) Modern Historians about Macedonia – François Chamoux  (1981)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2023/10/modern-historians-about-macedonia_16.html

19) Modern historians about Macedonia – Ernst Badian (1985)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2025/10/modern-historians-about-macedonia-ernst.html?

20) Modern historians about Macedonia – N.G.L Hammond & F.W.Walbank (1988)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2025/09/modern-historians-about-macedonia-ngl.html?

 

21)Modern historians about Macedonia – Elizabeth Donnelly Carney (2000)

https://historyofmacedoniagr.blogspot.com/2025/09/modern-historians-about-macedonia.html?

 

 

 

 

 

Biography of Thessalonike,Queen of Macedon

 

Introduction

Thessalonike (Θεσσαλονίκη) was one of the most significant royal women of the early Hellenistic age. A daughter of Philip II of Macedon and Nicesipolis of Pherae, she belonged to two powerful lineages: the Argead dynasty on her father’s side and the ruling family of Thessalian Pherae on her mother’s.

Birth and Family Origins

Thessalonike was born around 345/4 BC, shortly after Philip II asserted control over Pherae (346 BC). Her mother Nicesipolis died just twenty days after giving birth, as recorded in the Suda (StByz 715).

This early loss meant that Thessalonike was raised under the protection of Olympias, mother of Alexander the Great. Olympias seems to have acted as her guardian—a fact that later placed Thessalonike in the center of court politics.

Thessalonike was also the niece of Jason of Pherae, a powerful Thessalian ruler whose lineage added to her prestige.

During the Turmoil After Alexander’s Death

Nothing specific is recorded about her childhood or youth until the turbulent period following Alexander’s death. In 316/315 BC, during the siege of Pydna, Thessalonike was found in the company of Olympias. Their presence together reinforces the evidence of a long-standing familial connection and shared political fate.

Marriage to Cassander

In 315 BC, Thessalonike was compelled to marry Cassander, the son of Antipater and one of the leading Diadochi. This marriage was not a romantic alliance but a political consolidation: by marrying Philip II’s daughter, Cassander legitimized his claim to Macedonia.

Thessalonike bore him three sons:

• Philip
• Alexander
• Antipater

These sons later became embroiled in deadly succession struggles.

The Founding of the City of Thessaloniki

Cassander honored his wife by founding a city in her name: Thessalonike (modern Thessaloniki).

The city, created by merging several settlements around the Thermaic Gulf, became one of the most important urban centers in the Hellenistic and Roman worlds.

The Tragic End

Thessalonike’s life ended violently during a dynastic conflict. Around 296 BC, she was murdered by her own son, Antipater, who felt she favored his younger brother, Alexander, in their struggle for control of the kingdom.

This fratricidal crisis drew outside intervention and contributed to the collapse of Cassander’s dynasty.

Legacy

Thessalonike’s historical importance rests on three pillars:

1. Her royal lineage as daughter of Philip II, linking her to the central Argead line.
2. Her role in Hellenistic dynastic politics, especially during the succession battles after Cassander’s death.
3. Her immortalization in the name of one of Greece’s greatest cities, Thessaloniki.

Her life reflects both the brutal nature of Hellenistic politics and the enduring prestige of Macedonian royal women.

Was Alexander the Great Greek?

 

The question regarding the Greek identity of Alexander the Great and the ancient Macedonians has been decisively answered by history, archaeology, and ancient written sources.

1. Lineage and Language Alexander belonged to the Argead dynasty, who traced their ancestry back to Argos in the Peloponnese. The language of the Macedonians was a Doric dialect of Greek, as evidenced by thousands of inscriptions found in Macedonia (such as the Pella Curse Tablet).

2. Participation in the Olympic Games In antiquity, only Greeks were allowed to participate in the Olympic Games. As early as the reign of Alexander I (an ancestor of Alexander the Great), the Macedonian kings were admitted to the games after proving their Greek lineage.

3. The "Pan-Hellenic" Mission During his campaign against the Persians, Alexander did not present himself as a mere Macedonian conqueror, but as the Hegemon of the Panhellenic Alliance. In his famous dedication after the Battle of Granicus, he wrote: "Alexander, son of Philip, and the Greeks, except the Lacedaemonians...".

4. Education and Culture Tutored by Aristotle, Alexander was an enthusiast of Homer’s Iliad. He spread Greek culture and the Greek language to the depths of Asia, establishing the Hellenistic world that influenced Western civilization for centuries.

Historical Fact

In 2009, more than 370 leading classical scholars from around the world sent a letter to the President of the United States, confirming the Greek identity of Macedonia.

