Τα τρία ορόσημα από το 2018, όταν υπεγράφη η Συμφωνία των Πρεσπών, έως σήμερα, που πιστοποιούν γιατί η Αριστερά έκανε λάθος και γιατί η Κεντροδεξιά είναι συνυπεύθυνη στο λάθος
Τα θέματα Ιστορίας δεν κλείνουν ποτέ επειδή το θέλουν
οι πολιτικοί. Μας κυνηγούν διαρκώς. Η Συμφωνία των Πρεσπών, η οποία υπεγράφη
στις 17 Ιουνίου 2018, εμφανίζεται περίπου ως το «πετράδι του στέμματος» της
Αριστεράς κατά τη διακυβέρνησή της. Σήμερα αποδεικνύεται ότι όχι μόνο δεν
είναι, αλλά στην ουσία αποτελεί προϊόντος του χρόνου κάρφος στην υστεροφημία
της. Και βεβαίως κηλίδα στην Ιστορία και της φιλελεύθερης παράταξης, που δεν
έκανε τίποτε για να την αναθεωρήσει, την ώρα που οι Βούλγαροι εγείρουν βέτο για
την εθνότητα και τη γλώσσα της γείτονος στην Ε.Ε.
Την
ώρα επίσης που ο εθνικιστής πρώην πρωθυπουργός Γκρούεφσκι απαρνείται τη
«μακεδονική» του ταυτότητα και λαμβάνει ουγγρική υπηκοότητα για να γλιτώσει τη
φυλακή από τα σκάνδαλα διαφθοράς που τον καταδιώκουν.
Από
το 2018 έως σήμερα έχουμε τρία ορόσημα που μας πιστοποιούν γιατί η Αριστερά
έκανε λάθος και γιατί η Κεντροδεξιά είναι συνυπεύθυνη στο λάθος.
Το
πρώτο είναι η αδιαμφισβήτητη ελληνικότητα της Μακεδονίας μέσω νέων ιστορικών
ντοκουμέντων. Μόνο στο έδαφος της Μακεδονίας μας εντόπισε η αρχαιολογική
ανασκαφή ευρήματα που βάζουν τη βούλα της ελληνικότητας και σφραγίζουν ανεξίτηλα
το έργο του τεράστιου Έλληνα Μανόλη Ανδρόνικου. Στο Δίον και στη Βεργίνα, στον
Τύμβο Καστά της Αμφίπολης και στο Μουσείο της Θεσσαλονίκης, όπου εκτίθενται
χρυσά κοσμήματα Μακεδόνων βασιλέων προστίθενται τώρα και τα ευρήματα της
ανασκαφής της Αγγελικής Κοτταρίδη στην Αρχαία Μίεζα της Ημαθίας. Εκεί που
εντοπίστηκε το Βασιλικό Γυμνάσιο που μας συστήνει τη μακεδονική παιδεία του
Μεγάλου Αλεξάνδρου και χρονολογείται από την εποχή του Φιλίππου του Β΄.
Ευρήματα της αρχαιολογικής σκαπάνης στις γύρω βαλκανικές χώρες περί τη
Μακεδονία; Ελάχιστα έως μηδενικά. Η Μακεδονία άνθησε στη γη μας. Η μακεδονική
γη «ομιλεί».
Αυτή
την αλήθεια την πολέμησαν η Αριστερά και κάποιοι νεοφιλελεύθεροι κύκλοι. Ακόμα
και την περίοδο 1990-1993, που ειρωνεύονταν τον Αντώνη Σαμαρά για τη στρατηγική
του Βουκεφάλα και έφτιαχναν εξώφυλλα σε κομματικά περιοδικά της ΟΝΝΕΔ (των
οποίων υπεύθυνοι ήταν σημερινοί υπουργοί) με τον τίτλο «Αλέξανδρος, ο σφαγέας
των λαών».
Το
γεγονός ότι οι Σκοπιανοί «εγκατέλειψαν» τον Μέγα Αλέξανδρο με τη Συμφωνία των
Πρεσπών δεν σημαίνει ότι τον εγκατέλειψαν και στην πράξη. Ειδικώς στα βιβλία
τους, που ουδέποτε άλλαξαν, παρά τη σπουδαία εργασία που είχε κάνει ο
αείμνηστος Σπυρίδων Σφέτας με εντολή Κοτζιά. Το γεγονός επίσης ότι μέχρι και
σήμερα η διεθνιστική Αριστερά και η άπατρις κοσμοπολίτικη Κεντροδεξιά
συμβαδίζουν στο «Μακεδονικό» και δεν θέτουν τους γείτονες προ των ευθυνών τους
δεν αποτελεί σύμπτωση. Περί επιλογής πρόκειται. Ιδεολογικής επιλογής: Πρώτα τα
συμφέροντα των άλλων εθνών και μετά τα δικά μας.