Modern historians about Macedonia – Alexander Demandt

 

Die Makedonen, schon bei Herodot erwähnt, bewohnten ursprünglich nur den Osthang des Bermion im nördlichen Griechenland¹...

 

Dennoch waren sie nach Sprache und Religion Griechen⁹. Das auf dem Lande gesprochene Makedonisch (Makedonisti) ist ein nordwestgriechischer Dialekt, der nicht geschrieben wurde. Alexander rief einmal seinen Waffenträger «auf makedonisch»¹⁰.

Seite 56

Die antiken Makedonenkönige¹¹ betrachteten sich selbstverständlich als Griechen. Sie führten ihren Stamm auf Herakles und seine Mutter Alkmene aus Argos zurück¹² und nannten sich «Argeaden»¹³. Die Köpfe von Herakles und seinem Vater Zeus zierten demgemäß die Münzen der Makedonen. Die angenommene Herkunft ihrer Könige aus Argos beruht vermutlich auf einer ideologisch motivierten Verwechslung mit dem makedonischen Ort Argos Orestikon¹⁴. 

Eine Abstammung vom «König der Götter und Menschen» beanspruchten die Argeaden nicht allein, sondern ebenso die Könige von Sparta, aber auch Julius Caesar, der sich von Venus, der Tochter Juppiters, herleitete. Stammbaumfiktionen finden sich in Griechenland auch sonst¹⁵, ebenso bei den Achämeniden (S. 35) – und nicht nur bei ihnen.

seite 57

 

Auf dem Rückweg von Korinth nach Makedonien soll Alexander einen Abstecher nach Delphi gemacht haben. Plutarch berichtet, daß es gerade die «stillen Tage» gewesen seien, an denen das Orakel Apollons stumm war. Dennoch habe Alexander einen Spruch gefordert. 

Als die Pythia sich weigerte, habe Alexander sie persönlich in den Tempel geschleppt, worauf sie erklärt habe: «Du bist unbesiegbar, mein Kind.» Daraufhin habe Alexander die Priesterin losgelassen und gesagt, er hätte nun die Prophezeiung gehört, die er sich erwünscht habe¹²³. «Der Unbesiegbare» – anikētos war der erste Beiname Alexanders, er wurde ihm schon zu Lebzeiten verliehen¹²⁴

seite 96

Demandt, Alexander. Alexander der Grosse: Leben und Legende. München: C. H. Beck, 2009 

Η Επέτειος των 2.357 χρόνων της Αλεξάνδρειας!

 

Η Επέτειος των Επετείων στην Αλεξάνδρεια πλησιάζει. Η νύφη της Μεσογείου, η Πόλη του Μεγαλέξανδρου γιορτάζει τα 2.357 χρόνια ιστορίας της. Ιδρυθείσα από τον Μακεδόνα στρατηλάτη το 331 π.Χ. αποτελεί την δεύτερη Πόλη της Αιγύπτου με ένα παρελθόν που την έχει καταστήσει σύμβολο πολυπολιτισμικού χαρακτήρα, γνωστή για τη βιβλιοθήκη της, την ευρωπαϊκή της αύρα και τα μεσογειακά της τοπία.

Είναι η Πόλη της φιλοσοφίας, των γραμμάτων, των τεχνών, των επιστημών, της πολυθρησκευτικής συνύπαρξης και ένα πνευματικό κέντρο από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα. Η θεμελίωσή της, πραγματοποιήθηκε κατά την επίσκεψη του Αλεξάνδρου στην Αίγυπτο μετά την κατάκτηση της Φοινίκης, σχεδιάζοντας μια πόλη που θα καθιερωνόταν ως η σπουδαιότερη οικονομική και πολιτιστική δύναμη της ελληνιστικής περιόδου. Στην ακμή της ισοδυναμούσε με το μεγαλύτερο οικονομικό κέντρο ολόκληρης της Βόρειας Αφρικής και μία από τις επιφανέστερες εστίες πολιτισμού του κόσμου, διάσημη όχι μόνο για τη βιβλιοθήκη της, αλλά και για τον φάρο της, ένα από τα επτά θαύματα του κόσμου, κτισμένο στο ομώνυμο νησί.

Γι’ αυτό και η Αλεξάνδρεια ενδύεται τα γιορτινά της και την Παρασκευή 24 Απριλίου 2026, θα βιώσουμε την χαρά, την τιμή και την  υπερηφάνεια, αρχής  γενομένης  με την εκδήλωση που  θα συμπεριλαμβάνει τη Παρέλαση στις 10 π.μ. από το Ελληνορωμαϊκό Μουσείο μέχρι το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όπου και θα κατατεθεί στεφάνι στο άγαλμα του ιδρυτή της πόλης μας.

Ακολούθως στην Βιβλιοθήκη θα απολαύσουμε  το Αβερώφειο Γυμνάσιο – Λυκείο, ενώ από τις 2 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί η κεντρική εκδήλωση επίσης στην Αλεξανδρινή Βιβλιοθήκη.

Η εκδήλωση έχει τεθεί  υπό την αιγίδα του Κυβερνήτη της Αλεξάνδρειας, του Πρέσβη της Ελλάδος στην Αίγυπτο και του Διευθυντή της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας.

Η Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας,  συμμετέχει στην συνδιοργάνωση με το Κυβερνείο της Αλεξάνδρειας, το Γενικό Προξενείο της Ελλάδος στην Αλεξάνδρεια, την Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, την Αρχαιολογική Εταιρεία της Αλεξάνδρειας, το Ελληνικό Ινστιτούτο Έρευνας Αλεξανδρινού Πολιτισμού και το Rotary.

Ήδη κυκλοφορούν διώροφα λεωφορεία που διαφημίζουν την Επέτειο, δείγμα του υψηλού ενδιαφέροντος του Κυβερνείου της Αλεξάνδρειας και παράλληλα ως ένα γεγονός, που προσδίδει ισχυρό συμβολισμό στην τιμητική εορταστική  ατμόσφαιρα της αλεξανδρινής Πόλης!

GregChaliakopoulos,Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας

Θράκη:Πιστοποιούνται τα Αρχαιολογικά Μουσεία Αβδήρων και Αλεξανδρούπολης

 

Το Αρχαιολογικό Μουσείο των Αβδήρων και το Αρχαιολογικό Μουσείο της Αλεξανδρούπολης, λαμβάνουν το σήμα πιστοποίησης, μετά από τη σχετική γνωμοδότηση του Συμβουλίου Μουσείων, στο πλαίσιο εφαρμογής του Ν. 4858/2021 που στοχεύει στη βελτίωση της ποιότητας και της λειτουργίας των δημοσίων μουσείων. Η διαδικασία πιστοποίησης, μέσω του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος, είναι υποχρεωτική και καλύπτει συνολικά περισσότερα από 200 δημόσια μουσεία του Υπουργείου Πολιτισμού. Το πρόγραμμα που εξελίσσεται σταθερά και μεθοδικά από τις υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού εφαρμόστηκε αρχικά, το 2021, σε πιλοτική βάση. Το Ελληνικό Σύστημα Αναγνώρισης και Πιστοποίησης, αποσκοπεί στην αναβάθμιση όλων των μουσείων της ελληνικής επικράτειας και την προσαρμογή τους στα διεθνή μουσειολογικά πρότυπα, με στόχο αφενός την ανταποδοτικότητα των Μουσείων προς τον επισκέπτη και αφετέρου την ενδυνάμωσή τους ως φορέων πολιτισμού.

Η Υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, δήλωσε: «Το Υπουργείο Πολιτισμού προωθεί εντατικά την πιστοποίηση των ελληνικών μουσείων, μέσω του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος το οποίο επιτρέπει την αυτοματοποίηση και την αποτελεσματικότερη διαχείριση της διαδικασίας για την αναγνώριση των ιδιωτικών μουσείων και την πιστοποίηση των δημόσιων μουσείων της χώρας. Στόχος μας είναι  να δημιουργηθεί για τα ελληνικά μουσεία ένα σταθερό και αξιόπιστο ενιαίο πλαίσιο λειτουργίας, ενισχύοντας την ποιότητα των υπηρεσιών τους, τη βιωσιμότητα και την προσαρμογή τους στις σύγχρονες κοινωνικές απαιτήσεις. Σήμερα, τα μουσεία –ανεξαρτήτως μεγέθους ή χαρακτήρα– βρίσκονται αντιμέτωπα με ολοένα και πιο απαιτητικές προκλήσεις. Καλούνται να είναι εξωστρεφή, να δίνουν έμφαση στην προσβασιμότητα, στην ποικιλομορφία, να αξιοποιούν ψηφιακά εργαλεία, ακολουθώντας συγκεκριμένες προδιαγραφές λειτουργίας. Η ποιοτική αναβάθμιση των υπηρεσιών τους δεν αποτελεί τυπική διαδικασία. Είναι το εργαλείο για να γίνουν λειτουργικά, ενταγμένα στην κοινωνία. Η πιστοποίηση των Αρχαιολογικών Μουσείων Αβδήρων και Αλεξανδρούπολης αποτελεί ένα ακόμη ουσιαστικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, επιβεβαιώνοντας την προσήλωση των υπηρεσιών μας στη συστηματική αναβάθμιση των περιφερειακών μουσείων και στην ενίσχυση του ρόλου τους, ως ζωντανών πυρήνων πολιτισμού και εκπαίδευσης στις τοπικές κοινωνίες. Η διαδικασία αποτελεί ένα σύστημα αξιολόγησης που εφαρμόζεται με πρότυπο τρόπο από τις υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού, αποτελώντας σημαντικό βήμα για τη συνεχή αναβάθμιση των ελληνικών μουσείων, με στόχο την παροχή ποιοτικών υπηρεσιών και τη βελτίωση της εμπειρίας των επισκεπτών».