Στο ελληνικό έδαφος
Το
δεύτερο ορόσημο συνδέεται ευθέως με την αναγνώριση της «μακεδονικής γλώσσας»
και του «μακεδονικού έθνους». Είχαμε εγκαίρως προβλέψει ότι με τη Συμφωνία των
Πρεσπών ο αλυτρωτισμός της γείτονος θα μετακομίσει από το έδαφός της στο
ελληνικό έδαφος, όπερ και εγένετο. Φέραμε με την υπογραφή μας το πρόβλημα στη
γη μας. Στα πανηγύρια του Αυγούστου στην Έδεσσα, στη Φλώρινα και την Καστοριά
θα εμφανιστούν και πάλι «αλυτρωτικά» συγκροτήματα που θα ερμηνεύουν τραγούδια
στη «μακεδονική». Και η ανύποπτη ελληνική νεολαία θα παραληρεί ζαλισμένη από το
αλκοόλ στο ακροατήριο υπογράφοντας με την άγνοιά της μελλοντικές διεκδικήσεις
κατά της ίδιας της της ζωής. Ήταν τραγικό λάθος που δεν δόθηκε μάχη για να μην
αναγνωριστούν γλώσσα και έθνος. Η σύνθετη ονομασία είναι άδειο περίστροφο άνευ της
γλώσσας και της εθνότητας. Όλη η φιλοσοφία του αλυτρωτισμού εκεί κρύβεται. Στο
έθνος και στη γλώσσα.
Το
τρίτο και το σημαντικότερο είναι ότι στη διαπραγμάτευση για τις Πρέσπες το
ελληνικό πολιτικό σύστημα με επικεφαλής την Αριστερά κατά την υπογραφή και την
Κεντροδεξιά κατά την εφαρμογή αποκάλυψε τα απώτατα όρια των αντοχών του. Των
αντιστάσεών του. Όταν δεν δίνεις μισή μάχη για έννοιες όπως το έθνος και η
γλώσσα, για ένα θέμα ταυτοτικό, υπαρξιακό (ιστορικό τίτλο της πολιτιστικής μας
κληρονομιάς παραχωρήσαμε), τότε γιατί να δώσεις μάχη για το έδαφος, τις
θαλάσσιες ζώνες, την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ; Με το Σκοπιανό δώσαμε στους
Τούρκους τη δυνατότητα να μας διαβάσουν και να μας ψυχολογήσουν. Εσείς στη θέση
τους σε ποιο συμπέρασμα θα καταλήγατε αν βλέπατε τους γείτονές σας να
υποστέλλουν εύκολα τη σημαία για ένα όνομα που ταυτίζεται με την ύπαρξη και την
Ιστορία τους; Μα, απλό: Ότι αυτούς δεν χρειάζεται να κάνεις πόλεμο για να τους
κερδίσεις, χρειάζεται απλώς χρόνος για να τους φοβίσεις. Περιττό, τέλος, να
συμπεράνουμε ότι δόθηκε στους συμμάχους μας η δυνατότητα να διαβάσουν και τις
ηγεσίες μας.
Η
πράξη Σαμαρά να ρίξει την κυβέρνηση Μητσοτάκη το 1993 ήταν βαθιά
αντικοινοβουλευτική και αντιδημοκρατική. Χάρισε όμως στη χώρα από το 1993 έως
το 2018 είκοσι πέντε ολόκληρα χρόνια για να κερδίσει την εθνική υπόθεση. Της
έδωσε μια σπρωξιά μέσα στον χρόνο με τίμημα ακριβό για τον πρωταγωνιστή. Είκοσι
πέντε ολόκληρα χρόνια ο ΟΗΕ και το ΝΑΤΟ αρνούνταν να εντάξουν στους κόλπους
τους τα Σκόπια με το όνομα «Μακεδονία» χωρίς τη συναίνεση της Ελλάδας. Το
κέρδος αυτό αξιοποίησε και ο Κώστας Καραμανλής με το βέτο που έθεσε στο δείπνο
των ηγετών την παραμονή της Συνόδου του Βουκουρεστίου το 2008 κόντρα σε όλους.
Το κέρδος αυτό το πέταξε στα σκουπίδια ο Αλέξης Τσίπρας το 2018 για να βάλει
στο ΝΑΤΟ όχι τα Σκόπια αλλά την αμερικανική βάση στο Bondsteel. Με συμπαίκτη
τον νυν πρωθυπουργό, ο οποίος συνέπραξε στην εφαρμογή της Συμφωνίας χωρίς να
εγείρει ούτε έναν αστερίσκο επιφύλαξης.
Η
Ιστορία όμως επιστρέφει και εκδικείται. Τώρα κάνουν τη δουλειά οι αρχαιολόγοι.
Φέρουν εις πέρας την ιστορική αποστολή τους. Για να καταστεί πλήρως επίκαιρο αυτό
που είπε χθες βράδυ ο Κώστας Καραμανλής στη Θεσσαλονίκη, ότι εμείς οι Έλληνες
«δεν κάναμε την ανάγκη Ιστορία και δεν καταδεχθήκαμε να διαστρεβλώσουμε την
ιστορική αλήθεια, να οικειοποιηθούμε και να σφετεριστούμε τα ταυτοτικά στοιχεία
άλλων». Πρόκειται για την ανωτερότητα του ελληνικού πολιτισμού, στις τάξεις του
οποίου δεν νιώθουν άνετα και βολικά οι αμερικανοσπουδαγμένες ηγεσίες μας.
Προτάσσουν άλλον πολιτισμό αυτές. Είτε η προφορά τους είναι Οξφόρδης είτε
συνοικιακού φροντιστηρίου.