Τους φακέλους για την πιστοποίηση των Μουσείων Αλεξανδρούπολης και Αβδήρων υπέβαλαν οι Εφορείες Αρχαιοτήτων Έβρου και Ξάνθης, αντίστοιχα. Η διαδικασία πιστοποίησης ξεκίνησε, το 2024, με τη διενέργεια αυτοψιών από τα αρμόδια κλιμάκια των κεντρικών υπηρεσιών του Υπουργείου Πολιτισμού και συνεχίστηκε με την εκπόνηση και την υλοποίηση εξατομικευμένων προγραμμάτων αναβάθμισης για κάθε Μουσείο. Τα προγράμματα αναβάθμισης αφορούσαν στη βελτίωση των κτηριακών υποδομών, στην οργάνωση και εύρυθμη λειτουργία των Μουσείων, στην αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών προς το κοινό, καθώς και στην ενίσχυση της διασύνδεσής τους με την κοινωνία. Όσον αφορά στις κτηριακές υποδομές, δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στη νομιμότητα των εγκαταστάσεων, στην ενεργειακή τους απόδοση, στην εφαρμογή μέτρων πυροπροστασίας, στην εξασφάλιση της προσβασιμότητας για όλους τους επισκέπτες.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Αλεξανδρούπολης εγκαινιάστηκε τον Ιούνιο του 2022, και αποτελεί ένα από τα πιο σύγχρονα μουσεία της Ελλάδας. Στη μόνιμη έκθεση του περιλαμβάνονται ευρήματα που έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη από όλη τη Θράκη και αφηγούνται την ιστορία της περιοχής, από τους προϊστορικούς έως και τους ρωμαϊκούς χρόνους. Περισσότερα από 1.000 αρχαία αντικείμενα, αγγεία πήλινα, γυάλινα, χάλκινα και αργυρά νομίσματα, γλυπτά και ταφικές στήλες, όπλα, περίτεχνα κοσμήματα, ειδώλια, εργαλεία και αντικείμενα καθημερινής χρήσης, καλύπτουν μια μακρά περίοδο, από την 6η προχριστιανική χιλιετία έως τον 4ο αιώνα μ.Χ. Την παρουσίαση των εκθεμάτων συνοδεύουν βιντεοπροβολές και ψηφιακές πολυμεσικές εφαρμογές για μια πιο διαδραστική εμπειρία. Το Μουσείο είναι πλήρως προσβάσιμο από τα ΑμεΑ.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Αβδήρων, εγκατεστημένο στον σύγχρονο οικισμό των Αβδήρων, στην Ξάνθη, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μουσεία της Θράκης. Λειτουργεί από τον Ιανουάριο του 2000 και στεγάζει ευρήματα από τις ανασκαφές στην περιοχή, που ξεκίνησαν το 1950. Η έκθεση χωρίζεται σε τρεις κύριες ενότητες που αναδεικνύουν την ιστορία της πόλης όπου γεννήθηκαν σπουδαίοι φιλόσοφοι, όπως ο Δημόκριτος και ο Πρωταγόρας. Η παρουσίση οργανώνεται σε θεματικές ενότητες που αφορούν στη δημόσια και ιδιωτική ζωή των αρχαίων Αβδηριτών, στις ταφικές συνήθειες και στη θρησκεία. Το Μουσείο έχει έντονα εκπαιδευτικό προσανατολισμό, με τα εκθέματα να πλαισιώνονται από πλούσιο εποπτικό υλικό, όπως χάρτες, σχέδια και διαγράμματα.